Πού είναι το ΠAΣΟK;

ΑΠΟΣΠΑ συνήθως την προσοχή η κυβέρνηση, λόγω της αδυναμίας και της
καθυστέρησης που διακρίνει μέχρι τώρα το έργο της. Στους κατέχοντες την
εξουσία και ασκούντες τη διακυβέρνηση στρέφονται πρωτίστως τα φώτα της
δημοσιότητας. Όμως τούτο δεν σημαίνει ότι η αντιπολίτευση και δη η αξιωματική
μπορεί να παραμένει αδρανής, στη σκιά. Οφείλει παρουσία, δυναμική και
δημιουργική μαζί, έχει ρόλο ελεγκτικό και ταυτόχρονα παρεμβατικό.

Κοινή είναι η πεποίθηση ότι από τις εκλογές και εντεύθεν το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε
θέση αμυντική, διακατέχεται ακόμη από το σύνδρομο του κυβερνητισμού, δεν έχει
προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του νέου ρόλου και της νέας θέσης. Φαίνεται
τούτο, καταγράφεται από την κοινωνία, συζητείται μεταξύ των απλών ανθρώπων.
Διαρκής είναι επίσης η αναζήτηση μεταξύ των βουλευτών και στελεχών του
κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ακόμη μεγαλύτερη η απογοήτευσή
τους από την απουσία παρεμβάσεων, θέσεων και δράσης.

Έλλειψη διεύθυνσης

Με εξαίρεση κάποιες εξάρσεις της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ, κατά
περίσταση και θέμα, όπως η εξεταστική των όπλων και η αντίδραση την τελευταία
στιγμή στο νομοσχέδιο του βασικού μετόχου, είναι εμφανής η έλλειψη πολιτικού
κέντρου και διεύθυνσης του κόμματος. H πιο πρόσφατη εκφώνηση επαρκούς
αντιπολιτευτικού λόγου ήταν η ομιλία Φλωρίδη κατά τη συζήτηση του
προϋπολογισμού στη Βουλή και μετά σιωπή.

Σχεδόν ασχολίαστες άφησε το ΠΑΣΟΚ τις ευρωπαϊκές αποφάσεις για την οικονομία,
δεν αντέδρασε εγκαίρως στον εκτρωματικό νόμο περί βασικού μετόχου, ούτε καν
παρακολούθησε τις αγροτικές κινητοποιήσεις, μόλις τώρα αφυπνίζεται.

Αυτή τη στιγμή το ΠΑΣΟΚ, παρ’ ότι προσεγγίζει τον χρόνο πραγματοποίησης του
συνεδρίου και λογικώς θα έπρεπε να κινείται δυναμικά, απουσιάζει επιδεικτικά,
δεν μπορεί να αναδείξει ούτε να εκμεταλλευθεί την κυβερνητική φθορά και
απραξία, μοιάζει με αδύναμο και αμήχανο παίκτη, ακολουθεί τον Τύπο, τείνει να
υποκατασταθεί απ’ αυτόν, δεν δημιουργεί προϋποθέσεις καθοδήγησης των
εξελίξεων.

Έφθασε στις μέρες μας κυρίαρχη έκφραση της αντιπολίτευσης να είναι ο Σύνδεσμος
Ελληνικών Βιομηχανιών, ούτε καν η ΓΣΕΕ. Και το χειρότερο είναι πως αυτή η
χαλάρωση και απουσία αρχίζει και έχει συνέπειες και στους μαζικούς χώρους. Το
ΠΑΣΟΚ έχασε έπειτα από 15 χρόνια τις εκλογές του Οικονομικού Επιμελητηρίου,
προχθές δεν κατάφερε να αναδείξει υποψήφιο στις εκλογές της Γραμματείας
Έρευνας και Τεχνολογίας, την οποία το ίδιο ίδρυσε και προσέλαβε τους πάντες.
Στην επαρχία δεν υπάρχουν νομαρχιακές οργανώσεις, δεν λειτουργούν πέραν των
βουλευτών άλλοι συνδετικοί κρίκοι με την κοινωνία.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν πως αν συνεχίσει έτσι το ΠΑΣΟΚ σε λίγο
θα αρχίσουν οι αποκολλήσεις τμημάτων της κοινωνίας που παραδοσιακά το
στήριζαν. Κινδυνεύει να χάσει οριστικά το Κέντρο, να αποξενωθεί από τους
εργατικούς και αγροτικούς πληθυσμούς, να ακολουθήσει πορεία συρρίκνωσης, να
βυθιστεί σε μακροχρόνια κρίση σαν εκείνη που επικράτησε στο Ισπανικό
Σοσιαλιστικό Κόμμα μετά την αποχώρηση του Φελίπε Γκονζάλες και χρειάστηκε να
περάσουν 12 χρόνια μέχρι να βρει τον Θαπατέρο του.

Ευκαιρία το συνέδριο

Οφείλει το ΠΑΣΟΚ, και πρώτος απ’ όλους ο αρχηγός του, να λάβει τα μηνύματα και
τα δυσμενή σήματα της κοινωνίας. Να κινηθεί με δυναμισμό, να διαμορφώσει ένα
αξιόπιστο πολιτικό κέντρο που θα παρεμβαίνει καθημερινά στην πολιτική
πραγματικότητα. Το συνέδριο είναι μια ευκαιρία για αλλαγή πορείας. Αν περάσει
και αυτό ανεκμετάλλευτο, αν δεν δημιουργήσει περιβάλλον ανασυγκρότησης,
ανασύνταξης και παρέμβασης στην πολιτική ζωή της χώρας, θα εισέλθει σε κρίση
βαθιά και μακρά. Και βεβαίως, θα αφήσει την κυβέρνηση να κινείται ανεξέλεγκτη
στον δρόμο της αμεριμνησίας, προσφέροντας εντέλει κακή υπηρεσία στον τόπο.