Πιστοποιητικό ανδρισμού

Αφήστε τα αυτά τα φαντεζί, πιστοποιητικό ανδρικού φρονήματος έχετε;

Χρειάζονται ανακοινώσεις αξιοσέβαστων πολιτών σχετικώς με το ποιόν, και δη το
ανδρικό ποιόν οποιουδήποτε, είναι δεν είναι μητροπολίτης; Σε ποιο σημείο
ακραίου συντηρητισμού έχει φθάσει η ελληνική κοινωνία, και δη το τηλεοπτικό
της θέαμα.

Είναι ωστόσο αυτός ο συντηρητισμός που παράγει το πιο εντυπωσιακό, το πιο
σκανδαλώδες, άρα και το πιο καταναλωτικό θέαμα. H είδηση που συζητήθηκε με
τετραπλό παράθυρο από το δελτίο ειδήσεων του Alpha μοιάζει με κακόγουστο
ανέκδοτο: δύο γιατροί, γνωστοί επιστήμονες, εξέδωσαν ανακοίνωση στην οποία
βεβαιώνουν ότι γνωρίζουν τον Μητροπολίτη Καλλίνικο τόσα πολλά χρόνια ώστε αν
υπήρχε η παραμικρή περίπτωση «εκτροπής της γενετήσιας συμπεριφοράς» του
εκείνοι με την επιστημονική και κοινωνική τους πείρα θα το αναγνώριζαν.

Μετά τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, το έθνος βρίσκεται μπροστά
στο μοναδικό παγκοσμίως φαινόμενο της έκδοσης πιστοποιητικών ανδρισμού. Και
δεν είναι μόνον αυτό, αλλά δηλώνεται, εκτός των άλλων, ότι η «εκτροπή» είναι
αναγνωρίσιμη, ότι έχουμε για παράδειγμα κάτι σαν σφραγίδα στο μέτωπο που
ομολογεί τη σεξουαλική μας συμπεριφορά. Θα ήταν ένα αστείο για να γελάει το
έθνος τουλάχιστον επί τρεις γενεές αν όλη αυτή η υπόθεση δεν επιβεβαίωνε την
ύπαρξη μιας γκρίζας ομίχλης συντηρητισμού που απλώνεται και κονταίνει τον
ορίζοντα της σκέψης.

Εύλογη η απορία και του Νίκου Χατζηνικολάου για το πού φθάσαμε. Μόνο
που η παραγωγή δημόσιου λόγου αφορά και τους επαγγελματίες της τηλεόρασης. Το
εν λόγω «πιστοποιητικό» ανδρικών φρονημάτων δεν μοιάζει και τόσο παράδοξο ως
γεγονός σε έναν πολιτισμό που απεκδύεται τις αρχές του σεβασμού των επιλογών,
του δικαιώματος στη διαφορετικότητα, για να ενδυθεί τη φαντεζί τηλεπαραθυράτη,
πολεμικότητα ακροσυντηρητικών παντός προελεύσεως, οι οποίοι επιτίθενται προς
οποιαδήποτε ιδέα, σκέψη, τρόπο ζωής αρνείται τον έλεγχο της σεξουαλικότητας
και διεκδικεί το δημοκρατικό δικαίωμα της ελευθερίας των επιλογών.

Είναι επόμενο από όλο αυτό το θέαμα της σύγχυσης να αναδύεται ως
κυρίαρχη τάση ο πουριτανισμός, γιατί εξασφαλίζει μπόλικες κοινωνικές περιοχές
«παραβάσεων» που προσφέρονται για φωτογενή σκανδαλοθηρία. Αν δεν θεωρείται ο
ανδρισμός, ως προς τη σεξουαλική του έκφραση, μοναδική επιλογή και κορυφαία
αξία, τότε πώς θα καταγγέλλονται «παραβάτες» και θα στήνεται ολόκληρο
κοινωνικοτηλεοπτικό σύστημα ελέγχου – που φυσικά επιφυλάσσει και συγκεκριμένη
θέση για τη γυναίκα – για να εξασφαλίζονται γαστριμαργικά σκάνδαλα με υψηλή
τηλεθέαση;

Εδώ που φθάσαμε, το θεώρησαν πολύ φυσικό δύο θρησκευόμενοι ιατροί να
υπερασπιστούν την κατά τη γνώμη τους «φυσιολογική», δηλαδή ανδροπρεπή,
γενετήσια συμπεριφορά του μητροπολίτη τον οποίον εκτιμούν και υπολήπτονται,
διότι γι’ αυτό άλλωστε τον υπολήπτονται, ειδάλλως ούτε να τον δουν υποθέτουμε.
E, γι’ αυτό μας πρόσφεραν ένα ευτράπελο επεισόδιο στο εκκλησιαστικό
σαπουνοπερικό τηλεδράμα.

Ο πολιτισμός του ήρεμου βλέμματος

H ιστορία τους τραγική, ούτε που τη χωράει ανθρώπινος νους. Τις βρήκε στο
Βιετνάμ ο φακός του γαλλικού ντοκιμαντέρ, που πρόβαλε η ET1 το βράδυ της
Τετάρτης, και κατέγραψε το κουράγιο και την αποφασιστικότητά τους, μαζί με τις
συγκλονιστικές αφηγήσεις τους. Ηρωίδες πολέμου, εκείνες που κρατούσαν τους
δρόμους ανοιχτούς για να περνάει ο στρατός των Βιετκόνγκ. Καμία δεν έμεινε
αλώβητη, μερικές πλήρωσαν με την καταστροφή της γυναικείας τους φύσης τη χρήση
χημικών όπλων. Γύρισαν στα χωριά τους μετά τον πόλεμο. Πολύ μεγάλες για να τις
παντρευτούν. Δεν τις ήθελαν. Πολύ νέες για να μείνουν μόνες.

Εκείνες που μπορούσαν, αποφάσισαν να κάνουν παιδιά, έστω με εραστές μιας
νύχτας. Για να ‘χουν κάποιον στα χρόνια που θα ‘ρθουν. Εκείνες που είχαν χάσει
αυτήν τη δυνατότητα ασπάστηκαν τον μοναχισμό για να βρουν μια μοίρα. Οι πρώτες
δεν γλίτωσαν την κοινωνική κατακραυγή, αλλά άντεξαν. Τις απέλυσαν από τις
δουλειές τους μόλις έμειναν έγκυοι, δούλεψαν στα χωράφια. Όλες τους πρόσωπα
καθαρά στον φακό, μάτια ήρεμα, ο λόγος ευθύς και καθαρός. Ένας πολιτισμός
ανδρειωμένης ψυχής που τον σεβάστηκε και τον ανέδειξε ο φακός. Βλέμματα ήρεμα,
που άνοιγαν ρωγμές στην εγχώρια κλειστοφοβική τηλεμιζέρια.