Στα βαθιά με καρχαρίες

Θα μπορούσε να ήταν μια παρατεταμένη σιωπή ή ένας εκκωφαντικός, βασανιστικός
θόρυβος. Κάτι που θα είχε την ικανότητα να ξορκίσει το κακό, την ανοησία από
την εξουσία, τους δαίμονες από το χωριό μας. Ένας τζάζμαν στην πόλη φούσκωσε
τα πνευμόνια του και φύσηξε με όλη τη δύναμη στο σαξόφωνο. Είναι, λοιπόν, ώρα
να φωνάξουμε τους σοφούς. Ας κρατάνε όμως και αυτοί ομπρέλα.

«Alfie» OST, Mick Jagger, Dave Stewart (Virgin)

«Live Licks» The Rolling Stones (Virgin)

Ο Μικ Τζάγκερ στα 61 του δοκιμάζει καινούργια κόλπα και το ροκ εν ρολ παραμένει η βιταμίνη του

Ο σοφός άνθρωπος Μικ Τζάγκερ έχει, κατά κάποιο τρόπο, αντανακλαστικά
επιβίωσης. Για να περάσεις απέναντι και να μην πνιγείς στο ρεύμα, πρέπει κάτι
να κάνεις. Ακόμη και να κολυμπήσεις αντίθετα, ή να τολμήσεις πράγματα
καινούργια. Και αν μη τι άλλο, ο Τζάγκερ των Rolling Stones κάτι ξέρει για το
πώς μένεις όρθιος στη σκηνή και πώς κερδίζεις το παιχνίδι (και τίποτε δεν
κερδίζεται εύκολα, όταν ακόμη και οι ανόητοι μπορούν να κάνουν «ματ»). Ο
Τζάγκερ όμως παίζει τον πρωτάρη. H πρόκληση αυτή τη φορά ήταν να γράψει
τραγούδια για ταινία. Για το ριμέικ του «Άλφι» με τον Τζουντ Λο και η πρόκληση
Νο2 να γράψει αυτά τα τραγούδια με τον φίλο του Ντέιβ Στιούαρτ, μουσική
διάνοια και παρτενέρ της Άνι Λένοξ, παλιότερα, στους Eurythmics. Ο Μικ και ο
Ντέιβ «χάθηκαν» για λίγες ημέρες στο Λος Άντζελες και στο εξωτικό νησί Μυστίκ
όπου συνάντησαν την έμπνευσή τους (διόλου περίεργο που η έμπνευση δίνει
ραντεβού σε τέτοια μέρη). Το Old Habits Die Hard, το Blind Leading the Blind
και ένα φουλ σάουντρακ αντάξιο των υπογραφών του δίνουν μαζί ακαταμάχητους
πόντους στο φιλμ και επιβεβαιώνουν τον σοφό κ. Τζάγκερ και το κινηματογραφικό
alter ego του. Όχι πως το κάνει για τα λεφτά, δεδομένου πως ο καλλιτέχνης σε
αυτή την περίπτωση πληρώνεται διπλά και από την ταινία και από το cd – αυτό
που συγκινεί τον Μικ είναι πως το έργο του σερβίρεται και με πόπκορν!

Πόπκορν στα σύννεφα. Σαν μια λευκή, αλμυρή έκρηξη. Το διπλό, «ζωντανό» και
ερμητικά κλειστό στις επιστημονικές αναλύσεις για το «πως το κάνουν, αυτό το
ροκ εν ρολ στα 60 κάτι τους;». Live Licks, είναι η μαρτυρία της περιοδείας που
πήγε τους Rolling Stones σε τόπους που δεν είχαν πάει ποτέ και τους έφερε να
παίξουν μπροστά σε εκστασιασμένα ακροατήρια για να δείξουν πως δεν υπάρχει
άλλος τρόπος για το ροκ εν ρολ παρά μόνο αυτός. Ο δικός τους. Έντεκα από τα
κομμάτια της έκδοσης βγαίνουν πρώτη φορά σε ζωντανή εκτέλεση (δίπλα στα Brown
Sugar και τα Satisfaction), αν δηλαδή πραγματικά χρειάζεται κάποιος
δικαιολογία για να αυγατίσει τη Rolling Stones συλλογή του.

