ANAΛΩΣIMA Γιορτινή διακόσμηση

ΕΥΓΝΩΜΟΝΩ τα μαγαζιά που πιάνουν και στολίζουν τις βιτρίνες με τα
χριστουγεννιάτικα πριν μπει ο Δεκέμβριος. Ίσως είναι κατά βάθος απελπισμένη
επένδυση, μίζα στην καταναλωτική διάθεσή μας, που ελπίζουν να τα αποζημιώσει,
αλλά δεν παύουν να λειτουργούν ευεργετικά στο περιβάλλον. Μας δίνουν κουράγιο
να κρεμάσουμε κι εμείς λαμπιόνια, να μεταμφιέσουμε τη διάθεσή μας. Ηλεκτρικό
ρεύμα να υπάρχει μόνο, όλα τα άλλα βρίσκονται. Θα κάνουμε πως είμαστε
γενναιόδωροι, θα αγοράσουμε διάφορες σαχλαμάρες, έστω κι αν μέσα μας μετράμε
τις δεκάρες με μεγαλύτερη μανία από ποτέ. Και όσο πιο πολύ αναγράφονται σε
ευρώ οι τιμές, με καταργημένα τα λεπτά, εμείς τόσο δεκάρες θα μετράμε. Αλλά
και όταν υπάρχουν λεπτά, δεν είναι μεταμφιεσμένα ευρώ; Και συχνά
μεταμφιεσμένες δεκάδες, όπως εκείνο το 49,90 κ.λπ. H μεταμφίεση επιβάλλεται,
χρονιάρες μέρες. Θα μεταμφιεστεί και η Αθήνα, μέχρι παγοδρόμιο στο Ζάππειο θα
φορέσει, παριστάνοντας την ευρωπαϊκή μητρόπολη. Ίσως δουλέψουν τα μαγαζιά με
παγοπέδιλα. Προσωπικά θα μεταμφιεζόμουν ευχαρίστως σε Ολλανδέζα, να κάνω
πατίνι στον πάγο, μια σταλιά μικρότερη να ήμουνα, όχι πολύ. (Πάντως, αν πάει η
Ντόρα, θα την ακολουθήσω). H μεταμφίεση λειτουργεί από μέσα προς τα έξω, με
έχει πείσει η διαφήμιση που την ακολουθώ πιστά τόσα χρόνια. Μόνο που φέτος έχω
την εντύπωση ότι πρόλαβαν να με μεταμφιέσουν σε διάφορα πράγματα, πριν διαλέξω
μόνη μου. Διαλέγουν πριν από σας για σας. H Εφορία, ας πούμε, με μεταμφίεσε σε
εφοπλιστή, πράγμα που δεν αφήνει πολλά περιθώρια. Ούτε να στολίσω καραβάκι για
τα Χριστούγεννα, που λέει ο λόγος. Γιατί κάτι θα βρεθεί να στολιστεί, έστω και
με μεταμφιεσμένους σε χαμόγελα στεναγμούς. Οι τράπεζές μας ιδεών δεν είπαν
ακόμα την τελευταία τους λέξη.