MATIEΣ Eις θάνατον!

Πριν από 30 χρόνια (1975) έγραψα στα «NEA» τις «Επαρχίες της Αθήνας». Μια
μεγάλη έρευνα – έγινε και βιβλίο – για τους γύρω από την πρωτεύουσα δήμους
(Δραπετσώνα, Κερατσίνι, Νίκαια, Χαϊδάρι, Καισαριανή, Μοσχάτο κ.λπ.) που
αντιμετώπιζαν τεράστια προβλήματα: έλλειψη νερού, ρέματα με ακαθαρσίες και
ψοφίμια, κουνούπια, αυθαίρετα κτίσματα, πλημμύρες κ.ά. Με τα κείμενα αυτά, η
Μελίνα γύρισε μια ταινία για την τηλεόραση (σκηνοθεσία Ζυλ Ντασσέν), η οποία
κόπηκε από τον τότε υφυπουργό Τύπου, Τάκη Λαμπρία.

Ακολούθησε «μάχη» στη Βουλή. Και από την επομένη η Μελίνα, μαζί με τον
Γεννηματά, πήραν σβάρνα όλη την Αττική: παρουσίαζαν την ταινία και μιλούσαν
για τους «πολίτες β’ κατηγορίας», που έμεναν στις εκτός κέντρου περιοχές. Τότε
πρωτοβγήκε στην επιφάνεια και το πρόβλημα του «νέφους» (Δραπετσώνα). Έγραφα
κάθε μέρα γι’ αυτή την υπόθεση, αλλά ο κόσμος δεν έδινε ιδιαίτερη σημασία.
Μονάχα μια ομάδα νέων, οι «Πολίτες κατά του νέφους» (Δ. Σκάλος, Απ. Δοξιάδης
κ.ά.), συνέστησε ένα σωματείο, που βάλθηκε να κινητοποιεί την κοινή γνώμη για
τον θανάσιμο κίνδυνο που μας απειλούσε.

Με τον καιρό, η παρουσία του «νέφους» έπαψε να είναι «πρόβλημα πολυτελείας»
για τους πολίτες. Έγιναν πάρα πολλές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, μία δε από
αυτές – στην πλατεία Κοτζιά – είχε 100.000 κόσμο! H κυβέρνηση δεν έδειχνε να
ενδιαφέρεται.

Το «νέφος» έχει μπει πλέον για τα καλά στη ζωή μας και τη δηλητηριάζει
καθημερινά. Κάτι προσπάθησαν να κάνουν για την αντιμετώπισή του ο Αντώνης
Τρίτσης και ο Στέφανος Μάνος, βελτιώθηκε κάπως η κατάσταση στο Λεκανοπέδιο,
αλλά το «τέρας» παραμένει ζωντανό. Με αποτέλεσμα να σκοτώνονται από αυτό 5.000
Έλληνες τον χρόνο! Το ρεπορτάζ της Κίττυς Ξενάκη («TA NEA» 21/2), μιλάει για
έναν εφιάλτη:

«Τρεις φορές πιο φονική από τα οδικά τροχαία ατυχήματα αποδεικνύεται η
ατμοσφαιρική ρύπανση στην Ελλάδα: σκοτώνει κάθε χρόνο 5.309 συμπατριώτες μας.
Παράλληλα, συρρικνώνει τη ζωή καθενός από εμάς κατά 7,1 μήνες. Αυτά τα
στοιχεία περιλαμβάνονται σε έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία έχει
σταλεί σε κυβερνήσεις, βιομηχανίες και ομάδες πίεσης. Συνολικά, αναφέρει η
έκθεση, εξ αιτίας της ατμοσφαιρικής ρύπανσης χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο
310.000 Ευρωπαίοι. Τους περισσότερους θανάτους έχει η Γερμανία (65.000)».

Δεν θα πω, φυσικά, «τα ‘λεγα προ 30ετίας, αλλά δεν με άκουγε κανείς…». Και
ποιος είμαι εγώ, άλλωστε; Θα πω, όμως, ότι όλες οι κυβερνήσεις (και η δική
μας), τώρα που ο κόμπος έφτασε στο χτένι, πρέπει να πάρουν αμέσως σκληρά
μέτρα, για να σταματήσει το «νέφος» να μας δολοφονεί. Αλλά πρέπει να βοηθήσουν
και οι βιομηχανίες, και τα σπιτικά, και οι πολίτες ένας ένας. Αλλιώς, δεν
γλιτώνουμε…