Διαστάσεις H έκθεση της Nτελφίν

«Όλος ο κόσμος μού έχει πει τόσες πολλές φορές ότι δεν θα μπορέσω ποτέ να
κάνω αυτό ή εκείνο, ώστε είμαι πεισμένη για το αντίθετο». Ντελφίν Σανσιέ

Ντελφίν Σανσιέ: «Ο κόσμος αντιμετωπίζει τους ανάπηρους όπως τους ηλικιωμένους: νομίζουν πως δεν κάνουμε ποτέ έρωτα»

Στις 15 Φεβρουαρίου του 1984 γεννήθηκε στο Μόντρεαλ ένα τετραπληγικό
κοριτσάκι. Την ονόμασαν Ντελφίν, ίσως για να ξορκίσουν το κακό, ίσως επειδή
έτσι έλεγαν τη γιαγιά της. Αισθανόταν μόνη από μικρή, αλλά αισθάνθηκε ακόμα
περισσότερο μόνη όταν πέθανε η μητέρα της από καρκίνο, το 1998. Είχαν ήδη
μετακομίσει στη Ρεν της Γαλλίας κι εκείνη σπούδαζε στο κέντρο αποκατάστασης
του lycée Chateaubriand. Ήταν λαμπρή μαθήτρια: τής είχαν δώσει άλλωστε
να καταλάβει ότι η μελέτη θα λειτουργούσε ως υποκατάστατο της αδυναμίας της να
κινήσει τα πόδια της και τα χέρια της. Κι ένα πρωί το παραμύθι κατέρρευσε. Τα
19άρια δεν μπορούσαν πια να τη γεμίσουν. Τα συγκαταβατικά βλέμματα των
δασκάλων και των συμμαθητών της δεν μπορούσαν πια να την παρηγορήσουν. H
προστασία του μπαμπά, γενικού διευθυντή σε ένα εργοστάσιο ξυλείας, την έπνιγε.
«Και το σώμα μου», αναρωτήθηκε, «τι είναι, τσίχλα;». Εγκατέλειψε το σχολείο
και πήγε να ζήσει σε ένα διαμέρισμα με τα 648 ευρώ της επιδότησης που
δικαιούται. Μόνη.

Όχι μόνη, μια τετραπληγική δεν μπορεί να ζήσει μόνη. H Ντελφίν έχει πέντε
ανθρώπους που τη βοηθούν: άλλος της κάνει τα ψώνια, άλλος της μαγειρεύει
(«αλλά στα λαζάνια, εγώ βάζω το βούτυρο», λέει στη Λιμπερασιόν), άλλος
πατάει τα πλήκτρα όταν θέλει να τηλεφωνήσει (όταν την παίρνουν, όμως, έχει
ρυθμίσει το τηλέφωνο να ανοίγει μόνο του στα τρία κτυπήματα). «Με το αναπηρικό
μου καροτσάκι μπορώ να ανεβαίνω μόνη μου τις σκάλες», βεβαιώνει, χωρίς να
κάνει τον κόπο να προσθέσει ότι αυτό το καροτσάκι κάποιος πρέπει να το
σπρώχνει. Κι αυτό είναι όλο; Όχι, δεν είναι όλο. H Ντελφίν είναι και γυναίκα,
είναι πάνω απ’ όλα γυναίκα. H Ντελφίν κάνει και έρωτα. Τον τωρινό της φίλο,
τον Ολιβιέ, τον γνώρισε σε ένα πάρτι. «Του έδωσα να καταλάβει ότι μου άρεσε.
Δεν μπόρεσε να αντισταθεί στη γοητεία μου. Το επόμενο Σάββατο ήταν στο κρεβάτι
μου. Δεν μπορώ να κινήσω το σώμα μου στο κρεβάτι, έχω μάθει όμως να μην είμαι
παθητική».

Τον περασμένο Μάρτιο η Ντελφίν έκανε στη Ρεν την πρώτη της έκθεση φωτογραφιών.
Δικών της φωτογραφιών, ερωτικών φωτογραφιών. Εδώ εμφανίζεται γυμνόστηθη στο
σκοτάδι, εκεί ποζάρει με εσώρουχα και μισόκλειστα τα μάτια. Σε μια φωτογραφία
είναι ξαπλωμένη φιλήδονα με ένα σεντόνι να καλύπτει τα οπίσθιά της («δεν έχω
καλοφτιαγμένους γοφούς;»), σε μια άλλη υποδηλώνει ότι κάνει έρωτα με ένα
όμορφο μαύρο αγόρι. Ήθελε να δείξει στους άλλους ότι είναι μια ωραία γυναίκα;
«Όχι, ήθελα πρώτα απ’ όλα να δω τον εαυτό μου».