Φθηνά ξένα προϊόντα απειλούν το ελληνικό μάρμαρο

Το ελληνικό μάρμαρο δεν θα μπορούσε παρά να δώσει και αυτό το «παρών»
στην κατασκευή των αθλητικών έργων για τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Το
Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο, το Ολυμπιακό Στάδιο, το Ολυμπιακό Χωριό, το
Μέγαρο Ραδιοτηλεόρασης, το κτίριο της αφετηρίας του μαραθωνίου δρόμου, το
Ιππικό Κέντρο είναι μερικά από τα έργα στα οποία χρησιμοποίησαν ελληνικό
μάρμαρο. Εξάλλου, με ελληνικό μάρμαρο έγινε και η τελευταία αναστήλωση της
Στοάς του Αττάλου, όπως και η συνεχιζόμενη αναστήλωση των μνημείων της
Ακρόπολης.

Ωστόσο, η παρουσία του ελληνικού μαρμάρου περιορίζεται τα τελευταία χρόνια από
τον ισχυρό ανταγωνισμό που δέχεται από φθηνότερα αντίστοιχα ξένα προϊόντα. H
κατάσταση αυτή υποχρεώνει τον Σύνδεσμο Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων να κρούσει
τον κώδωνα του κινδύνου για τον κλάδο του μαρμάρου, ζητώντας ταυτόχρονα μια
άλλη πολιτική από την πλευρά του κράτους προκειμένου να σταματήσει «η
εξαγωγική δυσπραγία και υποχώρηση της ανταγωνιστικότητας του ελληνικού
μαρμάρου». Επισημαίνεται ότι μόλις πριν από λίγα χρόνια το ελληνικό μάρμαρο
κατείχε την 5η θέση στην παγκόσμια κατάταξη των εξαγωγών και σήμερα βρίσκεται
στην 10η με συνεχιζόμενη την πτώση του.

Οι αιτίες

Σημαντικές αιτίες, σύμφωνα με τον Σ.M.E, για την πτώση αυτή είναι το υψηλό
κόστος λειτουργίας παραγωγής των επιχειρήσεων στην Ελλάδα σε σύγκριση με αυτό
των ανταγωνιστριών μη ευρωπαϊκών χωρών, ο σημαντικός περιορισμός των
δυνατοτήτων ανάπτυξης νέων κοιτασμάτων στον ελληνικό χώρο και το ακριβό ευρώ
σε σύγκριση με το δολάριο. Ήδη η αύξηση των εισαγωγών από τρίτες χώρες
προϊόντων μαρμάρου, σε συνάρτηση και με την αυξημένη ζήτηση της εγχώριας
αγοράς, έχει πάρει πολύ μεγάλες διαστάσεις, εκτοπίζοντας ουσιαστικά τα
ελληνικά μαρμαρικά προϊόντα.

Τι ζητούν

Για να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα του ελληνικού μαρμάρου, ο Σύνδεσμος ζητεί
από το κράτος να μειώσει τη γραφειοκρατία και να απλουστεύσει το πολύπλοκο
σημερινό αδειοδοτικό νομοθετικό πλαίσιο που δυσκολεύει αφάνταστα την
αδειοδότηση των εξορυκτικών έργων και περιορίζει τις εξορυκτικές
δραστηριότητες. Ενδεικτικά, αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, «για μία απλή
άδεια επέμβασης σε λατομικό χώρο χρειάζεται να περάσουν δύο και τρία χρόνια,
ενώ αντί για κίνητρα υπάρχουν σοβαρότατα αντικίνητρα για έρευνα και ανάπτυξη
νέων κοιτασμάτων μαρμάρου».