MATIEΣ Tο «κουσούρι»

Άφησα να περάσουν μερικές μέρες, πριν ασχοληθώ με τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο
και όσα διακήρυξε, «από άμβωνος» παρακαλώ, για τον «καλό χριστιανό» Ρόκο
Μπουτιλιόνε και τις πεποιθήσεις του για τους ομοφυλόφιλους, τις ανύπαντρες
μητέρες κ.λπ. Και άφησα να περάσουν μερικές μέρες, γιατί ήθελα να ξεχαστεί
κάπως το πράγμα, για έναν πολύ απλό λόγο: δεν μου αρέσει να στρέφομαι κατά του
Μακαριωτάτου.

Το πράγμα, όμως, δυστυχώς, δεν ξεχνιέται, αν κρίνω από τα καθημερινά
δημοσιεύματα του Τύπου, αλλά και πολλές τηλεοπτικές εκπομπές. Και φοβάμαι, ότι
αυτή είναι και η επιθυμία του προκαθήμενου της Εκκλησίας μας: θέλει να
απασχολεί τον κόσμο. Να κουβεντιάζεται. Να είναι παρών ανά πάσαν στιγμήν. Να
τον παρακολουθούν οι τηλεοράσεις «γιατί είναι σταρ», όπως είπε ο
Χατζηνικολάου.

Πιστεύω ακράδαντα ότι ο Χριστόδουλος (των ταυτοτήτων, των «δημοψηφισμάτων»,
των λαβάρων κ.λπ.) αισθάνεται δυστυχής, όταν περιορίζεται στα – σπουδαία –
καθήκοντά του. Γι’ αυτό και ανάβει φωτιές κάθε τόσο. Τι τον τσύγκλισε, πείτε
μου, κι έκανε κήρυγμα για τους «αμαρτωλούς ομοφυλόφιλους», σε μια εποχή
δύσκολη, γεμάτη προβλήματα, για τα οποία έχει χρέος να μιλήσει ένας ιεράρχης;
Οι ομοφυλόφιλοι είναι το «μέγα θέμα» που απασχολεί την κοινωνία μας;

«Ο Θεός αγάπη εστί». Νομίζω ότι το λέει ο Ιωάννης. Και το επαναλαμβάνει συχνά
ο Αναστάσιος της Αλβανίας – ο εμπνευσμένος αυτός Αρχιεπίσκοπος. Ρωτάω: γιατί,
σώνει και καλά, ο «δούλος του Χριστού» Χριστόδουλος, χωρίζει τους ανθρώπους,
για τους οποίους ο Θεός μόνον αγάπη έχει, σε «άσπρους» και «μαύρους», σε
«καθαρούς» και «μολυσμένους»; Όλοι μας είμαστε ελεύθεροι να κουμαντάρουμε το
κορμί μας όπως μας αρέσει, χωρίς να δίνουμε λογαριασμό σε κανέναν. Οι πολλοί,
έχουν ετεροφυλοφιλικές σχέσεις. Λίγοι έχουν ομοφυλοφιλικές. Αυτούς τους λίγους
πρέπει να τους δείχνουμε με το δάχτυλο και να τους ρίχνουμε στον Καιάδα της
περιφρόνησης, επειδή έτσι θέλει ο αποδοκιμασθείς από ολόκληρη την Ευρώπη – και
πρωτίστως από τον Σταύρο Λαμπρινίδη – κύριος Μπουτιλιόνε;

Σκέφτομαι, γιατί το μυαλό μου μερικές φορές είναι… διεστραμμένο, μια
συζήτηση περί σεξ, στο Ευρωκοινοβούλιο, ανάμεσα στον Μπουτιλιόνε και τον
νομπελίστα Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Που αρχίζει το τελευταίο του βιβλίο «Οι
θλιμμένες πουτάνες της ζωής μου» (Εκδόσεις Λιβάνη), έτσι: «Τη χρονιά που
έκλεινα τα ενενήντα μου χρόνια, θέλησα να κάνω δώρο στον εαυτό μου μια νύχτα
τρελού έρωτα με μια έφηβη παρθένα…».

Δεν θα είναι, αυτή η συζήτηση, καταπληκτική;