ANAΛΩΣIMA Συσκευασίες ελεύθερες

Ένα κοριτσάκι περπατάει με την οικογένειά του στη Βασιλίσσης Σοφίας, μπροστά
στο Πάρκο Ελευθερίας. Έχουν μόλις βγει από το Μέγαρο Μουσικής, όπου
παρακολούθησαν μια υπέροχη συναυλία, με επεξηγήσεις για παιδιά, μια εκδήλωση
που σου ανοίγει τη μουσική σαν καρπό για να την απολαύσεις. Άρα, έχει ανέβει
πολιτιστικά και ψυχικά, κατά τεκμήριο.

Από τις ειδικές θήκες για περιοδικά δωρεάν που βρίσκονται στο πεζοδρόμιο,
παίρνει ένα έντυπο τυλιγμένο σε σελοφάν, σκίζει το σελοφάν και το πετάει κάτω,
ένα δευτερόλεπτο πριν μπει στο Μετρό, όπου έχει καλαθάκι αχρήστων. Έτσι
ελεύθερη η συσκευασία στο ωραιότερο πεζοδρόμιο της Αθήνας, τρέχει με τον αέρα
να βρει τα αδερφάκια της. Κυριακή πρωί έχουν έξοδο και τα ανέμελα σκουπίδια σ’
αυτή την πόλη.

Ίσως οι γονείς της νεαρής δεν την είδαν, πάντως δεν της είπαν τίποτα, κι
εκείνη δεν έκανε καμία κίνηση που να προδίδει την ελάχιστη ανησυχία ότι
κάποιος θα τη δει, ίσως τη μαλώσει.

Μια ασήμαντη καθημερινή πράξη, τόσο συνηθισμένη.

Ποιος μαλώνει πια τα παιδιά του για τέτοια;

Γιατί να μπει στον κόπο να κάνει παρατήρηση, να χαλάσει την καρδιά του
παιδιού, να χαλάσει και τη δική του, με κίνδυνο να μεγαλώσει ένα παιδί που θα
του βγει νούμερο, θα νοιάζεται για το περιβάλλον σε έναν παντελώς αδιάφορο
τόπο;

Ίσως και να το κοροϊδεύουν τα άλλα παιδιά.

Καλύτερα να μάθει να μην ασχολείται, να διδαχθεί ότι δεν το αφορά το θέμα.

Αλλιώς, κινδυνεύει να κυκλοφορεί με ευαισθησίες σε μία πόλη όπου η επίδειξη
αδιαφορίας θεωρείται απαραίτητο προσόν επιβίωσης.

Γιατί να το κάνεις το παιδί καλότροπο και να ρισκάρει να πληγωθεί στη ζωή του;