Tο Tέταρτο κουδούνι

Γιάννα η Μπουρλοτιέρισσα.

Από το πάνθεον των ηρώων της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

«Φεστιβάλ» Ερίκ Εμανουέλ Σμιτ στο «Ιλίσια»!

Ο πολύ επιτυχημένος «Όσκαρ» του, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη με τον
ίδιο σ’ έναν απολαυστικό ρόλο και την Τζένη Ρουσσέα, θα συνεχιστεί και φέτος
στη μικρή Σκηνή «Ιλίσια – Βολανάκης» – στο υπόγειο.

Αλλά και στην κεντρική Σκηνή «Ιλίσια – Ντενίση» θα παρουσιαστεί απ’ την
Άννα Αδριανού – που υπογράφει και τη μετάφραση – και τον Γιώργο Νινιό
(φωτογραφία), ως «Δεύτερη Σκηνή» και παράλληλα με το «The Taking Cure» του
Κρίστοφερ Χάμπτον που θα ανεβάσει ο Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης για τον Δάνη
Κατρανίδη, το καινούργιο έργο του Γάλλου Σμιτ «Μικρά συζυγικά εγκλήματα» – για
δυο, επίσης, πρόσωπα.

Μια «μαύρη κωμωδία πάνω στις εύθραυστες ισορροπίες του γάμου και των
μακρόχρονων σχέσεων», όπως χαρακτηρίζεται, που ανέβηκε πέρσι στο Παρίσι –
επιτυχία! – με την Σαρλότ Ράμπλινγκ και τον Μπερνάρ Ζιροντό.

H σκηνοθεσία θα είναι του καινούργιου στο θέατρο Στέφανου Μπλάτσου και
τα σκηνικά και τα κοστούμια της Ντένης Βαχλιώτη.

Πολύ χάρηκα διαβάζοντας την εμπεριστατωμένη αρνητική άποψη του
εικαστικού Άγγελου Παπαδημητρίου – τον οποίο πολύ εκτιμώ – για την Τελετή
Έναρξης των Ολυμπιακών.

Ειδικά εκείνο το λεπταίσθητα ειρωνικό «Ελάτε στο κιτς, μην
αντιστέκεστε, είναι μάταιο. Αγαπήστε το, παραδοθείτε του, είναι η μόνη
πραγματικότητα, η αληθινή ελευθερία».

Διότι κατάλαβα – επιτέλους! – τον λόγο για τον οποίο «παραδόθηκε»,
συμμετέχοντας ως ηθοποιός, στο τερατώδες τηλεοπτικό μνημείο του κιτς με τη
«γοητεία του αυθεντικού» και με τον τίτλο «Οι στάβλοι της Εριέττας Ζαΐμη», που
ένθερμα, άλλωστε, έχω διαβάσει να υπερασπίζεται σε συνεντεύξεις του: για να
γευτεί την αληθινή ελευθερία!

Σοφία Σπυράτου: χορογραφία του «πάρτι γενεθλίων» – «Happy Birthday Mr.
President», κ.λπ., κ. λπ… – του Διονύση Σαββόπουλου στο πλαίσιο του Φεστιβάλ
Αθηνών.

Σοφία Σπυράτου: χορογραφία συναυλίας Γιάννη Μαρκόπουλου στο Ηρώδειο στο
πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.

Σοφία Σπυράτου: σκηνοθεσία συναυλίας Νότη Μαυρουδή στο Ηρώδειο στο
πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.

Κατ’ αποκοπήν έχει αναλάβει φέτος η χορογράφος τις συναυλίες του
Φεστιβάλ… Τρεις μέσα σε δεκαοχτώ μέρες!

Υπάρχουν κι άλλες ή τελειώσαμε;

Εντελώς «αρχαιοελληνοπρεπές» το «πακέτο» των «Ευμενίδων» της Άννας
Συνοδινού – παράσταση, περικεφαλαίες, δηλώσεις, πρόγραμμα…

Έως και τις περούκες τις είδα να γράφονται «τεχνητές κόμες»…

Ο Μάνος Ζαχαράκος (στη φωτογραφία), ηθοποιός απ’ τους ικανούς της νέας
γενιάς, θα επωμιστεί το βαρύ επώνυμο ρόλο στο έργο του Άγγελου Τερζάκη «Ο
αυτοκράτωρ Μιχαήλ» πλάι στην Νόνικα Γαληνέα, που θα είναι η Ζωή η
Πορφυρογέννητη. Στην παράσταση που θα ανεβάσει ο Βασίλης Νικολαΐδης στην
Θεσσαλονίκη, στο Βασιλικό Θέατρο του ΚΘΒΕ, εναρκτήρια της χειμερινής σεζόν.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το ρόλο έχει ερμηνεύσει – μια συναρπαστική
ερμηνεία -, δεύτερος μετά τον Αλέξη Μινωτή, που ήταν ο Μιχαήλ της πρεμιέρας,
το 1936, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη (το έργο δυο μόνο φορές έχει ανεβεί, κι
οι δυο στο Εθνικό), το 1978, με σκηνοθέτη μάλιστα τον ίδιο τον Μινωτή, ο
Νικήτας Τσακίρογλου, ο νέος διευθυντής του ΚΘΒΕ.

Απ’ ό,τι πρόλαβα να μάθω, ανάμεσα στο πλήθος των άλλων ηθοποιών της
διανομής είναι Δημήτρης Γιαννακόπουλος (Ιωάννης ο Ορφανοτρόφος), Βασίλης
Σεϊμένης (Ανδρόνικος), Γιάννης Σιαμσιάρης (Αρχιευνούχος Σγουρίτζης), Βαγγέλης
Ψωμάς (Ιβάτζης), Νινή Βοσνιάκου (Πριμικυρία), Χάρης Τσιτσάκης, Κώστας Χαλκιάς,
Σάκης Πετκίδης, Αλέξανδρος Τσακίρης.

H παράσταση ανεβαίνει με σκηνικά Άγγελου Αγγελή, κοστούμια Γιάννη
Μετζικώφ και μουσική Πέτρου Ταμπούρη.

H πρεμιέρα γύρω στις 26 Οκτωβρίου, του Αγίου Δημητρίου, μέρες
ταιριαστές για την πόλη και το έργο, στο οποίο υπάρχει μια μεγάλη αγγελική
ρήση του Ανδρόνικου για τη σωτηρία της Θεσσαλονίκης απ’ τους Βουλγάρους με τη
βοήθεια του Αγίου.

«Το Τέταρτο Κουδούνι» θα το… βουλώσει για τρεις Πέμπτες – πάει
διακοπές, να συνέλθει λίγο.

Ραντεβού τον Σεπτέμβρη – στις 19. Σ’ ένα μήνα ακριβώς.