Πικρή σαν την αλήθεια

Απέναντι στις τηλεοπτικές σουσούδες υπάρχουν και αληθινές γυναίκες που μερικές από αυτές, ένας σκληρός κόσμος εξακολουθεί να τις περιθωριοποιεί

Ένα γυναικείο πρόσωπο σε κοντινό πλάνο, πρόσωπο με τα χαρακτηριστικά της
νιότης που έρχονται σε αντίθεση με τα λόγια της ωριμότητας, κοφτά και πικρά
σαν την αλήθεια που εκφράζουν: «Περιμένω τη νύχτα να σβήσουν τα φώτα, η
τηλεόραση, να κοιμηθούν τα παιδιά για να κλάψω. Κλαίω όλο το βράδυ και δεν
μπορώ να κοιμηθώ».

Εικοσιεννιάχρονη, με τρία παιδιά, χωρισμένη. Μια γυναίκα μόνη, με μια
ζωή που της ζητά τα πάντα και της στερεί τα σημαντικότερα. Έχει 6 μήνες να
πληρωθεί και δεν ξέρει καν αν θα παραμείνει στη δουλειά της. Συμβασιούχος του
Δήμου Νίκαιας, μία από τις εκατοντάδες συμβασιούχους που ζουν ημέρες χωρίς
μέλλον, χωρίς οξυγόνο.

Την ξεχώρισε ο φακός των ειδήσεων του Mega – το ρεπορτάζ υπογράφει ο
Στέλιος Παπαπέτρου. Το πρόβλημα, ίδιο για πάμπολλες γυναίκες στην ίδια
κατάσταση, απέκτησε για λίγο το πρόσωπό της, τα χαρακτηριστικά της, την
αξιοπρέπεια με την οποία εκφράζει την πραγματικότητα των δύσκολων ημερών της.
Δεν χρειάζονται κραυγές, δάκρυα, καταγγελίες για να γίνει αντιληπτό το
πραγματικό δράμα. Μόνο η μονολεκτική απάντηση στην ερώτηση του ρεπόρτερ: «Ναι,
φοβάμαι».

Το βίντεο κράτησε λίγα λεπτά. Ο χρόνος ενός δελτίου ειδήσεων είναι
περιορισμένος. Ο φόβος της νεαρής γυναίκας – που εκπροσωπεί δεκάδες,
εκατοντάδες στην ίδια κατάσταση – απεριόριστος. Για όσους τον κατάλαβαν, για
όσους τον ένιωσαν, για ομοιοπαθείς, ίσως για εκείνους που δεν έχουν βολευτεί
με τις εικόνες των ανόητων σουσούδων που κυκλοφορούν στα κανάλια και
πρωταγωνιστούν στα σίριαλ, πιστεύοντας ότι έτσι είναι η σύγχρονη γυναίκα.

Εκείνα τα ελάχιστα λεπτά του κοντινού πλάνου της Μαρίας Θεοδώρου (έτσι
συστήθηκε) αποκάλυπταν ένα από τα πιο σύγχρονα γυναικεία πορτρέτα. Δεν
χρειάζονταν ούτε λυπητερές ούτε σκαμπρόζικες λεπτομέρειες για να γίνει
αντιληπτή η δύναμη, αλλά και ο φόβος της. Δεν χρειάζονται καν στατιστικές για
να επιβεβαιώσουν ότι πρόκειται για αντιπροσωπευτικό είδος γυναίκας της εποχής.

«Χρειάζομαι χρήματα για τα σχολικά είδη των παιδιών. Ένα ντοσιέ για τη μικρή
μου είχε 7 ευρώ και δεν μπορούσα να τα δώσω, γιατί δεν έχει ούτε παπούτσια».

Μία από τις γυναίκες που δεν εκφράζουν άλλο από το δικαίωμά τους στην
αξιοπρέπεια, στην εκπλήρωση του μητρικού χρέους.

Μια στιγμή τηλεόρασης που δεν αναζήτησε την εικόνα της τραγωδίας, αλλά την
ουσία της. Που δεν έψαξε πλάνα δακρύβρεχτης ανημποριάς για να δημιουργήσει
κοντράστ με τις εικόνες της φρουφρουδένιας ευτυχίας των γυναικών των
ζαχαρωμένων πρωινάδικων, με σκοπό να συγκλονίσει για μερικά δευτερόλεπτα. Το
πιο συγκλονιστικό στοιχείο του ρεπορτάζ ήταν η ήρεμη απελπισία του γυναικείου
προσώπου. H αληθινή σκληρότητα της ζωής δεν χρειάζεται φιοριτούρες και
καταγγελίες για να εκτονωθεί με κραυγές που θα εκμαιεύσουν μερικές εύκολες
υποσχέσεις.

Το ρεπορτάζ – και αξίζουν συγχαρητήρια στον Στέλιο Παπαπέτρου για την
ευαίσθητη προσέγγισή του στο πιο ουσιαστικό κοινωνικό πρόβλημα της εποχής μας
– ήταν σαν να σήκωσε μια κουρτίνα και αποκάλυψε αυτό που αποστρέφεται εν τέλει
η ίδια η τηλεόραση.

Πίσω από την κουρτίνα των τηλε-φρουφρού

Την αληθινή προσωπικότητα της γυναίκας που ζητά απλά να εργαστεί για να
διατηρήσει αξιοπρέπεια και ανεξαρτησία. Που δεν έχει χρόνο να ξοδέψει σε
βλακώδη τηλε-κουτσομπολιά για ασημαντότητες, γιατί έχει στ’ αλήθεια μια πολύ
σημαντική δική της ζωή να κουμαντάρει. Που δεν ονειρεύεται πώς θα αποκτήσει το
δέκατο ζευγάρι ψηλοτάκουνα για να γοητεύσει τον ανόητο που θεωρεί τρόπαιο της
μίζερης ζωής του την απόκτηση μιας χαζόκοτας με ψηλοτάκουνα, αλλά πώς θα
εξασφαλίσει τα ελάχιστα για τα παπούτσια των παιδιών της.

Απέναντι στην τηλεοπτική κουλτούρα της γυναικείας αφασίας, που «διδάσκει» το
«γυναίκες καθήστε στ’ αυγά σας» και «τυλίξτε τον πρώτο που θα σας εξασφαλίσει
ένα πιάτο φαΐ» – ή παντεσπάνι – υπάρχει και η αληθινή ζωή, γυναικών που
αγωνίζονται να υπάρξουν σε έναν κόσμο, ο οποίος επιμένει να τις
περιθωριοποιεί. Το ρεπορτάζ του δελτίου ειδήσεων του Mega ανασήκωσε για λίγα
λεπτά την κουρτίνα. Και, όσοι πρόλαβαν, θα είδαν ότι σε αυτήν τη γωνία
κρύβονται οι πιο σκληρές αλήθειες για την πραγματικότητά μας.