MATIEΣ 400 νεκροί!

Δεν είναι μόνο κράτος της πλάκας, το κράτος μας. Είναι και κράτος-φονιάς. Που,
ύστερα από κάθε δυστύχημα, δακρύζει, πενθεί, εμφανίζεται στα μπαλκόνια και
βγάζει «δεκάρικους», δηλώνει με γερμανική αυστηρότητα πως θα πάρει μέτρα, αλλά
μόλις περάσει ένας μήνας, ξεχνάει τα πάντα κι αφήνει το αίμα δεκαπεντάχρονων
παιδιών να βάφει την άσφαλτο!
Το άκουσα, το διάβασα και ανατρίχιασα: σ’ αυτό το «πέταλο του θανάτου», στον
Μαλιακό, έχουν σκοτωθεί… 400 άνθρωποι τα τελευταία 14 χρόνια! Κι ωστόσο,
κανενός δεν ίδρωσε το αυτί! Κανείς δεν είπε να σηκωθεί μια διαχωριστική μπάρα
σ’ αυτά τα καταραμένα 78 χιλιόμετρα, όπου, από το 2001 ίσαμε σήμερα, χάθηκαν
εκατό ψυχές! Κανείς!
Κι ένα κοριτσάκι – αναφέρθηκε στα σχετικά πρακτικά της Βουλής των Εφήβων ο
βουλευτής Π. Μαντούβαλος – πριν από λίγες ημέρες, είχε μιλήσει γι’ αυτή
τη στροφή του θανάτου, που ξεκλήρισε μια ολόκληρη φιλική της οικογένεια! Αλλά,
σ’ ένα κοριτσάκι θα δίνουμε, τώρα, σημασία… Εδώ, δεν δώσαμε σημασία σ’
εκείνο το φοβερό δυστύχημα στα Τέμπη, που πλημμύρισε με φέρετρα το
Μακροχώρι…
Ειπώθηκαν πολλά και γράφτηκαν περισσότερα για την προχθεσινή τραγωδία. Δεν
είμαι πραγματογνώμονας και δεν μπορώ να ξέρω τα αίτια που προκάλεσαν τη
σύγκρουση της νταλίκας με το λεωφορείο. Δεν μπορώ, όμως, και ν’ αγνοήσω τις
δηλώσεις του καθηγητή των παιδιών (Μαλέκας, μαθηματικός), σύμφωνα με τις
οποίες το φορτηγό έτρεχε με μεγάλη ταχύτητα, στηριζόμενο μόνο στις δύο ρόδες
του! Ούτε, επίσης, είναι δυνατόν να μη σχολιάσω αυτά που είπε ο δημοσιογράφος
– βουλευτής Άρης Σταθάκης, για τις «μαϊμουδιές» που κάνουν διάφοροι
φορτηγατζήδες, ώστε τα αυτοκίνητά τους να γίνονται πύραυλοι, χωρίς η Τροχαία
να ‘χει τρόπο να το αποδείξει!
Ο δρόμος στο Ασπρονέρι, που έγινε τάφος για τα επτά παιδιά, από κάποιον
φτιάχτηκε. Από κάποιους φτιάχτηκαν και δεκάδες άλλοι επικίνδυνοι δρόμοι. Αλλά
ουδείς εργολάβος, όπως τόνισε πάλι ο Σταθάκης, έκατσε ποτέ στο εδώλιο, ουδείς
προϊστάμενος υπουργείου την πλήρωσε, για τα στραβά μάτια που έκανε μπρος σε
απίστευτες κακοτεχνίες!
Συμφέροντα, λαδώματα, κομπίνες, συμβιβασμοί, εκβιασμοί, αθλιότητες. Και πολλά
φορτηγά, με ταλαιπωρημένους οδηγούς, να διασχίζουν τις εθνικές οδούς, παρά τις
απαγορεύσεις, όλα τα Σαββατοκύριακα. Και οι κρυφές κάμερες να καιροφυλακτούν,
για να εντοπίσουν παραβάτες στο Σύνταγμα και την Ομόνοια κι όχι στα Τέμπη και
στο Αίγιο και στη θανάσιμη αγκάλη του Μαλιακού, όπως έγραφε στα «NEA» ο
καθηγητής Αλιβιζάτος. Και το αίμα να ρέει ποτάμι…













