«Ωραίος ως Έλλην» στη μεγάλη οθόνη

Ο Δημήτρης και η Αλίκη στα πιο φωτεινά, τα πιο ευτυχισμένα χρόνια. Έβρεχε τη Δευτέρα 17 Ιανουαρίου 1965, την ημέρα που παντρεύτηκαν στον Άγιο Νικόλαο στους Δελφούς. Δεξιά, με τη δεύτερη σύζυγό του Νανά Παπαμιχαήλ (χώρισαν το 1990)

Το σινεμά ήταν για τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ το φλερτ του. Το θέατρο το πάθος
του. Το σινεμά του έδωσε λάμψη. Το θέατρο εσωτερική ομορφιά.

Υπήρξε «ωραίος ως Έλλην» στις αρχές του ’60 και ίνδαλμα χιλιάδων κοριτσιών.
Και χωρίς αμφιβολία θα μπορούσε, άνετα, να είναι σταρ πρώτου μεγέθους αν
βρισκόταν στο Χόλιγουντ ή στο ευρωπαϊκό σινεμά που, τότε, το συναγωνιζόταν σε
λάμψη.

Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ – με 47 ταινίες στο ενεργητικό του -, ο Ανδρέας
Μπάρκουλης και ο Αλέκος Αλεξανδράκης υπήρξαν οι πιο φωτεινοί ζεν πρεμιέ από
καταβολής ελληνικού σινεμά. H πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση του Δημήτρη
Παπαμιχαήλ γίνεται το 1956 στον «Αγαπητικό της βοσκοπούλας». Μιας από τις
τέσσερις κινηματογραφικές βερσιόν πάνω στο δραματικό ειδύλλιο του Δημητρίου
Κορομηλά – η μια είχε γυριστεί το ’32 που στάθηκε και η πρώτη ομιλούσα
ελληνική ταινία και οι άλλες τρεις την ίδια σεζόν, το 1955-’56! Αυτή, μάλιστα,
όπου παίζει ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, είναι και η πρώτη έγχρωμη παραγωγή του
ελληνικού σινεμά.

Μέχρι το 1959 μεσολάβησαν άλλες πέντε ταινίες – «H θεία από το Σικάγο», «Το
τελευταίο ψέμα», «Μηδέν πέντε», «H κυρά μας η μαμή», «Δυο αγάπες, δύο
κόσμοι»…

Αλλά η πρώτη εκρηκτική συνάντηση στο «πανί» μεταξύ Δημήτρη Παπαμιχαήλ και
Αλίκης Βουγιουκλάκη γίνεται το 1959 με την «Αστέρω» και το θρυλικό «Το ξύλο
βγήκε από τον Παράδεισο». Δύο σούπερ εμπορικές επιτυχίες που πιάνουν την
κορυφή του ΤΟΡ-10 δύο συνεχόμενων σεζόν. Με την «Αστέρω» να ξεπερνά τις
150.000 εισιτήρια και το «Ξύλο…» τα 300.000 εισιτήρια.

Από τότε, μέχρι τη δεκαετία του ’70, οι θαυμαστές τούς θέλουν μαζί και
αχώριστους – με τα απαραίτητα κους-κους του Τύπου για να… χορτάσει το
φιλοθεάμων κοινό…

Έτσι, ένα χρόνο μετά, το ΄60, έρχεται το «Ποτέ την Κυριακή», «Το ραντεβού της
Κυριακής» και η αγέραστη μέχρι και σήμερα «Μανταλένα» πάλι με την Αλίκη. Για
να ταυτιστεί οριστικά η κοινή πορεία τους στην οθόνη, αλλά και στη ζωή, με την
«Αλίκη στο Ναυτικό» του Αλέκου Σακελλάριου και με 350.000 εισιτήρια στην πρώτη
θέση του ΤΟΡ-10, ενώ τη δεύτερη την καταλαμβάνει η «Μανταλένα» με 250.000
εισιτήρια.

Πολύ γρήγορα ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ είχε αποδείξει – και στο σινεμά – ότι δεν
είναι μόνο ο γοητευτικός ωραίος νέος που τρέχουν τα κορίτσια πίσω του. Το
ταλέντο του είχε φανεί στο σινεμά από την αρχή. Και εν ολίγοις μπορεί να πει
κανείς ότι οι νεανικές εμφανίσεις του – μέχρι τα τέλη του ’60 – προβάλλουν το
μοντέλο ενός νέου με φινέτσα, ολίγον μποέμ στυλ ωραίου και αργόσχολου ή
φιλότιμου και καλόκαρδου. Όσο προχωράει ο χρόνος και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ
«βαραίνει», γίνεται πιο λαϊκός («H αρχόντισσα και ο αλήτης», «Το κορίτσι του
λούνα-παρκ» το ’68, «H νεράιδα και το παλικάρι», ΄69) και πιο «Λεβεντόπαιδο»,
΄69…

H αγάπη θέλει δύο… (αν και από άλλη ταινία). Ο Δημήτρης και η Αλίκη ζευγάρι αδιαμφισβήτητων πρωταγωνιστών της μεγάλης οθόνης στην αγαπημένη «Μανταλένα»

Μέχρι τον Ιανουάριο του 1965, που γίνεται ο γάμος του με την Αλίκη,
έχουν μεσολαβήσει άλλες δέκα ταινίες για τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Ανάμεσά τους
«Ο λουστράκος» – ’62 – που έκανε όλη την Ελλάδα να κλαίει, η «Εταιρεία
θαυμάτων», το «Μην ερωτεύεσαι το Σάββατο», «Το τεμπελόσκυλο», το «Περάστε την
πρώτη του μηνός», η «Μοντέρνα σταχτοπούτα».

