Ο Nτεριντά διχάζει (ακόμα)

Στο πλαίσιο του διαλόγου για την επιρροή της σκέψης του Ζακ Ντεριντά (που
κηδεύτηκε προ ημερών) στη Φιλοσοφία, τις Επιστήμες και τη Λογοτεχνία, τα «NEA»
φιλοξενούν δύο ακόμη απόψεις: του ιστορικού Βασίλη Κρεμμυδά, που εξετάζει τις
(αρνητικές, κατά τη γνώμη του) επιπτώσεις της ντεριντιανής σκέψης στην
ιστοριογραφία, και του 24χρονου υποψήφιου διδάκτορα στην Ιστορία της
Επικοινωνίας του Παντείου Πανεπιστημίου Χάρη Ράπτη που εκφράζει μια νέα γενιά
«οπαδών» του Γάλλου φιλοσόφου.

Το χρηματιστήριο της… Φιλοσοφίας

Ο Γάλλος φιλόσοφος Ζακ Ντεριντά ως… σταρ του σινεμά. Στην ταινία-ντοκιμαντέρ «Derrida» του 2002, αμερικανικής παραγωγής

H συνθηματολογία εναντίον του Ντεριντά είναι κάτι που αφορά το
χρηματιστήριο της Φιλοσοφίας και όχι την ιστορία της. Κατά τα άλλα, ο Ντεριντά
και οι «αντίπαλοί» του μού φέρνουν στον νου το παιχνίδι «κλέφτες κι
αστυνόμοι», στην εκδοχή όμως του Κλεμμένου γράμματος του Πόε: Ας το
πάρουν απόφαση και ας παραιτηθούν, έστω και μετά θάνατον δεν πρόκειται να
συλλάβουν το «γράμμα» του. Αν είχε υπάρξει φιλόσοφος και μόνο, θα είχε βρεθεί
στο έλεός τους. Σαν τον Υπουργό όμως του Πόε, υπήρξε και «ποιητής». Γιατί το
να έχεις υπάρξει «ποιητής» και φιλόσοφος σημαίνει ν’ αποστρατεύεις τους
«αντιπάλους» σου, υποδυόμενος τον Ντιπέν για λογαριασμό του ίδιου σου του
εαυτού. Κι αν πρέπει σώνει και καλά, ως νέος αναγνώστης τού Ντεριντά, να
μιλήσω με μία πρόταση για τη συνεισφορά του στη Φιλοσοφία, ας είναι η εξής:
Απέδειξε ότι υπάρχουν πολυάριθμες αλήθειες που δεν είναι κατ’ ανάγκην αλήθειες
εντός των ορίων της συνάρτησης, όπως και ότι υπάρχουν πολυάριθμες αλήθειες που
παραμένουν αλήθειες ακόμη και εκτός των ορίων αυτών.

Ο Χάρης E. Ράπτης είναι υποψήφιος διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Παντείου Πανεπιστημίου.