ANAΛΩΣIMA Yγρασία

Κουνούπια που έχασαν τον δρόμο τους επισκέπτονται τα αθηναϊκά μπαλκόνια αργά
τη νύχτα και τα πρωινά εισβάλλουν στις κρεβατοκάμαρες. Τι να κάνουν κι αυτά,
με τόση υγρασία νόμιζαν ότι βρέθηκαν σε δάση βροχής, σε λασπερές ζούγκλες.
Ξυπνάμε με βαρύ κεφάλι, κοιμόμαστε με βαριά πόδια, πυκνώνουν οι πηγές άγχους
και αραιώνουν οι πηγές χαράς. Μόρια νερού κυκλοφορούν στον αέρα ανεξέλεγκτα,
ενισχυμένα με το μαύρο του καυσαερίου και της κατάθλιψης. Βαριά, ζεστά και
διαπεραστικά, μπορεί και να παγώνουν όταν ο ήλιος κρύβεται. Θα ταίριαζε να
έχουμε δένδρα, πυκνά και σκοτεινά φυλλώματα, καλαμιώνες και φτέρες, βάλτους
και κροκοδείλους, παπαγάλους πολύχρωμους… Αντ’ αυτών, έχουμε τα γνωστά, συν
τους νέους Ιντιάνα Τζόουνς, τους δυσκίνητους Ινδιάνα Τζόουνς που αποφάσισαν να
εξαγγείλουν για τη σεζόν κυνήγι φαντασμάτων. Τα «δίκτυα της διαπλοκής» που
στήνονται σε πρωτοσέλιδα, σε πορτοπαράθυρα, σε ερτζιανά θα αξιοποιήσουν αυτήν
τη βαριά ατμόσφαιρα κατά δύναμιν. Πώς ήταν κάποτε «ο ιστός της αράχνης»; Με
έναν ιστό θα ξεχαστούμε ή θα προσπαθήσουμε. Και καλά θα κάνουμε να τα
καταφέρουμε. H πολιτική επικαιρότητα διογκώνεται προς πάσα κατεύθυνση, χάρις
στη μαγική λέξη, τα διαπλεκόμενα. Όλα χωράνε σε κάτι που διαπλέκεται, μια
σαπουνόφουσκα ανοίγει για να καταπιεί τα πάντα, κυρίως τις ελπίδες για σοβαρή
συζήτηση περί των προβλημάτων και των συγκεκριμένων θεμάτων. Εδώ που τα λέμε,
συνηθίσαμε σε ισχυρές δόσεις συγκίνησης, δεν μπορούμε να επανέλθουμε στην
καθημερινότητα, να μιλάμε για ανεργία, για δρόμους και λεωφορεία, για
ρατσισμούς και για σχολεία. Ας ασχοληθούμε από τώρα με την εκλογή Προέδρου και
άλλα ωραία συγκρουσιακά, ας αφήσουμε την υγρασία να μας βάλει γλυκά όλους μαζί
σε μια τεράστια σαπουνόπερα.