MATIEΣ Aπολογισμός

Τελείωσαν και οι Παραολυμπιακοί. Με επιτυχία και ρεκόρ. Και ξαναγυρίσαμε στη
«μικρή μας πόλη». Με δολοφόνους μικρών παιδιών στις εθνικές οδούς του αίματος,
πρωτίστως. Ξαναγυρίσαμε στις κόντρες μας, στους καβγάδες μας, στη μιζέρια μας,
στα σκουπίδια μας, στη φθονερή μας πραγματικότητα. Πάει, πια, και το
καλοκαίρι. Ένα καλοκαίρι γεμάτο Ελλάδα. Με Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο ποδόσφαιρο
και Ολυμπιακούς Αγώνες που έκαναν ολόκληρη την υφήλιο να τρίβει τα μάτια της
από θαυμασμό!

Στο μεταξύ, και ενώ ο Σπ. Βούγιας παραιτήθηκε – και ορθώς έπραξε – και ο
υφυπουργός Καλός προσπαθεί να αποδείξει ότι ήταν απλός βουλευτής όταν
επισκέφθηκε τον γνωστό πρύτανη στο Πάντειο, τα δημοσιεύματα για τις
καταγγελίες δύο πρώην ελεγκτών, μελών της επιτροπής που ασκεί διαχειριστικό
έλεγχο για το «2004», κουβεντιάζονται σε πάρα πολλούς καφενέδες της
επικράτειας. Και, βέβαια, όπου να ‘ναι, θα έχουμε πλήρη εικόνα για το τι
συνέβη, ακριβώς, στο «βασίλειο της Γιάννας».

Πάντως, αν ενδιαφέρει η γνώμη μου, η Αγγελοπούλου ήταν το χρυσό άλφα και ωμέγα
στη διοργάνωση αυτών των σπουδαίων Ολυμπιακών Αγώνων. Τα κατάφερε – και
πρόκειται για άθλο – γιατί δούλεψε σκληρά, γοήτευε τους συνομιλητές της –
ξένους, κυρίως – διέθετε φράγκα και ξόδευε αφειδώς, είχε ένα σχέδιο στο μυαλό
της και μ’ αυτό βάδιζε, ήταν πεισματάρα και δεν υποχωρούσε εύκολα. Φυσικά,
όλοι οι υπουργοί που συνεργάσθηκαν μαζί της την βοήθησαν πολύ, παρά τις όποιες
συγκρούσεις, κατά καιρούς.

Από την άλλη μεριά: ήταν προκλητική (η πρόκληση του μεγάλου πλούτου). Παρά
λίγο, με τα βεγγαλικά της, να κάψει ένα δασάκι, στην προσπάθειά της «να
πουλήσει μούρη» στους υψηλούς καλεσμένους της. Χάλασε – τα ‘παμε – πολλά
δισεκατομμύρια, που θα τα πληρώσει, εννοείται, ο ελληνικός λαός. Σε πολλές
περιπτώσεις συμπεριφέρθηκε ως… αυτοκράτειρα! Αν βάλεις, όμως, στη ζυγαριά τα
υπέρ και τα κατά όλων αυτών των χρόνων, τα υπέρ θα ‘ναι πιο βαριά.

Ως προς τα έργα: όπως πολύ σωστά είπε ο Γιάννης Ιωανννίδης (προπονητής του
μπάσκετ και βουλευτής της N.Δ.) σε συνέντευξη στην «E», το ΠΑΣΟΚ έτρεξε έναν
Μαραθώνιο και η N.Δ. το τελευταίο «κατοστάρι». Και, σίγουρα, αυτό το τρελό και
αγωνιώδες «κατοστάρι» δεν θα χρειαζόταν, αν ο Σημίτης, που σ’ αυτόν οφείλονται
όλα τα μεγάλα έργα, δεν πετούσε δυο ολόκληρα χρόνια στο καλάθι των αχρήστων,
με τα πειράματα που έκανε, βάζοντας επικεφαλής στον «2004» δύο αξιόλογους,
πράγματι, ανθρώπους, αλλά ακατάλληλους γι’ αυτήν τη δουλειά.