Δύο όμως ταινίες αυτής της περιόδου θα μείνουν αξέχαστες – παραγωγής του ’63
και οι δυο. Τα «Κόκκινα φανάρια» και το «Χτυποκάρδια στο θρανίο», σίκουελ του
«Ξύλου που βγήκε από τον Παράδεισο» – πάλι με το ίδιο τιμ: Παπαμιχαήλ,
Βουγιουκλάκη, Σακελλάριος, Χατζιδάκις! Με τα «Χτυποκάρδια…» να κόβουν
650.000 εισιτήρια και «Τα κόκκινα…» 550.000 εισιτήρια.

Στη διάρκεια της χούντας, η δύναμη της επιτυχίας του εμπορικού σινεμά δεν
είναι εύκολο να σταματήσει… Αλλά μέσα από τις ταινίες εκείνης της εποχής, ο
Δημήτρης Παπαμιχαήλ καταφέρνει να κάνει το κοινό του να αποδεχτεί την
ωριμότητά του χωρίς να είναι δέσμιος μιας αιώνιας νεότητας – σαν την Αλίκη…

Ταινίες όπως «H δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά» – ’69 – «Υπολοχαγός Νατάσα» -’70 –
«Παπαφλέσσας» -’71 – «Ο Ιπποκράτης και η δημοκρατία» -’72- αν και δεν είναι
από τις καλύτερές του γίνονται αφορμή για να περάσει σε άλλους ρόλους…

Για να έρθει η εποχή της μεταπολίτευσης και το 1978 να του προσφέρει ο Ζυλ
Ντασσέν κάτι διαφορετικό στην «Κραυγή γυναικών». Κάτι που θα το «τσαλακώσει»
το ’81 με τις «Άγριες κότες» και θα το διορθώσει με την τελευταία
κινηματογραφική του εμφάνιση -’96 – στο φιλμ «Προς την ελευθερία» του Χάρη
Παπαδόπουλου, δίπλα στη Μαίρη Χρονοπούλου.

Οκτώ χρόνια μετά την Αλίκη

H μοίρα το έφερε έτσι που ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ έφυγε από τη ζωή οκτώ
χρόνια μετά το θάνατο της Αλίκης Βουγιουκλάκη… Και μάλιστα σε περίοδο
Ολυμπιακών Αγώνων… H Αλίκη Βουγιουκλάκη έφυγε στη διάρκεια των Ολυμπιακών
Αγώνων της Ατλάντα και ο 70χρονος Δημήτρης Παπαμιχαήλ λίγο πριν από τους
Ολυμπιακούς της Αθήνας του 2004! «Όσο περνάει ο καιρός, τόσο εντονότερη μου
είναι η απουσία της Αλίκης. Κι ας είχαμε χωρίσει πολλά χρόνια πριν από το
θάνατό της. Ο κόσμος τίμησε και τιμά την Αλίκη. H πολιτεία καθόλου. Δεν αγαπά
το θέατρο και τους καλλιτέχνες η πολιτεία. Αν γίνει καμιά πρεμιέρα έρχονται να
φωτογραφηθούν…». (Βήμα 16/11/2000).

«Γιατί αγάπησα…»

Για το ελληνικό σινεμά: «Τον αγάπησα τον κινηματογράφο γιατί με την
Αλίκη και άλλους έτυχε να κάνουμε κάποιες καλές ταινίες. Δεν μπορώ να πω ότι
ήταν αριστουργήματα αλλά, πάντως, ήταν καλές ελληνικές ταινίες που δεν πιστεύω
ότι θα ξαναγίνουν. Μερικές σκηνές από εκείνες τις ταινίες τις βλέπω πάντα με
συγκίνηση».

Σύγκριση TV-ελληνικού σινεμά: «H τηλεόραση είναι για νέες ηλικίες. Δεν
σου δίνουν το χρόνο για να προετοιμαστείς, να κάνεις κάτι καλό. Κι εμείς οι
παλαιότεροι είμαστε λίγο κακομαθημένοι. Στον κινηματογράφο παίρναμε το σενάριο
ενα-δύο μήνες πριν, καθόμασταν και διαβάζαμε. Χρειαζόμασταν 3-4 μήνες να
κάνουμε μια ταινία. Γι’ αυτό υπάρχουν μετά από τόσα χρόνια αυτές οι ταινίες.
Τώρα, σε φωνάζουν το πρωί, σου δίνουν το κείμενο και την άλλη μέρα γυρίζουν
επεισόδιο. Λάθος».