MATIEΣ Tο «διαζύγιο»

Έχω πολλούς φίλους πολιτικούς. Και είναι φυσικό, αφού συμπληρώνω τον άλλον
μήνα 46 χρόνια στο δημοσιογραφικό κουρμπέτι. Ένας απ’ αυτούς τους πολιτικούς,
όποτε συναντιόμαστε με την υπόλοιπη παρέα σε κάποια ταβέρνα, έρχεται μονίμως
καθυστερημένος. «Γιατί άργησες;» τον ρωτάμε μονότονα. Κατεβάζει τα μάτια και
απολογείται: «Τρέχω. Από συνεστίαση σε συνεστίαση κι από πίτα σε πίτα. Για να
μαζέψω κανένα ψηφουλάκι…».

Το «ψηφουλάκι». H ψήφος. Ψίχουλο-ψίχουλο και σπυρί-σπυρί. Όπως γίνεται με τα
σπουργίτια. Έτσι και με το «διαζύγιο» Κράτους – Εκκλησίας. H Εκκλησία δεν
θέλει το «διαζύγιο». Και έχει επιρροή σε μεγάλες μάζες ψηφοφόρων. Άρα – λένε
οι πολιτικοί, γενικώς – «καλό είναι να αφήσουμε τα πράγματα ως έχουν». Στην
τελευταία συνταγματική αναθεώρηση θα μπορούσαν, αν το επιθυμούσαν, να
προχωρήσουν στον «χωρισμό». Τα δύο μεγάλα κόμματα, όμως, λογάριαζαν τα
«ψηφουλάκια»…

Τώρα, μετά τα «φοβερά και τρομερά» που αποκαλύπτονται, ξαναρχίζει η κουβέντα
για το «διαζύγιο». H κυβέρνηση λέει «όχι». Το ΠΑΣΟΚ λέει «ναι». Όταν
βρισκόταν, όμως, στην εξουσία έλεγε «όχι»! Μόνο το KKE και ο ΣΥΝ είχαν
ξεκάθαρη θέση, πάντοτε, απέναντι στο ζήτημα: «ναι». Αλλά η κοινοβουλευτική
τους εκπροσώπηση είναι μικρή. Επομένως, δεν μπορούν να επηρεάσουν τις
εξελίξεις.

Κάποτε, πάντως, πρέπει να τελειώσει αυτή η ιστορία: να χωριστεί το Κράτος από
την Εκκλησία. Το λένε επιφανείς εκπρόσωποι του επιστημονικού κόσμου,
σημειώνοντας, μάλιστα, ότι από το «διαζύγιο» θα κερδίσει η Εκκλησία. Το λένε
και προσωπικότητες της Νέας Δημοκρατίας, όπως ο Γ. Βαρβιτσιώτης, για
παράδειγμα. Το λένε, ακόμη και μητροπολίτες, που βλέπουν τα πράγματα χωρίς να
φορούν φακούς προκατάληψης.

Να τελειώνουμε, λοιπόν, με τον «εναγκαλισμό» Κράτους και Εκκλησίας. Φυσικά,
κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο να γίνει. Ούτε από τη μια στιγμή στην άλλη.
Σιγά-σιγά. Πάντως, αυτοί που επικαλούνται συνταγματικά προβλήματα για το
«διαζύγιο», φαίνεται πως δεν έχουν δίκιο: όσα κείμενα διάβασα τελευταία, με
την υπογραφή διακεκριμένων νομικών, υποστηρίζουν ότι και με την ισχύουσα
νομοθεσία μπορεί να γίνει ο «χωρισμός».

Ας αρχίσουμε από τούτο: να επιτρέψουμε την ίδρυση ναών των ετεροθρήσκων, που
έχουν γεμίσει τη χώρα μας. Έτσι, εκτός των άλλων, θα πάψει η χώρα μας να
γίνεται συνεχώς ρεζίλι στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.