Ολυμπιακό τηλε-πανηγύρι

![]() |
|
Ένα Ολυμπιακό καθημερινό σόου με απ’ όλα εμπνεύστηκε η EPT για να συμβαδίσει |
H μπάντα της Κέρκυρας με ωραίες μουσικές που φέρνουν τις μνήμες του
επτανησιακού πολιτισμού, η Χορωδία Τυπάλδου με τις τρυφερές εφηβικές φωνές και
ο Μάριος Φραγκούλης με τραγούδια Θεοδωράκη και Τζον Λένον έδωσαν το στίγμα
μιας αναζήτησης για ξεχωριστή ψυχαγωγία – τουλάχιστον ως προς τις μουσικές
επιλογές – στην πρώτη εκπομπή της ET1 «Ραντεβού στην Αθήνα» (23.00), που θα
αποτελέσει ένα είδος καθημερινού Ολυμπιακού σόου.
H εκπομπή που εμπνεύστηκε το κανάλι επιχειρεί να συνδυάσει τους εμπορικούς
κανόνες του σόου «σπαγγέτι» με το πνεύμα μιας κρατικής τηλεόρασης που έχει
χρέος να αναδείξει και τις πτυχές εκείνες της εγχώριας ψυχαγωγίας, οι οποίες
βρίσκονται εκτός των ορίων της πίστας των ξενυχτάδικων.
Σκηνικά εορταστικού τηλεοπτικού γκλάμουρ, τα οποία «ησύχαζαν» οι γαλάζιοι
χρωματικοί τόνοι και τα διακριτικά στο μάτι διάφανα αντικείμενα (το έδρανο ως
τεχνολογικό αρχιτεκτόνημα εντυπωσιακό). Με παρουσιαστές χωρίς φλυαρίες, με πιο
έμπειρο τον Ιεροκλή Μιχαηλίδη και την απαστράπτουσα Ελισάβετ Φιλιππούλη, με
πάλλευκη τουαλέτα και διακριτικά κοσμήματα, να μην έχει ακόμη αποβάλει εκείνη
την αμηχανία τού δεν-ξέρω-τι-να-κάνω-τα-χέρια-μου. Αλλά ευγενική, με φωνή
φυσική χωρίς κραυγές και χάχανα που συνηθίζονται στου είδους τα τηλεοπτικά
πανηγύρια.
Στο στούντιο η καθιερωμένη παρουσία κοινού αναλάμβανε τον ρόλο του
χειροκροτητή που δίνει ζωντάνια, ωστόσο δεν τη βρήκαμε απαραίτητη. Ιδίως όταν
κοντινά πλάνα έδειχναν τις σαγιονάρες ορισμένων, με τις οποίες αντιμετώπιζαν
μεν τη ζέστη, αλλά έρχονταν σε ηχηρή αντίθεση με τους άψογα ντυμένους και
μακιγιαρισμένους παρουσιαστές.
H προσπάθεια να συνδυαστούν όλα τα είδη, από σοβαρή μουσική και
αφιέρωμα στη Μαρία Χορς, τη χορογράφο της Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας η οποία
ήταν και καλεσμένη στο στούντιο, μέχρι λαϊκή ψυχαγωγία, οδήγησε αναπόφευκτα σε
ολισθήματα προς το σύνηθες τηλεοπτικό κιτς με την εμφάνιση κάθε τόσο
χρυσοντυμένου συγκροτήματος ξυλοπόδαρων ταχυδακτυλουργών, που έκαναν
ολιγόλεπτο σόου με φωτιές ή απλώς ισορροπούσαν στα ξύλινα κανιά τους. Αντί να
προσδώσουν πανηγυρικό χαρακτήρα στο όλο θέαμα, του προσέδιδαν αμηχανία.
Να θεωρήσουμε ότι η εμφάνιση του Τζώνη Καλημέρη διευθυντή του ψυχαγωγικού
προγράμματος της κρατικής τηλεόρασης μεταξύ των καλεσμένων ήταν μια προσπάθεια
να τονιστεί η σπουδαιότητα που το κανάλι δίνει στο Ολυμπιακό του σόου; Γιατί
δεν συνηθίζεται, εκτός αν οι διευθυντές έχουν κάτι σημαντικό να πουν και όχι
να ευλογήσουν τα γένια τους. Είναι φανερό ότι κάνει μεγάλη προσπάθεια η
κρατική τηλεόραση να φανεί αντάξια των περιστάσεων, αλλά δεν είναι η στιγμή να
σφραγίσουν με την παρουσία τους τη σκληρή – είναι αλήθεια – δουλειά τους οι
υπεύθυνοι για το Ολυμπιακό πρόγραμμα.
Πάντως το σόου «Ραντεβού στην Αθήνα» μοιάζει να αντανακλά την Ολυμπιακή
σύγχυση ανάμεσα σε λαϊκό πανηγύρι, χολιγουντιανό γκλάμουρ και πολυτελές λάιφ
στάιλ, κιτς και αρχαιοελληνική λιτότητα, «ανθρώπινα μέτρα» και τεχνολογικές
υπερβολές, αθλητικό πνεύμα και εμπορικό. Ωστόσο είναι ενδιαφέρουσα η ιδέα να
συνδυάσει την Ολυμπιακή ενημέρωση με μουσικές και Ολυμπιακά «κουτσομπολιά» και
μαζί απευθείας συνδέσεις με τους αθλητικούς χώρους και συνεντεύξεις με αθλητές
και προπονητές που θα μεταφέρουν τον παλμό της μεγάλης γιορτής.
Προσόντα και ελαττώματα
H άνετη παρουσία του Ιεροκλή Μιχαηλίδη και η φυσικότητα στο χιούμορ του
Νίκου Σταρόβα καταχωρούνται στα προσόντα της εκπομπής. H Μπέττυ Μαγγίρα,
υπερβολικά ντυμένη με τη μαύρη κοντή τουαλέτα με τα κορδόνια που κρέμονταν έως
το πάτωμα, είχε αφύσικα δυνατή φωνή με προσποιητά χαρούμενους τόνους και ήταν
η μόνη που παρέπεμπε στα σόου της ιδιωτικής τηλεόρασης. H αντίθεσή της με τους
ήρεμους τόνους των υπόλοιπων παρουσιαστών ήταν κραυγαλέα.
Μικροπροβλήματα στις συνδέσεις, μερικά κενά μεταξύ των θεμάτων, στιγμές
αμηχανίας αποτελούν προβλεπόμενα ελαττώματα της πρώτης εκπομπής.
Πάντως πρόκειται για φιλόδοξη υπερπαραγωγή που μαζί με τις αναμεταδόσεις
των αθλημάτων και τις υπόλοιπες ειδικές εκπομπές καλεί την EPT να αποδείξει
την αρτιότητα της προετοιμασίας της και να ανατρέψει τον μύθο για τις
οργανωτικές της αδυναμίες. Είναι η στιγμή της, όπως είναι ολόκληρης της χώρας.














