Όταν μιλούν τα έργα…

ΣΕ ΠΕΝΤΕ ημέρες από σήμερα, θα μπορούμε να περνάμε με 80 χιλιόμετρα την
ώρα από τη γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου. Το έχουμε συνηθίσει σαν ιδέα, έχουμε δει
χιλιάδες φωτογραφίες και τηλεοπτικά βίντεο, αλλά παραμένει συγκλονιστικό.
Κάπως έτσι θα ένιωσαν οι πρόγονοί μας τον προπερασμένο αιώνα στον Ισθμό, όταν
κατάφεραν να περάσουν τα καΐκια από τον Σαρωνικό στον Κορινθιακό – μόνο που
τότε είχαν χρεωθεί μέχρι τετάρτης γενεάς…

Πριν δοθεί στην κυκλοφορία η Γέφυρα – το κεφαλαίο απαραίτητο, αφού πρόκειται
για… μεγάλη γέφυρα – θα προηγηθούν οι αναπόφευκτες παράτες, αλλά ποιος
νοιάζεται; H μακέτα του κ. K. Λαλιώτη είναι πλέον πραγματικότητα – και
αποδεικνύει σε όλους τους άπιστους Θωμάδες αυτό που μονότονα διακήρυσσε ο κ.
K. Σημίτης σε όλο το διάστημα της πρωθυπουργίας του: Ότι η Ελλάδα μπορεί…

…Ποιος ακούει τον κ. Λιάπη

H Ελλάδα όμως μπορεί… πολλά και διάφορα – και κυρίως δεν είναι μία. H Ελλάδα
του κ. M. Λιάπη μπορεί να πανηγυρίζει για το «δικό της» τραμ, η Ελλάδα της κ.
Φάνης Πάλλη μπορεί να αγάλλεται για τη «δική της» στέγη Καλατράβα και η Ελλάδα
του κ. Γ. Σουφλιά μπορεί να ρίχνει ξεροκόμματα αναγνώρισης στους
«προηγούμενους» για τα έργα που προχώρησαν εν μέσω σφοδρών καταγγελιών από το
κόμμα του…

«H Ελλάδα μπορεί» – για τους πολιτικούς της, κανείς δεν παίρνει όρκο. Τώρα που
και το τελευταίο μεγάλο έργο παραδίδεται στους πολίτες, η συζήτηση που
ξεκίνησε αμέσως μετά τις τελευταίες εκλογές από την κυβέρνηση – για το πόσο
είχαν καθυστερήσει οι προηγούμενοι, για το πόσα είχαν ξοδέψει ενώ δεν έπρεπε –
αποδεικνύεται βαθύτατα άχαρη, αλλά και άχρηστη. Όταν τα έργα μιλάνε, κανείς
δεν ακούει τον κ. Λιάπη…

H N.Δ. κλείνει σήμερα πέντε μήνες από την εκλογική της νίκη. Σίγουρα, οι
υπουργοί της βοήθησαν στην ολοκλήρωση των έργων – στα διαλείμματα των δηλώσεών
τους, με τις οποίες εξηγούσαν πόσο πίσω είχαν μείνει τα έργα…