MATIEΣ Mετά 80 έτη

«H AEK είναι κυρίως ιδέα και οι ιδέες δεν πεθαίνουν, αλλά ζουν, εμπνέουν,
ενθουσιάζουν, χαρίζουν χαράν. H AEK έφτασε στην ηλικία των 80 ετών. H AEK
είναι μεγάλη σε ιστορία, επιτεύγματα, εμπειρία, προσφορά προς τη νεότητα,
τίτλους και δόξα». Αυτά είπε, ανάμεσα σε άλλα, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος,
απευθυνόμενος στους παίκτες, τον πρόεδρο και 150, περίπου, φίλους τής AEK,
τους οποίους δέχθηκε στον ναό του Αγίου Γεωργίου, στην Πόλη, πριν από λίγες
ημέρες.

Τα ίδια ακριβώς θέλω να πω κι εγώ – «αρχαίος» ΑΕΚτζής – στη διοίκηση της AEK
και ιδίως στον πρόεδρο – και φίλο μου – Ντέμη Νικολαΐδη. Θέλω, δηλαδή, να του
τονίσω ότι η AEK ξεκίνησε από το μηδέν, χάρη σε μερικούς φλογερούς αθλητές
(Νεγρεπόντης, Ιερεμιάδης) και φιλάθλους (Ιωνάδες, Δημόπουλους, Χρυσόπουλους),
που ήρθαν διωγμένοι από την Πόλη στην Ελλάδα με τη Συνθήκη τής Λωζάννης, κι
αμέσως άρχισαν να κινητοποιούνται για να φτιάξουν έναν σύλλογο-δέντρο, που
κάτω από τις φυλλωσιές του θα συγκέντρωνε όλα τα αθλούμενα προσφυγόπουλα.

Οι συζητήσεις για την ίδρυση της AEK έγιναν σ’ ένα πατάρι του καταστήματος
αθλητικών ειδών αδελφών Ιωνά και K. Δημόπουλου, Πατησίων 30. Το σωματείο
αναγνωρίστηκε από το Πρωτοδικείο στις 19/9/1924. Στα ιδρυτικά μέλη βλέπουμε
προσωπικότητες σαν τον K. Σπανούδη (βουλευτή των Φιλελευθέρων και στενό
συνεργάτη τού Ελευθ. Βενιζέλου), τον τραπεζίτη K. Ζαρίφη και τον
μεγαλοεπιχειρηματία Στρογγυλό. Αργότερα, αναλαμβάνουν την AEK ο Σπύρος
Σκούρας, ο Λουκάς Μπάρλος, ο Νίκος Γκούμας κ.λπ., ενώ δίπλα τους βρίσκεται
πάντοτε ο μεγαλύτερος Έλληνας γελοιογράφος, Φωκίων Δημητριάδης.

Το γήπεδο στη N. Φιλαδέλφεια φτιάχτηκε ακόμη και με προσωπική εργασία τού
Γιάννη Χρυσαφίδη και μερικών «συμπολεμιστών» του. Όσο για τους παίκτες, την
εποχή που αγωνίζονταν μόνο για τη φανέλα, για να εξασφαλίσουν το ψωμί τους
δούλευαν στην Ούλεν και άλλες εταιρείες, όπου φρόντιζαν να τους διορίζουν ο
Χρυσόπουλος και ο Τουμπαλίδης.

H AEK έρχεται από μακριά και θα πάει πολύ μακριά, όπως και να ‘ρθουν τα
πράγματα. H AEK δεν είναι ο Νικολαΐδης, ο Κατσουράνης και ο… Κρασσάς! Είναι
κι αυτοί. Αλλά, πρωτίστως, είναι το παρελθόν της, τα λάβαρά της, η δόξα της,
τα τρόπαιά της. Γι’ αυτό, ο Δικέφαλος πρέπει να κοιτάζει και προς τα πίσω,
γιατί αν δεν το κάνει θα χάσει την ταυτότητά του. Κάποτε οφείλει να οργανώσει
μια πανηγυρική εκδήλωση, για να τιμήσει τη μνήμη των ιδρυτών της και των
αθλητών της που έφυγαν (Νεγρεπόντης, Γιάμαλης, Ρίμπας, Μαρόπουλος, Μάντικας,
Σύλλας, Τζανετής κ.ά.). Και όταν ξανακάνει ταξίδι-προσκύνημα στην Πόλη, έχει
υποχρέωση να καλέσει σ’ αυτό τον Νεστορίδη, τον Παπαϊωάννου, τον Μαύρο, τον
Παπαβασιλείου, τον Μανωλά, τον Σταματιάδη και μερικούς ακόμη. Γιατί αυτοί
σήκωναν στους ώμους τους, χρόνια και χρόνια, την AEK.