Ένας μετεωρίτης προκάλεσε «αυτόματη» ανάφλεξη στη βλάστηση!

H δακτυλιοειδής λίμνη Μανικουαγάν, στο Βόρειο Κεμπέκ στον Καναδά, περικλείει τα απομεινάρια ενός πολύ μεγάλου κρατήρα που προκλήθηκε πριν από 212 εκατομμύρια χρόνια και είχε διάμετρο 70 χιλιομέτρων. Ο αστεροειδής που τον προκάλεσε φαίνεται να είχε διάμετρο 5 χιλιομέτρων

Επιστήμονες λένε ότι πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια ένας αστεροειδής ή κομήτης
που είχε διάμετρο 10 χιλιομέτρων προσέκρουσε στη σημερινή χερσόνησο του
Γιουκατάν στη Λατινική Αμερική. H πρόσκρουση πυροδότησε μια σειρά
καταστροφικών γεγονότων που είχαν ως αποτέλεσμα την εξαφάνιση των δεινοσαύρων
και του 75% της χλωρίδας και πανίδας του πλανήτη εκείνη την εποχή.

«H πρόσκρουση ενός αστεροειδούς ή κομήτη με διάμετρο αρκετών χιλιομέτρων
μπορεί να προκαλέσει φωτιές σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη», λέει ο δρ
Ντάνιελ Ντούρντα, ο οποίος είναι επικεφαλής ερευνητής στο Νοτιοδυτικό
Ερευνητικό Ινστιτούτο της Αριζόνας των ΗΠΑ. «Το υλικό θα βγει από την
ατμόσφαιρα και θα ξαναμπεί ύστερα από λίγες ώρες».

Καταστρεπτικές πυρκαγιές σε κάθε γωνιά της Γης μπορούν να προκληθούν αν ένας αστεροειδής δημιουργήσει στη Γη κρατήρα με διάμετρο μεγαλύτερη από 135 χιλιόμετρα

Από μια σφοδρή πρόσκρουση μπορούν να εκτιναχθούν χιλιάδες κυβικά χιλιόμετρα
ατμοποιημένου υλικού τόσο μέσα στην ατμόσφαιρα όσο και έξω απ’ αυτήν. Το υλικό
αυτό, εισερχόμενο ξανά στην ατμόσφαιρα από το Διάστημα, θερμαίνει τόσο πολύ τη
θερμοκρασία του αέρα, ώστε η βλάστηση παίρνει «αυτόματα» σχεδόν φωτιά. Ο δρ
Ντάνιελ Ντούρντα λέει ότι από το 2002 ερεύνησε με την ομάδα του τον κρατήρα
στη χερσόνησο Γιουκατάν, ώστε να διαπιστώσει την έκταση και την κατανομή των
πυρκαγιών που προκλήθηκαν. Εκείνη η μεγάλη σύγκρουση δημιούργησε έναν κρατήρα
με βάθος περίπου 40 χιλιομέτρων και διάμετρο 180 χιλιομέτρων, στο μεταίχμιο
δύο γεωλογικών περιόδων. Την Κρητιδική, όπου οι δεινόσαυροι κυριαρχούσαν στη
Γη και την Τριτογενή όπου τα θηλαστικά άρχισαν να… παίρνουν κεφάλι.

Από τη μελέτη προέκυψε ότι οι φωτιές που προκλήθηκαν από την πρόσκρουση φάνηκε
πως είχαν παγκόσμια έκταση, καλύπτοντας πολλές σημερινές ηπείρους, αλλά δεν
εκδηλώθηκαν σε κάθε γωνιά της Γης. «Το αποτέλεσμα αυτό μάς οδήγησε στο
συμπέρασμα ότι το μέγεθος του συγκεκριμένου κρατήρα ήταν λίγο μικρότερο απ’
όσο χρειαζόταν για να προκαλέσει καταστροφικές πυρκαγιές σε κάθε γωνιά του
πλανήτη».

Ζήτημα μεγέθους

Ο δρ Ντάνιελ Ντούρντα μαζί με τον δρ Ντέιβιντ Κρινγκ, επίκουρο καθηγητή στο
Εργαστήριο Σεληνιακών και Πλανητικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Αριζόνας,
δημοσίευσαν πριν από λίγες ημέρες μια καινούργια θεωρία στην έγκυρη
«Επιθεώρηση Γεωφυσικών Ερευνών», σύμφωνα με την οποία οι προσκρούσεις
μετεωριτών ή αστεροειδών που δημιουργούν κρατήρες διαμέτρου έως 85
χιλιομέτρων, μπορούν να προκαλέσουν φωτιές σε ηπειρωτικό επίπεδο, ενώ αν η
διάμετρος είναι μεγαλύτερη από 135 χιλιόμετρα, τότε οι «αυτόματες» πυρκαγιές
εξαπλώνονται σε όλο τον πλανήτη. Σύμφωνα με τους δύο ειδικούς, οι εκτεταμένες
πυρκαγιές από μια τέτοια πρόσκρουση, σχετίζονται με την κινητική ενέργεια του
υλικού που επανεισέρχεται στην ατμόσφαιρα, την κατανομή αυτού του υλικού, την
ποσότητά του, την τοποθεσία του κρατήρα και το είδος της βλάστησης.

LINK

http: //www.swri.org