«Shark Tale» OST (Universal)

Το βασίλειο των ζώων και της εκλεκτής κομπανίας χιπ χοπ και σόουλ αστέρων
συναντιέται εδώ στα βαθιά νερά και σε παρέα συμπαθών καρχαριοειδών (και σε
ποιόν δε συμβαίνει κάτι τέτοιο σήμερα!). Στην αρχή, τρία πουλάκια κάθονται
(Three Little Birds) τα εξής δύο, ο Σον Πολ με τον Ζίγκι Μάρλεϊ και την κλήση
τους στις τζαμαϊκάνικες επιρροές, μετά η Κριστίνα Αγκιλέρα δέχεται συμπάθειες
από την Μίσι Έλιοτ (στο σουξέ πλέον Car Wash) και συνεχίζουν η θαυμάσια Ίντια
Άρι, η μεγάλη κυρία της «μαύρης μουσικής» Μέρι Τζέι Μπλάιτζ, πλην όμως και ο
Τζάστιν Τίμπερλεκ που θα συναντηθεί με τον εκλεκτό παραγωγό Τίμπαλαντ σε ένα
«πιάτο» με το όνομα Good Food. To σάουντρακ συνεπώς όχι μόνο τα βγάζει πέρα με
τους καρχαρίες, αλλά και κάνει παρέα μαζί τους. Όπως λέει ο Χανς Ζίμερ στο
τέλος «μερικοί από τους καλύτερούς μου φίλους είναι καρχαρίες».

«Coffee and Cigarettes» OST (Warner)

Πριν χαθούμε στην κλασική μετά το έργο ερώτηση «ποιο σκετσάκι ήταν το
καλύτερο» (Ο Στιβ Μπουσέμι σκίζει, ή μήπως ο Άλφρεντ Μολίνα είναι όλα τα
λεφτά) δώστε βάση στη μουσική, κάτι που ο σκηνοθέτης Τζιμ Τζάρμους κάνει
μονίμως. Εξ ου και περιμέναμε πιο φευγάτα πράγματα από τούτο εδώ το σάουντρακ,
που όμως διόλου εκτός θέματος είναι. Το Louie Louie στις δύο εκτελέσεις του, ο
Ίγκι και οι Stooges στο κόλπο, οι αξιότιμοι αλλοπαρμένοι Funkadelic και ο Τομ
Γουέιτς σε ένα ανάλαφρο πέρασμα, μεταξύ καπνών, τσιγάρων, καφέδων και
τζουκμποξ, που δεν παίζει τα δικά τους ούτε της Μεγκ και του Τζακ Γουάιτ, των
White Stripes δηλαδή που εμφανίζονται σε ένα από τα επεισόδια και μας είναι
και τα μάλα συμπαθείς – εκτός του ότι αξίζουν πιο πολύ από τις εφήμερες μόδες
της μουσικής βιομηχανίας, δεν νομίζετε;

Εντός σχεδίου

* Το σωστό να λέγεται. Και η σωστή διεύθυνση (για όσους μας ρωτούν,
περί ακαδημίας και ηλεκτρονικής μουσικής που γράφαμε τις προάλλες) είναι http: //www.redbullmusicacademy.com

* Το σωστό να ξαναλέγεται. Πως το σόου θα είναι δυνατό – τα βραβεία
«παίζεται». Το MTV Europe κατεβαίνει Ρώμη για τα φετινά του βραβεία την
Πέμπτη. Στο http: //www.mtv.co.uk μπορεί αν
θέλει κανείς και να ψηφίσει.

* Με τους καρχαρίες, πάντως, κολυμπάς ωραία στο http: //www.sharktale.com Είναι και ο
Ρόμπερτ Ντε Νίρο εκεί.