Zήτω τα νούμερα…

Αχ αυτοί οι καημοί όσο πιο πικροί είναι τόσο μεγαλύτερη τηλεθέαση δίνουν. Κάτι ξέρετε κι εσείς κύριε Μικρούτσικε

Είναι αναφαίρετο δικαίωμα εκείνου που θεωρεί ότι θίγεται να απαντήσει. Να
διεκδικήσει το δίκιο του. Αλλά το να γίνεται ένας βασικός κανόνας του
πολιτισμού, όπως αυτός, λάστιχο για να μετατραπεί σε ριάλιτι διαρκείας ο
καημός του θιγομένου, αυτό μόνον η τηλεόραση μπορεί να το καταφέρει.

Και την τηλεόραση, τουλάχιστον αυτήν την τηλεόραση των ριάλιτι καημών, τη
γνωρίζει καλά ο Ανδρέας Μικρούτσικος, ο οποίος ως θιγόμενος από την Τατιάνα
δεν άφησε εκπομπή που να μην ξεσπάσει τον θυμό του, εμφανίζοντας εαυτόν θύμα
της «τηλεοπτικής βαρβαρότητας» και της έλλειψης «τηλεοπτικού πολιτισμού».

Προφανώς έχει υψηλή αίσθηση του χιούμορ ο Νίκος Χατζηνικολάου, ο οποίος
κάλεσε τον πρώτο διδάξαντα – α! αυτό να του το αναγνωρίσουμε του Ανδρέα
Μικρούτσικου – των ριάλιτι, του σκαλίσματος της προσωπικής ζωής, του
ξεφλουδίσματος των προσωπικοτήτων, να καθήσει απέναντί του και να παραπονεθεί
για τη «βαρβαρότητα» της τηλεόρασης.

Ήδη ο μίστερ ριάλιτι είχε βγει στην εκπομπή του Χίου και της Ντέσσυς και
κατόπιν στο «Backstage» του Mega το μεσημέρι της Κυριακής και επειδή ήταν
ωραίο ξεκατίνιασμα, την επομένη αναπαρήγαγε το πιο «καυτό» του μέρος ο
«Όμορφος κόσμος» τών Αρναούτογλου και σία.

Γιατί είχε πει γαϊδούρι την Τατιάνα, που έκανε θέμα στην εκπομπή της
ποιοι δεν πήγαν στον γάμο του και φέρθηκε με τέτοια απαράδεκτη αγένεια σε
νιόπαντρο άνθρωπο. Και την ξανάπε γαϊδούρι και άσκησε σκληρή κριτική στον
τηλεοπτικό πολιτισμό – πα! πα! πα! αίσχος αυτός ο «τηλεοπτικός πολιτισμός» που
ξεφύτρωσε αιφνιδίως, λες και το ‘χε τάμα να αμαυρώσει τη γαμήλια χαρά του
Μικρούτσικου.

Όσο έλεγε, τόσο μεγάλωνε ο καημός. Και ο μεγάλος καημός, ιδίως όταν είναι
καημός τηλε-διασημότητας για τον οποίο ευθύνεται άλλη τηλε-διασημότητα, ως
γνωστόν φέρνει τηλεθέαση.

«Μα είναι δυνατόν να σου ασκεί κριτική συνάδελφός σου που παρουσιάζει
ανταγωνιστικό πρόγραμμα;» έθετε ευθύς εξ αρχής το ρητορικό ερώτημα ο
Χατζηνικολάου, που ήταν και «μπηχτή» για τη συμπεριφορά της Τατιάνας. Έκοψε το
πατρόν της συζήτησης ο οικοδεσπότης, ανέλαβε να το ράψει ο καλεσμένος.

Και ακούσαμε να υποστηρίζει ο Μικρούτσικος πως είναι απαράδεκτο να επιβάλλει η
Τατιάνα τις «βάρβαρες διαδικασίες της εκπομπής της σαν κυρίαρχη ιδεολογία» και
«δεν μπορείς να διαπαιδαγωγείς τον κόσμο λέγοντας τον καθένα τον έχω σαν αξία
χρήσης προσωπικής μου εξουσίας».

Ύφος παραληρηματικό και ασυνταξίες που κάνουν ακόμη πιο φωτογενές το «χύμα»
παράπονο εκείνου που έχει υπηρετήσει με πάθος ακριβώς αυτήν την τηλεόραση. Και
συνεχίζει να την υπηρετεί περιφέροντας το παράπονό του. Προς τι το μίσος και ο
αλληλοσπαραγμός;

«Κι εσύ όμως έκανες ριάλιτι και ασχολήθηκες με τα προσωπικά των ανθρώπων» του
έλεγε ο Χατζηνικολάου. A! όχι «εγώ, μόνο εκείνους που ήθελαν οι ίδιοι να
μιλήσουν» βοηθούσα να τα πουν.

Αλήθεια, υπάρχουν κανόνες στην τηλεόραση που διψάει για ζεστό «αίμα»,
που έχει εθιστεί στον φωτογενή πολτό των προσωπικών δραμάτων και στη λάμψη του
ξεφλουδίσματος της ιδιωτικής ζωής και των βαθύτερων, ανομολόγητων
συναισθημάτων; Ποιος θέτει αυτούς τους κανόνες;

Προφανώς αυτός που έχει την εξουσία να τους θέσει.

… και οι νουμεράρες!

Και στην τηλεόραση μία εξουσία αναγνωρίζεται: τα νούμερα τηλεθέασης. Αυτά
κραδαίνουν οι υπερφίαλοι αστέρες της ριάλιτι τηλεόρασης σε όποιον «ξενέρωτο»
τολμήσει να αμφισβητήσει τις μεθόδους τους.

Αυτά τα ίδια νούμερα κραδαίνει και ο Μικρούτσικος, αφού τα είχε ως απόδειξη
του ριαλιτζήδικου σουξέ του απέναντι από τον Χατζηνικολάου. «Εγώ που έκανα 50%
και 60% με το “Επιτέλους μαζί”, γι’ αυτό με χτύπησαν οι δημοσιογράφοι». Και
μάλιστα οι δημοσιογράφοι των αντίπαλων συγκροτημάτων από αυτό στο οποίο
εργαζόταν «κάνοντας νούμερα». Οι καταγγελίες σκοτεινών συνωμοσιών κι αν είναι
φωτογενείς!

Φθόνος, η απόλυτη δικαιολογία. Σφάλμα; Ποτέ. H «τηλεθέαση» αυτοπροσώπως δεν
κάνει σφάλματα. Κάνει «πολιτισμό».

Πού μπαίνει ο «φράχτης» και από ποιον, στα προσωπικά οποιουδήποτε, όταν έχει
επιβάλει αυτή η τηλεόραση την κατάργηση σεβασμού και αυτοσεβασμού των
ανθρώπων; Μα δεν υπάρχει όριο.

H παντελής εξάλειψη ορίων είναι το πιπεράτο σε αυτήν την τηλεόραση. Σημασία
έχει να «τσιμπήσουμε» νουμεράκια. Και τα «τσιμπάμε», τα «τσιμπάμε» και μαζί τα
μπράτσα μας, μπας και συνέλθουμε.