Aτάκες

Χρόνοι

ΓΕΝΙΚΩΣ, τα κλιμάκια του ΠΑΣΟΚ βγάζουν, αν όχι γέλιο, πάντως σίγουρα
ατάκες. Πάρτε παράδειγμα τι έγινε στην Αρκαδία. Εκεί ο «πολύς» Θεόδωρος
Πάγκαλος εδέχθη ερώτηση για τον Κώστα Σημίτη. Τι απάντηση έδωσε;
«Ξέρετε», είπε με τη γνωστή ειρωνική κομψότητα του λόγου του, «ότι εγώ δεν
ήμουν και τόσο φίλος με τον Κώστα Σημίτη. Ο Σπυρόπουλος και ο Ρέππας
ήταν φίλοι του…», προσέθεσε και έτσι φόρτωσε στους δύο Αρκάδες το θέμα.
Εγώ δεν επισημαίνω τόσο την παραδοχή μη φιλίας από πλευράς Παγκάλου όσο τη
χρήση παρελθόντος χρόνου. Εκεί εντοπίζω την μπηχτή.

Συνταξιούχοι

ΙΔΟΥ KAI μια ατάκα του Κωστή Στεφανόπουλου από την επίσκεψή του στα
Σφακιά, η οποία έχει έναν πιο προσωπικό τόνο. Στο χωριό Βρύσες του Δήμου
Κρυονερίδας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, προφανώς συγκινημένος από την
υποδοχή, δήλωσε: «Αισθάνομαι βαθύτατα μέσα μου την καλοσύνη σας και θέλω να
σας την ανταποδώσω με την επιθυμία να επιστρέψω, υπό την προϋπόθεση ότι
δέχεστε και συνταξιούχους Προέδρους να σας επισκέπτονται…».

Ηγετικές συμπεριφορές

AMHXANIA έχει προκαλέσει στους «δικούς του» ο Μιχάλης
Παπαγιαννάκης. Γιατί; Διότι αποφάσισε μόνος του να αναγγείλει την
υποψηφιότητά του για πρόεδρος του ΣΥΝ. Εγώ το βλέπω πιο ψύχραιμα. Απλώς οι εν
λόγω έλαβαν μια πρόγευση ηγετικής συμπεριφοράς. Υπενθυμίζω ότι κανένας αρχηγός
δεν μοιράζεται την εξουσία του. Το μόνο ολίσθημα του Μιχάλη είναι ότι τον
πήραν χαμπάρι πριν γίνει αρχηγός και ενώ είναι ακόμη υποψήφιος. Γιατί το λέω
αυτό; Διότι οι ανανεωτές υποστηρικτές Παπαγιαννάκη έχουν συστήσει μπλοκ με
τους λεγόμενους προεδρικούς ώστε να δημιουργήσουν όρους πλειοψηφικού ρεύματος,
εν όψει της εκλογής νέου αρχηγού του ΣΥΝ τον Δεκέμβριο. Τούτο όμως σημαίνει
ότι θα μπορούσαν να υποστηρίξουν και Φώτη Κουβέλη, αν η αμηχανία τους
συνεχιστεί…