Kόψε και δέσε

Βουνό από παλιές λαμαρίνες, σιδερικά που πιάνουν φωτιά από το πρωί που τα
καίει ο ήλιος, κομμάτια λάστιχα και κορδέλες από λειωμένες ταπετσαρίες. Αυτός
ο υπέροχος σκουπιδότοπος έχει περάσει στο υποσυνείδητό μας και τα πριόνια της
μνήμης δουλεύουν υπερωρίες.

«Palookaville» Fatboy Slim (Sony)

Από μια μάντρα σαν κι αυτή ψωνίζει υλικά. Από μια μάντρα σαν κι αυτή ο μίστερ
«copy-paste» «μαγειρεύει» τη σπεσιαλιτέ του «εδώ το καλό πράγμα» και αν
μπορέσεις ξεκόλλα. Ό,τι δεν ταιριάζει – είναι η φιλοσοφία του Νόρμαν Κουκ (ή
Fatboy Slim, επί το επικοινωνιακότερον) – δένει ακόμη πιο πολύ και το
αποτέλεσμα – μαντέψτε! – τον δικαιώνει.

Να έχεις όραμα, αυτό μετράει, λέει ο Νόρμαν Κουκ ή Fatboy Slim μεταξύ μας. Αν αυτό χορεύεται κιόλας, τόσο το καλύτερο

H σημασία είναι να έχεις μουσικό ένστικτο και ο Κουκ έχει και περισσεύει να
δανείσει και να μην του χρειαστεί να ζητήσει πίσω τα χρωστούμενα. Από την
άλλη, ο «σεφ» γνωρίζει τα υλικά του, τα πιπέρια του και τις πρασινάδες, τις
μουσικές από τις σόουλ ώς τους χίπικους ύμνους των 60’ς (ανακατεύει ώς και
ψιλοκομμένα κομματάκια από το Signs του στον πολιτικό στην τελική του μορφή
Don’t let the Man Get You Down) και τέσσερα περίπου χρόνια από την προηγούμενη
στάση στο συλλογικό μουσικό μνημονικό επιστρέφει με το «Palookaville», που
εξαπλώνεται σαν χορευτικός ιός όπου πέσει και αρχίσει να παίζει. Όποιος
καταφέρει να σταθεί ακίνητος στο «Slash Dot Sash» κερδίζει. Ακίνητος, είπαμε.
H διαφορά εδώ είναι πως ο Κουκ έχει κοντά του μουσικούς που παίζουν και δεν
εξαντλεί όλο το στόρι στην κονσόλα και τους μείκτες, έχει κοντά του τον
Ντέιμιν Άλμπαρν στο φάνκι-σόουλ «Put It Back Together» καθώς και τον αξιότιμο
κ. Μπούτσι Κόλινς, διασκευάζοντας ακόμη και το διάσημο του Στιβ Μίλερ, «The
Joker»! Με τον Κόλινς να επεμβαίνει στα φωνητικά. Και το πανηγύρι δεν έχει
τελειωμό. Ο ένας ρυθμός σπρώχνει τον άλλο, μερικές τρελές κιθάρες μπαίνουν
σφήνα σε ένα μελαγχολικό ηλεκτρονικό χαλί και όλα κολλάνε σαν σιρόπι στα
δάκτυλα (κυρίως εκείνου που εξακολουθεί να πιστεύει πως η μουσική δεν είναι
μία) ύστερα από μια κολασμένη επίθεση στο γαλακτομπούρεκο. Γι’ αυτό –
«Masochistic Babies» – γλείψτε τα δάκτυλά σας.

«Other Ways of Speaking» 30 Odd Foot of Grunts (Eros)

30 Odd Foot of Grunts; Τη βοήθεια του κοινού; Ο Ράσελ Κρόου και το συγκρότημά
του. Ο Μονομάχος και οι δικοί του, ανάμεσα στα λιοντάρια του ροκ και της φολκ,
σε μια εποχή που έχουν αγριέψει όλα. Ο Ράσελ Κρόου (το όνομα του οποίου
αναφέρεται και στο εξώφυλλο) πετυχαίνει πάνω-κάτω ό,τι και στο σινεμά (εκτός
αν έχετε διαφορετική γνώμη και την κατανοώ – σιγά μην ήταν τίποτε απόλυτο),
δηλαδή 50 στα εκατό. Τις μισές φορές δηλαδή κερδίζει. Αυτό ακόμη και στο
καζίνο καλό είναι, δεδομένου ότι ξέρεις πού θα σταματήσεις και οι 30 OFOG (;)
έχουν την αίσθηση της αυτοσυντήρησης. Επίσης έχουν (γατί να το κρύψουν
άλλωστε) τον Μπομπ Ντίλαν στο προσκεφάλι τους που ακούγεται να έχει
στοιχειώσει ουκ ολίγα σημεία του άλμπουμ και στην τελική ερώτηση: να αγοράσουν
το «Other Ways» και άλλοι εκτός από τους φαν του Κρόου στην οθόνη, η απάντηση
είναι ναι, αφού προηγουμένως έχουν ακούσει πολύ από Ράιαν Άνταμς.

«Kasabian» Kasabian (BMG)

Και από εδώ οι Kasabian…. για να γνωρίσουμε και κόσμο. Συγγενείς κατά
κάποιον τρόπο του Μπόμπι Γκιλέσπι και των Primal Scream, κάτι που δεν θα
αναφέραμε αν δεν ήταν τόσο εμφανές, μια και οι νέοι άνθρωποι καλό είναι να
κάνουν την είσοδό τους μόνοι στο σαλόνι. « Ηλεκτρονικός» ο ψαλμός εδώ, σε
ρετρο-μοντέρνα ανακατωσούρα, ροκ στο καλειδοσκόπιο που οι πρόσχαροι αυτοί
Βρετανοί δείχνουν ανήσυχοι να εξελίξουν σε κάτι άλλο. Στο μεταξύ όμως έρχονται
άσχημα φλας μπακ από τις διονυσιακές τελετές των Happy Mondays και εκείνης της
ρεϊβο-πλημμύρας, για τα οποία οι Kasabian πρέπει οπωσδήποτε να κάνουν κάτι για
να μην τους πάρει και αυτούς το ρέμα. Γιατί ειλικρινά δεν το αξίζουν κάτι
τέτοιο.

Εντός σχεδίου

* Ο Μάικλ Στάιπ των REM ανέβηκε στη σκηνή μαζί με τον M. Σπρίνγκστιν
και ήταν μια μεγάλη πολιτική κίνηση αυτό στην εκστρατεία κατά του Μπους, ήταν
όμως και ένα από εκείνα τα τρελά όνειρα στη μουσική, που το σύμπαν συνωμοτεί
για να βγουν αλήθεια.

* Στον αέρα ο Έμινεμ. Και από την 28η Οκτωβρίου εκπέμπει επίσημα ο
δορυφορικός ραδιοφωνικός σταθμός του Shade 25 (και κάθε λογοκρισία μακριά από
μας). Στην πρεμιέρα, θα κεράσει τους ακροατές λάιβ σόου από τη Νέα Υόρκη.