ΓNΩMH Aπογοήτευση για την Eυρώπη

Φαίνεται, λοιπόν, πως η Ρωσία κέρδισε. Διατηρεί την επιρροή της επί της
Ουκρανίας. Τα φιλόδοξα σχέδια της Ευρώπης να φέρει την πρώην σοβιετική επαρχία
εγγύτερα πρέπει να αναβληθούν. Όπως είναι τα πράγματα, ο έξω κόσμος δεν έχει
μεγάλη επιλογή πέραν τού να αναγνωρίσει για νικητή τον Βίκτορ Γιανούκοβιτς,
τον πρωθυπουργό, αν και η αμφισβήτηση του εκλογικού αποτελέσματος από τον
Βίκτορ Γιούσενκο, τον ηγέτη της αντιπολίτευσης, είναι απόλυτα κατανοητή. Έχει
σημασία το αποτέλεσμα αυτό; Ναι, και όχι μόνον εξαιτίας του κινδύνου πολιτικής
αναταραχής.

Οι προεδρικές εκλογές της Ουκρανίας παρουσιάστηκαν ως μια μάχη ανάμεσα στην
Ανατολή και τη Δύση. Δικαίως, αν και κάπως υπερβολικά. Δεν υπάρχει αμφιβολία
ότι πρόκειται για μια ζωτικής σπουδαιότητας χώρα: με 48 εκατομμύρια κατοίκους,
είναι στριμωγμένη ανάμεσα σε μια διευρυνόμενη E.E. και σε μια συρρικνωμένη και
ευρισκόμενη σε άμυνα Ρωσία.

Ο Γιανούκοβιτς δεν έκρυψε στιγμή τον προσανατολισμό του προς τη Μόσχα. Αν
υπήρξε κάποια υπερβολή στην παρουσίαση αυτών των εκλογών, αυτή μάλλον
εντοπίζεται στην παρουσίαση του Γιούσενκο και της ίδιας της Ουκρανίας. Είναι
αλήθεια ότι ο Γιούσενκο επιθυμεί στενότερες σχέσεις με τη Δύση. Όμως μέχρι
κάποιο σημείο, θα μπορούσε να πει κανείς πως είναι περισσότερο αντιρώσος και
λιγότερο φιλοδυτικός. Όσο για την ίδια την Ουκρανία, είναι πρόωρο να μιλάει
κανείς για ένταξή της στην E.E., θα ήταν πρόωρο ακόμη και αν είχε νικήσει ο
Γιούσενκο. Ταυτόχρονα, θα ήταν ανόητο να αρνηθούμε τους ισχυρούς δεσμούς της
με τη Ρωσία. Στο τέλος τέλος, έχουν περάσει μόλις 13 χρόνια από την
ανεξαρτητοποίησή της από τη σοβιετική αρχή.

H Ευρώπη δικαιούται να νιώθει απογοήτευση. Το αποτέλεσμα είναι ανησυχητικό
διότι η ίδια η Ρωσία του Πούτιν είναι ανησυχητική. Αυτό όμως δεν σημαίνει
απαραίτητα πως η Ουκρανία θα ακολουθήσει την ίδια κατεύθυνση. Είναι υπερβολικά
μεγάλη, υπερβολικά δραστήρια και ενδεχομένως υπερβολικά ισχυρή στους τομείς
της βιομηχανίας και της γεωργίας για να υποταχθεί στη Μόσχα, όπως συνέβη με τη
Λευκορωσία.

Μια απογοήτευση για την Ευρώπη, λοιπόν, αλλά όχι και απόλυτη έκπληξη, ούτε
φυσικά το βέβαιο πρόσωπο του μέλλοντος.

©The Times, 2004