Ένας «γάμος» σε Tσίρκο Hλεκτρικό

![]() |
![]() |
|
Τραγούδια σε ένα «Ηλεκτρικό Τσίρκο»: Διονύσης Σαββόπουλος και Νίκος |
Όλο το καλοκαίρι, ο Διονύσης Σαββόπουλος λοιδορούσε εκείνους που
τόλμησαν να εκφράσουν ενστάσεις για το απολίτικο και ναρκισσιστικό πάρτι
γενεθλίων που έστησε στο Ηρώδειο με το Καλομοιράκι, τα χορευτικά δρώμενα και
τους όψιμους εκδρομείς του ’60. Τελικά, όμως, φαίνεται πως τους άκουσε. Το
«Ηλεκτρικό Τσίρκο» του είναι μία από τις ευτυχέστερες… μετα-σαββοπουλικές
στιγμές των τελευταίων χρόνων. Και αυτό οφείλεται πρώτα πρώτα στην ευφυΐα του:
Συνεργάστηκε με τον Νίκο Πορτοκάλογλου και τον Γιώργο Μαργαρίτη, που του
μετάγγισαν το αίμα τους, μοίρασε δίκαια τα χαρτιά της μουσικής παράστασής του
και τόλμησε να φέρει στην πίστα τραγούδια που δεν είναι πασπαρτού – τραγούδια
πολιτικά, δύσκολα, τραγούδια αυτογνωσίας, που δεν κάνουν γκελ στους
καινούργιους φαν του.
Τραγουδάει τη «Μαϊμού», τη «Σημαία από νάιλον», το «Μακρύ ζεϊμπέκικο»,
την παιδική του φίλη «Άννα» ή τη διασκευή του Νικ Κέιβ «Άδεια μου αγκαλιά»
και, κόντρα στις προβλέψεις, κερδίζει ακόμα και τους γκλαμουράτους που τρώνε
στέικ στο πάλαι ποτέ τσοντάδικο «Σινέ-Κεραμεικός».
Ο Νίκος Πορτοκάλογλου, από την άλλη, έχει διαλέξει τα πιο διονυσιακά
τραγούδια του από τον τελευταίο δίσκο του «Δίψα» και τα πρόσφατα σουξέ του –
«Χωρίς αμορτισέρ», «Θάλασσά μου σκοτεινή»- που δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για
νοσταλγική διάθεση και ανανεώνουν τον αέρα. Αναγνωρίζει τις οφειλές του στον
μετρ, αλλά δεν υποκλίνεται κιόλας. Μία από τις καλύτερες στιγμές του
«Ηλεκτρικού Τσίρκου» είναι ο «διάλογος» ανάμεσα στον δάσκαλο και στον μαθητή,
(«μικρό αδελφό» τον αποκαλεί ο Σαββόπουλος), που έχει πάρει τον δικό του δρόμο
και έχει πετύχει.
«Πίσω μου άθλια παρτάκια», λέει ο Νίκος, «Α casa d’ Irene» απαντάει ο
Νιόνιος. «Αντάρτες της πορδής με τα λεφτά του μπαμπά/ μίζερα όλα και λειψά»,
τραγουδάει ο Νίκος, «Giorni senza domani» συνεχίζει ο Νιόνιος. Μπροστά στη
γενιά που έχει τη λάμψη του ’60, η «καημένη γενιά» της Μεταπολίτευσης δεν
φαίνεται, τελικά, τόσο καημένη. Και όταν ο Σαββόπουλος τραγουδάει το «Να με
προσέχεις» του Πορτοκάλογλου, νιώθει κανείς ότι ο διάλογος αυτός μπορεί – έστω
κάποιες φορές – να είναι και ειλικρινής και γόνιμος.
H χημεία τους δεν θα φτούραγε όμως τόσο, αν έλειπε ο παράγων
Μαργαρίτης. Ο βασιλιάς άλλοτε των σκυλάδων – που κάνει, χάρη στον Θοδωρή
Μανίκα, δεύτερη, ροκ, καριέρα – έχει αναδειχθεί σε «καλτ» φυσιογνωμία, που
λειτουργεί στο «Τσίρκο» όπως το ίσο στους βυζαντινούς ύμνους. H λαϊκή του
φωνή, η δωρική του παρουσία, έχουν ένα ειδικό βάρος που… βάζει τα
σκηνοθετικά τεχνάσματα του «μάγου» στη θέση τους.
Οι ακροβάτες, οι ξυλοπόδαροι, οι σκηνές από τον παλιό εμπορικό
κινηματογράφο, οι ζογκλέρ, υπηρετούν αυτήν τη φορά το ύφος της παράστασης και
δεν υπονομεύουν (όπως τα χορευτικά στο Ηρώδειο) τη συμβολική διάσταση των
τραγουδιών.
Μόνη παραφωνία η καμπαρετζήδικη έναρξη, που αντί να παραπέμπει στη
μαγεία του τσίρκου παραπέμπει στον εκχυδαϊσμό του, ακυρώνοντας και το νόημα
του πρώτου τραγουδιού «Σβήσε τα φώτα…».
Το αποτέλεσμα εν τέλει, δεν είναι ένα ποτ-πουρί, δεν είναι ένα μωσαϊκό,
δεν είναι ένα ψυχρό συνοικέσιο, αλλά μια εμπνευσμένη σύνθεση, ένας γάμος
ταιριαστός, που μπορεί να πέρασε από τα χίλια κύματα αλλά, τελικά, έδεσε και «γράφει».
INFO
Στο «Σινέ Κεραμεικός» (Κεραμεικού 56 και Μαραθώνος, τηλ. 210-5222.222). Ποτό
στο μπαρ 20 ευρώ, φοιτητικό 15, κρασί ανά δύο 80 ευρώ, φιάλη ουίσκι 160-180
ευρώ (κομπλέ). Πεμ. 22.00, Παρ., Σάβ. 23.00, Κυρ. 21.00.















