Ο γύρος του κόσμου έγινε μόδα!

«Ένας άνθρωπος, ένα σκάφος και ο ωκεανός». Όταν γνωστοποίησε την άποψή του
για τις κούρσες ιστιοπλοΐας, στα σαλόνια της Βασιλικής Λέσχης Ωκεάνιων Αγώνων,
το 1959, ο αντισυνταγματάρχης X. Τζ. «Μπλόντι» Χάσλερ ήθελε με τον τρόπο αυτό
«να ενθαρρύνει τη μοναχική ναυσιπλοΐα στις ανοικτές θάλασσες». Δεν φανταζόταν
όμως ότι θα έφερνε «επανάσταση» στους αγώνες .

Μάξι καταμαράν. Το σκάφος «Orange ΙΙ» του Μπρινό Πεϊρόν πλέει με μέση ταχύτητα 23,7 κόμβων (43,9 χλμ. /ώρα) αφότου ξεκίνησε για την κατάκτηση τού Trophee Jules-Verne

Το 1960, πέντε αντίπαλοι βρέθηκαν στη γραμμή εκκίνησης του πρώτου
υπερατλαντικού αγώνα, που οργανώθηκε ανάμεσα στο Πλίμουθ και τη Νέα Υόρκη. H
νίκη, ύστερα από πλου σαράντα ημερών, του σερ Φράνσις Τσίτσεστερ, ενός ήρωα
της αεροναυτικής, είχε κολακεύσει τους Άγγλους. H επιτυχία, στον δεύτερο
τέτοιον αγώνα – το 1964 – του Ερίκ Ταμπαρλί, ο οποίος κέρδισε και πάλι το
1976, έμελλε να έχει εντυπωσιακή απήχηση στη Γαλλία και να παρακινήσει πολλούς
να γίνουν ιστιοπλόοι των ωκεανών.

H πρόοδος

Το δεύτερο ήμισυ του 20ού αιώνα υπήρξε η χρυσή εποχή του διάπλου του
Ατλαντικού, με τη δημιουργία και άλλων, διάσημων αγώνων – όπως ο Δρόμος του
Ρούμι, το 1978. Αλλά με την εμφάνιση και την ανάπτυξη των πολύγαστρων σκαφών –
κούρσας, την εξέλιξη των υλικών και των τεχνικών ναυπήγησης και τις προόδους
στα μέσα επικοινωνίας, η πρώτη δεκαετία του 2000 θα καθιερώσει, πιθανότατα,
τους γύρους του κόσμου.

Τον χειμώνα του 2004 έγιναν τρία εξαιρετικά ρεκόρ, σε κούρσες γύρω από τον
κόσμο: με πλήρωμα, από τον Αμερικανό Στιβ Φόσετ, με το μάξι-καταμαράν, Τσεγιέν
(58 ημέρες, 9 ώρες, 32 λεπτά, 45 δευτερόλεπτα)· μοναχικός γύρος, από Δυσμάς
προς Ανατολάς, από τον Φρανσίς Ζουαγιόν, με το τριμαράν IDEC (72 μέρες, 22
ώρες 54 λεπτά και 22 δευτερόλεπτα)· και μοναχικός γύρος από Ανατολάς προς
Δυσμάς (κόντρα στους ανέμους και τα ρεύματα που κυριαρχούν γύρω από την
Ανταρκτική), από τον Ζαν-Λικ Βαν Ντεν Χέεντε, με το μονόγαστρο Adrien (122
ημέρες, 14 ώρες, 3 λεπτά και 47 δευτερόλεπτα).

Οι κούρσες

Φέτος τον χειμώνα, περίπου τριάντα μονόγαστρα, και στη συνέχεια πολύγαστρα
σκάφη έπλευσαν το ένα μετά το άλλο γύρω από την Ανταρκτική ήπειρο. Ταυτόχρονα
με την κούρσα Vendee Globe, ο νικητής της οποίας Βενσάν Ριού έσπασε με το
σκάφος PRB το ρεκόρ τού μοναχικού γύρου του κόσμου με μονόγαστρο (87 ημέρες,
10 ώρες, 47 λεπτά, 55 δευτερόλεπτα), η Βρετανίδα Έλεν Μακάρθουρ με το τριμαράν
Castorama απέσπασε από τον Φρανσίς Ζουαγιόν το ρεκόρ μοναχικού διάπλου με
πολύγαστρο (71 ημέρες, 14 ώρες, 18 λεπτά, 33 δευτερόλεπτα).

Με έπαθλο 1 εκατομμύριο δολάρια

TO ΠΕΡΑΣΜΑ από τον διάπλου του Ατλαντικού, στον γύρο του κόσμου με
ιστιοπλοϊκό, δεν διέφυγε της παγκοσμιοποίησης. Στις 5 Φεβρουαρίου, ο Oryx
Quest 2005, ο δεύτερος αγώνας πολύγαστρων γύρω από τον κόσμο χωρίς σταθμό,
ξεκίνησε από την Ντόχα του Κατάρ! Το τριμαράν Geronimo, του Ολιβιέ ντε
Κερσοσόν και τα καταμαράν Cheyenne του Αμερικανού Ντέιβ Σκάλι, Doha-2006 του
Βρετανού Μπράιαν Τόμσον και Daedallus του Βρετανού Τόνι Μπάλιμορ πρέπει να
διαπλεύσουν τον Ινδικό Ωκεανό και μετά να περάσουν από τα ακρωτήρια Λούεν,
Χορν και Καλής Ελπίδας, πριν επιστρέψουν στην Ντόχα.

Μισή κορόνα

Το 1960, ο σερ Φράνσις Τσίτσεστερ είχε προτείνει, οι πέντε συμμετέχοντες στον
πρώτο διάπλου του Ατλαντικού να καταθέσουν, ο καθένας, από μισή κορόνα ως
έπαθλο για τον νικητή. Το έπαθλο για τον νικητή του Oryx Quest 2005 είναι ένα
εκατομμύριο δολάρια (765.700 ευρώ), το μεγαλύτερο που έχει υπάρξει ποτέ σε
ιστιοπλοϊκό αγώνα.

Οι Γάλλοι σκίπερ άνοιξαν πανιά

ΧΩΡΙΣ NA ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ την επιστροφή αυτών των μοναχικών ιστιοπλόων, πολλά
πληρώματα έλυσαν τους κάβους. Στις 24 Ιανουαρίου, ο Μπρινό Πεϊρόν, πρώτος
νικητής του αγώνα Trophee Jules-Verne το 1993, ξεκίνησε στα ανοικτά της νήσου
Ουεσάν, με 13μελές πλήρωμα, για ένα νέο ρεκόρ με το μάξι-καταμαράν Orange-ΙΙ.
Την Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου, ο Γάλλος σκίπερ βρισκόταν ήδη 30 ημέρες στη
θάλασσα και επροηγείτο περισσότερο από τέσσερις ημέρες σε σχέση με το ρεκόρ
τού Στιβ Φόσετ. Μέσα σ’ αυτές τις 30 ημέρες, το Orange-ΙΙ είχε διανύσει 16.978
μίλια, με μέση ταχύτητα 23,7 κόμβους (43,9 χλμ/ώρα)! Για σύγκριση: ο Μπρινό
Πεϊρόν είχε καλύψει 27.239 μίλια με 14,2 κόμβους (26,3 χλμ/ώρα) για να
κερδίσει το Trophee Jules-Verne, δώδεκα χρόνια νωρίτερα.

Επιμέλεια: Γιώργος Αγγελόπουλος