«Eυδοκία» μου, ιστορία μου

«Λίγη φωτιά» από την πυρκαγιά που καίει στην ψυχή τού Αλέξη Δαμιανού μάς
μετέδωσε το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ του Δημήτρη Παντελιά, το οποίο γυρίστηκε
λίγο μετά τον «Ηνίοχο». Έβγαζε, όμως, όλο το μέγα πάθος που τον χαρακτηρίζει
και ήταν «ό,τι πρέπει» μετά τις ομιλίες της τιμητικής εκδήλωσης που οργάνωσε
το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για το σύνολο του έργου του.

«Γιατί δεν παίξατε ξανά σε άλλη ταινία;» ρωτήσαμε τον μυθικό «λοχία» της
«Ευδοκίας», τον Γιώργο Κουτούζη, ο οποίος ήταν παρών στην προχθεσινή τιμητική
εκδήλωση με τη γυναίκα του. «Ύστερα από μία ταινία σαν την “Ευδοκία” όσες
προτάσεις μού έγιναν μού φάνηκαν ανούσιες. Αλλά κι εγώ είχα βάλει άλλες
προτεραιότητες στη ζωή μου – βλέπετε ο αγώνας για τον επιούσιο δεν έπαιρνε…
αναβολές, καθώς δεν είχα από κάπου να κρατηθώ οικονομικά για να το παίξω
ηθοποιός πηγαίνοντας σε σχολή. Ίσως, πάλι, δεν συνέχισα να κάνω τον ηθοποιό
γιατί δεν με ενδιέφερε», μας είπε ο γαλανομάτης και γιγαντιαίος, 57χρονος
σήμερα, «λοχίας», σφίγγοντάς μας το χέρι με μια φυσική ευγένεια που
διατηρήθηκε και στην «έφοδο» των καναλιών προς τη μεριά του, αλλά και στην
Ελένη Ροδά – τη «φωνή» της «Ευδοκίας». Τη γνωστή λαϊκή τραγουδίστρια, η οποία
δεν ξεχνά τον μύθο που ακολουθεί την ταινία του Δαμιανού και μας δήλωσε πως
«εδώ και 33 χρόνια με ακολουθεί αυτή η καυτή ανάσα και φιγούρα της άτυχης
ηρωίδας». Και όντως άτυχης, καθώς στη δεκαετία του ’80 η Μαρία Βασιλείου έχασε
τη ζωή της σε τροχαίο στην Αγγλία.

«Οι ήρωες που γέννησε η ταινία του Δαμιανού μπήκαν στη ζωή – μετά το “τέλος”
στο πανί – με το τρίκυκλο της ταινίας και το ίδιο πάθος στα σώματά τους»,
ανέφερε στο εκ βαθέων κειμενό του ο Λάκης Παπαστάθης, ο οποίος ήταν βοηθός τού
σκηνοθέτη όταν γυριζόταν το φιλμ. Και ακολούθησε η προβολή τής «Ευδοκίας» που
κράτησε, άλλη μία φορά, το κοινό της κατάμεστης αίθουσας με κομμένη ανάσα.