Oλίγον περιττό…

Υπέροχο! Το «βιβλιαράκι» με τον απολογισμό του Εθνικού Θεάτρου για τη δεκαετία
1994 – 2004, τη «δεκαετία Νίκου Κούρκουλου». Κομψό, εύχρηστο, καλαίσθητο. Ένα
εκδοτικό κομψοτέχνημα. Νομίζω η καλύτερη έκδοση που έχει κάνει το Εθνικό. Αλλά
εμένα μού γέννησε και κάποιες απορίες. Ποια η χρησιμότητά της έκδοσης αυτής;
Πέρα από το να «διαφημίσει» τα του Νίκου Κούρκουλου επιτεύγματα; Μα, γι’ αυτά
δεν αρκούσε η συνέντευξη Τύπου που δόθηκε και το ίδιο υλικό να μοιραστεί ως
«δελτίο Τύπου»; Θα διατίθεται στο κοινό; Έκδοση «απολογισμού», γιατί ξαφνικά;
Όταν ακούω για την οικονομική δυσπραγία που μαστίζει το Εθνικό λόγω της
ανώμαλης εισροής των πόρων από τον κρατικό κορβανά; Όταν ακούω ότι ματαιώθηκε
το ανέβασμα της «Πάπισσας Ιωάννας» του Δημήτρη Μαυρίκιου για λόγους
οικονομικούς; Και, κυρίως, όταν στην Πειραματική Σκηνή φέτος είδα, προς
απογοήτευσή μου, ως προγράμματα κάτι μίζερα «σοσιαλιστικού ρεαλισμού»
ασπρόμαυρα βιβλιαράκια και έμαθα ότι το εκδοτικό πρόγραμμα της Πειραματικής
Σκηνής, μ’ εκείνα τα έξοχα, σαν τετράδια με σπιράλ, προγράμματα – αισθητικής
ανάλογης με αυτή που ακολουθήθηκε και στην έκδοση του «απολογισμού» – που είχε
καθιερώσει και που, σε αντίθεση με τα άλλα προγράμματα του Εθνικού, είχαν
δημιουργήσει ύφος, «συρρικνώνεται», και πάλι για οικονομικούς λόγους; Δηλαδή
«κόπηκε» η επιτυχημένη σειρά για να εκδοθεί το πολυτελέστατο και – υποθέτω…
– πανάκριβο περιττό «προπαγανδιστικό» έντυπο; E, τότε δεν θα μπορούσε να
θεωρηθεί και πρόκληση η έκδοσή του;