Ο εκσκαφέας «χτύπησε» αρχαίο χρυσό

![]() |
![]() |
|
Περίτεχνο χρυσό ενώτιο του 4ου π.X. αιώνα από τον τάφο στη Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης |
Χρυσάφι, που «προσφέρει» πληροφορίες για τη ζωή των αρχαίων Θεσσαλονικέων,
έφερε στο φως εκσκαφέας εταιρείας που εκτελούσε έργα διάνοιξης αγωγού ύδρευσης
στη Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης. Διότι αποκάλυψε λαξευτό κιβωτιόσχημο, ασύλητο –
καθώς βρισκόταν σε βάθος 2,5 μ. – τάφο μεγάλων διαστάσεων (1,5X2 μ.), που
χρονολογήθηκε στην κλασική εποχή, στα τέλη του 4ου αιώνα π.X.
H ταφή ήταν γυναικεία και πλούσια κτερισμένη με τρία μικρά αττικά αγγεία,
χρυσό περιδέραιο με λεοντοκεφαλές στο κούμπωμα, δύο χρυσά ενώτια με απόληξη
κεφαλών λύγκα από χαλκηδόνιο, χρυσό δαχτυλίδι με οβάλ σφενδόνη και ένθετο
αιματίτη, χάλκινο επίχρυσο στεφάνι (σώθηκαν λίγα φύλλα από την πυρά), χάνδρες
χάλκινου επίχρυσου περιδέραιου, 22 αστραγάλους, δυσανάγνωστα χάλκινα νομίσματα
και σιδερένια καρφιά από τη νεκρική κλίνη.
Ο τάφος ανάγεται στο 350 – 400 π.X., με βάση τη χρονολόγηση των αγγείων, αν
και τα χρυσά κτερίσματα και η τεχνοτροπία τους θεωρούνται υστερότερα.
«Πρόκειται μάλλον για αραιό νεκροταφείο ή και μεμονωμένο τάφο. Στην περιοχή
έχουμε στοιχεία ότι οι Θεσσαλονικείς (στην περίπτωση που η εποχή ταυτίζεται με
την ίδρυση της νέας πόλης το 314 π.X. από τον Κάσσανδρο), πέραν της μόνιμης
κατοικίας τους, διατηρούσαν πέριξ αγροκτήματα ή εξοχικές κατοικίες, όπου και
έθαβαν (εκτός νεκροταφείου) τους νεκρούς τους», είπε στα «NEA» ο αρχαιολόγος
της ΙΣΤ’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, Αστέριος Λιούτας.















