ΓNΩMH Tα επτά δεν είναι αρκετά

H κολύμβηση ήταν πάντα στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος την πρώτη εβδομάδα των
Ολυμπιακών Αγώνων. Εδώ και πολλές δεκαετίες, από την εποχή ακόμα του Τζόνι
Βαϊσμίλερ. Αυτά τα μετάλλια, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας και του
Λονδίνου, τη δεκαετία του ’20, ήταν το διαβατήριο για το Χόλιγουντ και το ρόλο
του Ταρζάν… Μετά, ήρθε η Φρέιζερ, ο Σπιτς με τα επτά χρυσά στο Μόναχο και
ακολούθησαν ο Νέιμπερ ή η Έντερ. Τα ρεκόρ, οι υπεραθλητές που έφευγαν από το
Ολυμπιακό Χωριό με περισσότερα από δυο-τρία χρυσά μετάλλια στις αποσκευές τους
πάντα μάγευαν το κοινό. Τα media αναζητούσαν τον ήρωα, τον σταρ που θα έπαιρνε
τη δόξα του Σπιτς. Αυτό ήταν το μεγάλο στοίχημα. Στη Σεούλ, πόνταραν στον Ματ
Μπιόντι, αλλά κι αυτός τους απογοήτευσε. Ήταν και η Κρίστιν Ότο, αυτό το
χαμογελαστό κορίτσι από τη Λειψία. H συλλογή μεταλλίων σπουδαία, αλλά δεν
ήταν… Σπιτς.

H βιομηχανία των σταρ όμως, επέμενε. Ας μην ξεχνάμε, ότι αυτό επιτάσσει η
εποχή μας. Έτσι λοιπόν γεννήθηκε η κόντρα του Ίαν Θορπ με τον Μάικλ Θελπς. Ο
Αυστραλός έκλεψε την παράσταση στο Σίδνεϊ και πολύ σύντομα έγινε είδωλο σε
ολόκληρο τον πλανήτη. H απάντηση των Αμερικανών ήταν άμεση. Τι κι αν ο Φελπς
δεν δείχνει να έχει την προσωπικότητα του Θορπ; Αυτός μπορεί να γίνει ο
νέος… Σπιτς, ισοφαρίζοντας ή καταρρίπτοντας το ασύλληπτο ρεκόρ των επτά
χρυσών του Μονάχου. Κι αν ο Βαϊσμίλερ είχε το Χόλιγουντ, ο Φελπς θα έχει τα
πριμ των εκατοντάδων χιλιάδων δολαρίων…