Πυρετός στα στάχυα

![]() |
![]() |
|
Λίγη ώρα πριν από την έναρξη, η ομάδα εθελοντών του φροντιστηρίου ετοιμάζει |
H ώρα είναι μία το μεσημέρι της Κυριακής. Βρίσκομαι σε ένα μικρό δωμάτιο κάτω
από τις κερκίδες του Ολυμπιακού Σταδίου, έχοντας στα χέρια μου μία σημαία από
μετάξι, ελαφριά στο κράτημα, βαριά στην ιστορία της. Είναι η Ολυμπιακή Σημαία
της Αμβέρσας, αυτή με τους πέντε κύκλους και τα πολύχρωμα κρόσσια που
χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1920. Είναι η σημαία που παραδοσιακά
παραδίδει η μία πόλη στην επομένη κατά τις Τελετές Λήξης.
Μέχρι εκείνη τη στιγμή, την είχα δει μόνο στην τηλεόραση να ανεμίζει κάθε
τέσσερα χρόνια, σηματοδοτώντας το τέλος μίας γιορτής και την αρχή της
προσμονής για την επομένη. Σήμερα είμαι στην ομάδα εθελοντών φροντιστηρίου για
το πρωτόκολλο, που έχει την ευθύνη της στην Τελετή Λήξης.
Καθώς κρατώ τη σημαία, ανοίγει η πόρτα και προς έκπληξή μου βλέπω να μπαίνουν
ο πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Ζακ Ρογκ, η δήμαρχος Αθηναίων
Ντόρα Μπακογιάννη, ο δήμαρχος Πεκίνου Γουάνγκ Κισάν και οι αθλητές, οι οποίοι
έχουν εκλεγεί νέα μέλη στην επιτροπή της ΔΟΕ από τους συναθλητές τους, Φράνκι
Φρέντερικς, Γιαν Ζελέζνι, Ελ Γκερούζ και Ράνια Ελουάνι. Αφού ακούσουν τις
οδηγίες των υπεύθυνων σκηνής, παίρνουν τη σημαία και αρχίζουν την πρόβα τους.
Είναι η πρώτη δοκιμή της Τελετής Λήξης που γίνεται μέσα στο στάδιο. Όλες οι
υπόλοιπες, από τον Ιούνιο έως πριν από δύο ημέρες, έχουν γίνει στον Ασπρόπυργο
(στον χώρο που ονομάστηκε K2) γιατί το στάδιο δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί.
Οι εργασίες για τη μετατροπή του σταδίου από χώρο στίβου σε χώρο τελετής έχουν
αρχίσει από τη μία μετά τα μεσάνυχτα του Σαββάτου και έχουν ήδη καθυστερήσει
πολύ. Οι τεχνικοί δουλεύουν ασταμάτητα, οι εθελοντές τεχνικής υποστήριξης του
φροντιστηρίου έχουμε φθάσει από τις 11 το πρωί, ενώ τώρα αρχίζουν να έρχονται
οι ερμηνευτές. Οι δικές τους πρόβες όμως ακυρώνονται γιατί ο αγωνιστικός χώρος
θα είναι έτοιμος την τελευταία στιγμή. Οι υπεύθυνοι σκηνής, ξένοι οι
περισσότεροι, είναι λίγο αγχωμένοι, εμείς όμως δεν ανησυχούμε. Το ίδιο δεν
έγινε με όλα τα έργα των Αγώνων άλλωστε;
![]() |
|
Ξαφνικά, λίγο πριν έρθει η ώρα τους να ανάψουν τις φωτιές για το έθιμο του |
Στο φροντιστήριο, η προετοιμασία της τελετής είναι πυρετώδης. Δεκάδες άτομα
σιδερώνουν τις σημαίες των κρατών, φουσκώνουν τα μεγάλα μπαλόνια και τα
σωσίβια των λουομένων, διορθώνουν τους χαρταετούς, ενώ όσοι ανάβουν τις φωτιές
του Αϊ-Γιαννιού, ψεκάζουν τις στολές τους με αντιπυρικό και βάφουν τα γάντια
τους μαύρα. Άλλες ομάδες κάτω από την πασαρέλα απλώνουν τα δίχτυα των ψαράδων,
φυτεύουν τα 45.000 στάχυα και βάζουν στη θέση τους τα ρούχα που θα φορέσουν οι
ερμηνευτές. Οι Έλληνες ερμηνευτές ντύνονται, βάφονται και τραγουδούν στο
Κολυμβητήριο. Έρχονται στο στάδιο μόνο για δουν τις θέσεις τους.
