«Tα Mίντια με έχουν σκοτώσει»

«Το σκέφτομαι σοβαρά. Να γράφω τα τραγούδια, να τα στέλνω στο Internet και να τα “κατεβάζουν” εύκολα τα παιδιά», λέει ο Τζορτζ Μάικλ, συνεχίζοντας τον πόλεμό του με τις δισκογραφικές εταιρίες

Όπως σας το λέω. H πιο τίμια, ανοιχτή, σοβαρή και πνευματώδης παρουσία σ’
αυτήν την Μπερλινάλε προέκυψε από τον Τζορτζ Μάικλ. Ναι, αυτόν που οι
περισσότεροι της βαριάς κινηματογραφικής κουλτούρας ούτε κατ’ όνομα τον
ξέρουν!

Και ομολογία και περιγραφή. Που στο ντοκιμαντέρ «George Michael: Α different
story» (μια αλλιώτικη ιστορία) πάει περίπου ως εξής: συνοδευόμενος – τώρα,
σήμερα – από τον Γκάρι, την τελευταία κατάκτησή του, έξω από δημόσια ουρητήρια
της Νέας Υόρκης, στον τόπο του «εγκλήματος», εκεί όπου πριν από χρόνια έλαβε
χώρα η ομοφυλοφιλική περιπέτειά του: «Αν και έκανε πολύ κρύο εκείνη την ημέρα,
εγώ δεν κρατήθηκα και μπήκα κάτι να βρω». Μπαίνει και βρίσκει κρυφό μπάτσο,
ενδεδυμένο σε στυλ γκέι. Και χωρίς δισταγμό, ο μισός Κύπριος (από πατέρα) σταρ
της ποπ κατεβάζει τα… ρολά. Πριν προλάβει να ολοκληρώσει, ο μπάτσος βγάζει
την ταυτότητα και τον συλλαμβάνει επιτόπου. H συνέχεια; «Εντάξει, με το μέρος
του», δηλώνει στο ίδιο ντοκιμαντέρ ο Έλτον Τζον, «αλλά πολύ άγρια τα λέει, βρε
αδερφέ μου». Περισσότερο με το μέρος του και ο Στινγκ. Όμως ο Τζορτζ δεν έχει
πει την τελευταία του λέξη. Με το που βγαίνει από τα σίδερα της φυλακής και
προκειμένου να εκδικηθεί, παραγγέλνει βιντεοκλίπ στο οποίο Αμερικανοί γκέι
μπάτσοι τραγουδούν και φιλιούνται στην ταράτσα ουρανοξύστη!

Θα ξαναγυρίσεις στην Αμερική;

«Είμαι βέβαιος πως ό,τι και να κάνω, οι θαυμαστές μου στην Αμερική θα με
“αγοράζουν” και θα με ακολουθούν. Αλλά εγώ… ποτέ. Όσο τουλάχιστον εκεί πάνω
είναι ο Μπους».

Επακολουθεί ακόμα μεγαλύτερο επεισόδιο. Με τη Sony, την εταιρεία παραγωγής. Ο
Κύπριος πεισμώνει, τους πάει στα δικαστήρια να σπάσει το συμβόλαιο, αλλά στο
τέλος χάνει και αναγκαστικά υποχωρεί. Για πόσο ακόμα;

«Το σκέφτομαι σοβαρά. Να γράφω τα τραγούδια, να τα στέλνω στο Internet και να
τα “κατεβάζουν” εύκολα τα παιδιά». Και συμπληρώνει: «Υπάρχουν εδώ γύρω παιδιά;
Είμαι επικίνδυνος… Κρατήστε τα τριάντα μέτρα μακριά».

Και από λεφτά;

«Έχω τόσα πολλά»!

Θα εξαφανιστείς πάλι;

«Τίποτα δεν μπορώ να πω. Τώρα είμαι στη φάση της πιο μεγάλης μου δημοσιότητας.
Αύριο μπορεί να μου ‘ρθει να εξαφανιστώ».

Υπάρχει συγκεκριμένος λόγος;

«Ένας και μοναδικός. Το… είδος μου πεθαίνει. Μας σκοτώνουν τα Media».

Μα πώς αυτό;

«Τα γκρουπ της ροκ, Blur, Oasis, Radiohead, Coldplay, εξασφαλίζουν δημοσιότητα
από τον δρόμο. Αφού γίνονται γνωστοί παίζοντας στην αρχή σε μικρά κλαμπ και
αφού συγκεντρώσουν φανατικούς οπαδούς που τους ακολουθούν, στη συνέχεια, και
έχοντας ως ατού το δικό τους κοινό, επιβάλλονται στις δισκογραφικές εταιρείες.
Το δικό μου είδος ποπ μουσικής (intelligent pop την χαρακτήρισε) κρέμεται από
τα γούστα του κάθε ανθυπομάνατζερ της κάθε εταιρείας…».

«Δεν θα γίνω δούλος των σταθμών»

«Το τελευταίο μου άλμπουμ, το καλύτερό μου, έγινε με ιδρώτα, μόχθο, μελέτη και
πρόβες πέντε χρόνων. Όταν βγήκε, απέσπασε εξαιρετικές κριτικές. E και τι μ’
αυτό; Κοιτάξτε, δεν πρόκειται να γίνω δούλος των ραδιοφωνικών σταθμών».

Και τι θα κάνεις;

«Θα ψάξω νέους τρόπους επικοινωνίας. Και οι θαυμαστές μου θα με ακολουθήσουν,
όπου κι αν βρεθώ».

Και η ελληνική μουσική σου παράδοση…

«Μια στιγμή. Κατάγομαι από μείγμα (εννοεί από Αγγλίδα μητέρα, Κύπριο πατέρα)
αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι επηρεάστηκα από την Ελλάδα. Οι επιρροές μου
προέρχονται κυρίως από το ρυθμ εντ μπλουζ. Όταν ήμουν μικρός δεν άκουσα ή
τουλάχιστον δεν άκουσα με την θέλησή μου Greek music».

Άρπα την κουφιοκεφαλάκια που καθετί το μισο-ελληνικό το εκλαμβάνεις σπουδαίο
και πατριωτικό!