Tα Aρχαία και η εκπαίδευση

Για τη διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών στη Μέση Εκπαίδευση γράφει η κ.
Ελισάβετ Κομνηνού, από το Παλαιό Φάληρο:

«H εκπαίδευσή μας υποφέρει από τα ισχύοντα αναλυτικά προγράμματα, που
στηρίζονται στην ποσότητα ύλης και μαθημάτων, και όχι από τα “δήθεν” λίγα
Αρχαία Ελληνικά που διδάσκονται τα παιδιά. Αντίθετα, πρέπει και σε αυτό το
μάθημα, όπως και σε όλα τα υπόλοιπα, να γίνει αποσυμφόρηση της ύλης. Το
ταχύρρυθμο, χωρίς ανάσα σύστημά μας, που στηρίζεται στη μάθηση της “σπείρας”
(λίγο από όλα, αλλά στην ουσία σχεδόν τίποτε), δεν αφήνει περιθώρια εμπέδωσης
στους μαθητές· οι δε διδάσκοντες τρέχουν τον “μαραθώνιό” τους να “τελειώσουν”
την ύλη, χωρίς να μένει ο χρόνος για ερωτήσεις, επεξηγήσεις, επαναλήψεις.

Γενικώς, σε όλα τα μαθήματα επικρατεί η υπερβολή ως προς την ποσότητα και την
ορολογία, όλα δε γίνονται δήθεν με επιστημονικό τρόπο, δημιουργώντας
ανυπέρβλητα εμπόδια, ακόμα και στους πολύ καλούς μαθητές. Λείπει η καλή
οργάνωση της ύλης, η σταδιακή και ανάλογη με την ηλικία των παιδιών προσφορά
γνώσης, η ύπαρξη κάποιων εργασιών που δίνουν την ευχαρίστηση δημιουργίας στους
μαθητές και που τους μαθαίνουν να βρίσκουν και να χρησιμοποιούν την
πληροφορία. Για την εξέλιξη δε των παιδιών στη γλώσσα απαραίτητη είναι η επαφή
τους με κείμενα και η επεξεργασία τους, ώστε να καταλαβαίνουν τι διαβάζουν.
Κείμενα από εφημερίδες, περιοδικά, λογοτεχνικά κείμενα ­ αποσπάσματα ή
ολόκληρο το έργο ενός συγγραφέα».