Οι ετοιμασίες συνεχίζονται και αφού ανοίξουν οι θύρες, αλλά όλα είναι έτοιμα
στην ώρα τους. Οι ερμηνευτές φθάνουν από το Κολυμβητήριο, τραγουδώντας και
χορεύοντας. H δική μου χαρά είναι ανάκατη με θλίψη για το τέλος ενός
ονειρεμένου κύκλου, που ξεκίνησε στις αρχές Ιουνίου. Οι χοροί αρχίζουν και το
τραγούδι διώχνει γρήγορα τη λύπη μου.
Την ώρα του πάρτι, οι εθελοντές από το φροντιστήριο μπαίνουμε στο γήπεδο,
χορεύουμε και τραγουδάμε. Οι αθλητές μάς ευχαριστούν και μας δίνουν δώρα.
Είναι ενθουσιασμένοι με τους Έλληνες. H τελετή τελειώνει κι αγκαλιαζόμαστε
συγκινημένοι. Στο στάδιο ανοίγουν σαμπάνιες. Σε όλους εμάς, που δουλέψαμε για
τις τελετές, κάνοντας την κούρασή μας κέφι, θα μείνουν οι νέοι φίλοι, οι
στιγμές μεγάλης χαράς και η αγάπη χιλιάδων ανθρώπων που πέρασαν ώρες
ατέλειωτες αυτό το καλοκαίρι στο K2 και το Ολυμπιακό Στάδιο.
Κινέζικο συρτάκι
![]() |
|
Οι Κινέζοι ερμηνευτές ετοιμάζονται στους χώρους του Κλειστού Γυμναστηρίου, |
Οι μόνοι που κάνουν πρόβα στο στάδιο είναι οι Κινέζοι ερμηνευτές, οι οποίοι
ετοιμάζονται στο Κλειστό Γυμναστήριο του μπάσκετ. Τα υπέροχα κοστούμια τους
εκπροσωπούν 56 επαρχίες της Κίνας. Οι εντυπωσιακοί ξυλοπόδαροι δοκιμάζουν το
βήμα τους στον δρόμο.
Την κινεζική ομάδα είχαμε γνωρίσει πριν από δύο ημέρες στην πρώτη τους πρόβα
στον Ασπρόπυργο, όπου στήσαμε τη δική μας γιορτή με αγκαλιές, φωτογραφίες,
ανταλλαγή καρφιτσών και αφιερώσεων. Χόρεψαν μαζί μας συρτάκι φορώντας
παραδοσιακές στολές βγαλμένες από τον «Τελευταίο Αυτοκράτορα» και μας χάρισαν
φυλαχτά με δράκους και χειροποίητα χάρτινα παραδοσιακά σχέδια. Μάθαμε το
ευχαριστώ και το γεια σου στη γλώσσα τους (σιέσιε και άνι χάι) και τους το
μάθαμε στη δική μας. Έως και η εξάχρονη Γιε Ξιάο Ζου, που τραγούδησε το
«Γιασεμί», με ευχαρίστησε στα ελληνικά. Ανταλλάξαμε email και δώσαμε ραντεβού
στο Πεκίνο σε τέσσερα χρόνια.

















