Λίιιστεεε, κασέτεεεε…

Περάστε να ακούσετε κι εσείς. Πάρτε κάτι, τζάμπα τα δίνει το αφεντικό,
τρελάθηκε. Πώς το θέλετε το σκανδαλάκι; Να ‘ναι ροζ; Να ‘χει και ράσο ή μήπως
τήβεννο; Και ροζ και ράσο και τήβεννο; Γίνατε πολύ απαιτητικός, αλλά θα σας
ικανοποιήσουμε. Για όλα τα γούστα, εδώ οι καλέ κασέτεεεε!

Μήπως θέλετε κάτι που να μπερδεύει και χρήμα σκοτεινό, σαν «μυστικό κονδύλι»,
να ‘χει που λέμε «επί χρήμασι», να μπερδεύονται σε ανομολόγητα συμπλέγματα με
το κράτος και άλλες αυταρχικές εξουσίες; Σας αρέσει το αυταρχικόν; Έχουμε
λίστες να διαλέξετε, φθηνούς, ακριβούς, αν και τους πανάκριβους – εδώ
κλείνουμε και το μάτι με νόημα – δεν τους έχουμε σε αυτές τις λίστες, αυτούς
τους διαλέγετε κατόπιν προσωπικής συνεννοήσεως με το αφεντικό και αν πάτε με
τα νερά του.

Κάπως έτσι έχει γίνει ο δημόσιος τομέας του τόπου. Κασέτες με
μαγνητοφωνημένους διάλογους που κάνουν την τρίχα του φιλοθεάμονος κοινού
κάγκελο, με παπάδες που καταγγέλλουν άλλους παπάδες και μοναστήρια τα οποία
γύρευε γιατί τα καταγγέλλουν και χρήματα που κατατίθενται σε λογαριασμούς και
κολληταριές με δικαστές και δίκες. Τι να πρωτακούσει ο άνθρωπος και τι να
πρωτοδιαλέξει.

Και να ‘ταν μόνο οι κασέτες για σκάνδαλα με ρασοφόρους! Μπερδεύονται
και οι «λίστες» που μοιράζει η κυβέρνηση, η οποία, αίφνης, κόπτεται για την
κάθαρση του δημοσιογραφικού χώρου.

Εδώ οι καλές οι λίστες!!! Αμ! δε, που είναι οι καλές. Αλλά εδώ, περισσότερο
και από τις λίστες, σημασία έχει να φαίνεται ένα δούναι – λαβείν. Κατόπιν
αυθορμήτως θα σκεφθεί και το φιλοθεάμον κοινό ότι τα παίρνουν οι δημοσιογράφοι
από αυτούς που κανονικά θα έπρεπε να ελέγχουν. Δεν τα παίρνουν όλοι; Μερικοί
νομίμως κατέχουν θέσεις του Δημοσίου;

A! πολύπλοκοι οι διαχωρισμοί. Οι φιλοθεάμονες αντιλαμβάνονται τη γενική ιδέα
του σόου.

Ιδίως σε εποχές κατά τις οποίες το Δημόσιο έχει αποκατασταθεί στη συνείδηση
των νέων και αποτελεί πλέον το ιδανικό όνειρο του μικροαστού, όπως τη δεκαετία
του ’50.

Μπορεί να φωνάζουν μερικοί πως οι «λίστες» ήταν παραπλανητικές, αλλά
είναι φανερό πως στόχος δεν ήταν να αποκαλυφθούν ποιοι παίρνουν τα «μυστικά
κονδύλια». Εκείνο που ενδιέφερε ήταν να τονιστεί ότι υπάρχουν πολλοί
δημοσιογράφοι που εργάζονται στο Δημόσιο.

Να δημιουργηθεί δυσαρέσκεια και καχυποψία απέναντι στους δημοσιογράφους. Αυτό
κι αν είναι εξόχως βολικό για μια κυβέρνηση!

Αίφνης, τη θέα του Έλληνα πολίτη την κάλυψε έλος βουρκώδες. Τι να εμπιστευθεί;
Δικαιοσύνη; Εκκλησία; Δημοσιογράφους; Ποιος τα πρωτοπαίρνει;

Ωραιότατο το χάος.

H αεροβική της σκανδαλολογίας

Μα πού ήταν κρυμμένος τόσος βούρκος; Πουθενά. Παντού υπήρχε, σε συρτάρια, σε
μπαούλα παντού. Κυκλοφορούν εν αφθονία κασέτες στην παρούσα περίπτωση, σε άλλη
κρυφά βίντεο από προσωπικά αρχεία, σε άλλη πάλι «λίστες». Όλοι έχουν, αίφνης,
άφθονο υλικό. Που δεν ήταν άγνωστο. Στα συρτάρια των πατέρων της Εκκλησίας
ήταν. Και πώς βρέθηκαν εκεί; Από ανώνυμες αποστολές. Οι «κασέτες», όπως και οι
«λίστες», δεν είναι απλώς τα μέσα για την αποκάλυψη σκανδάλων, είναι ολόκληρη
ιδεολογία. Είναι η ιδεολογία της σκανδαλολογίας, που προσφέρει ως ιστό συνοχής
σε ένα έθνος με πλήθος προβλημάτων την κουτσομπολική προσέγγιση των πάντων, το
«μυστικό», το «ανομολόγητο», το «σκοτεινό σενάριο». Πρόκειται για έναν
συγκεκριμένο τρόπο προσέγγισης της πραγματικότητας. Είναι αυτός που προσφέρει
το εντυπωσιακότερο μιντιακό θέαμα στον μικρότερο χρόνο. Για την ακρίβεια,
είναι μία μέθοδος «εκγύμνασης» του συστήματος. Κάτι σαν αεροβική για την
καταπολέμηση της νωθρότητας του συστήματος.

Αίφνης, ξεσπάει θέαμα εντυπωσιακό και αποτρόπαιο, θέαμα σκανδάλων. H αλυσίδα
ξετυλίγεται με φόρα και θόρυβο. Όσο πιο εντυπωσιακό είναι το θέαμα τόσο
περισσότερο ευνοεί μέτρα αυστηρότερα, ευνοεί θεαματικές εξαγγελίες «κάθαρσης»,
οι οποίες ανακουφίζουν, αν και σπανίως πραγματοποιούνται τουλάχιστον στο βάθος
που απαιτεί ο αρχικός συγκλονισμός από την αποκάλυψη του σκανδάλου. Πάντως,
κουνήθηκε το σέικερ. Είναι τόσο απολαυστικό άλλωστε να καταναλώνεται κάθε τόσο
η αιφνίδια αποκάλυψη «σκοτεινών μυστηρίων»! Γι’ αυτό και υπάρχει τέτοια
υπερπροσφορά «κασετών» και «λιστών». Γίνεται τζίρος.