Bάλε μακό που «πουλάει»

Ελπίζω να είστε όλοι σωστά ντυμένοι, γιατί οι εικόνες της κάμερας είναι ακριβά πληρωμένες

Υπάρχει ακόμη και ενδυματολογικός «κώδικας» που επιβάλλει ένα είδος
ομοιομορφίας στα Ολυμπιακά στάδια. Φοβήθηκαν την κακογουστιά; Μα δεν πρόκειται
για ροκ συναυλίες. Αθλήματα θα παρακολουθήσει ο κόσμος. Προφανώς ο
ενδυματολογικός κώδικας που επιβλήθηκε, η «σύσταση», με άλλα λόγια, να μη
φορούν οι θεατές παρά αθλητικά ρούχα – για τη δική τους άνεση – αλλά και αυτά
να μη φέρουν σε φανταχτερό σημείο τη φίρμα τους αν δεν είναι εκείνη των
χορηγών, δεν έγινε από τον φόβο των κακόγουστων.

Έχει μοσχοπουληθεί κάθε σημείο θέασης εντός και υπεράνω των σταδίων,
οπουδήποτε μπορεί να φτάσει το «βλέμμα» του τηλεθεατή από οποιοδήποτε μέρος
του πλανήτη, χάρη στις τηλεοπτικές κάμερες. Έχουν ακριβοπληρώσει οι χορηγοί
αυτά τα προνομιούχα «σημεία θέασης», που υπό την σκέπη του κολοσσιαίου
αθλητικού γεγονότος μετατρέπονται σε επίσημες και παγκοσμίως αποδεκτές
χρηματιστηριακές αξίες.

Ο ουρανός υπεράνω της στέγης Καλατράβα, για όσες ημέρες διαρκεί η μεγάλη
αθλητική γιορτή, δεν είναι μια ελεύθερη περιοχή πτήσεων, είναι ένα
ακριβοπληρωμένο ουράνιο σημείο. Το ίδιο και οι εντός των σταδίων χώροι. Δεν
ανήκουν στους θεατές που πλήρωσαν εισιτήρια, ανήκουν σ’ εκείνους που πλήρωσαν
προκαταβολικώς, για να αξιοποιήσουν εμπορικώς τη θέα των θεατών.

Πολύπλοκο; Κάθε άλλο. Στην εποχή μας, κάθε σημείο θέασης – αθλητικοί αγώνες,
διάφορα σπορ, συναυλίες, θέατρα, αλλά και σπίτια με κάμερες, οτιδήποτε μπορεί
να προσφέρει εικόνα προς εμπορική εκμετάλλευση – δεν είναι παρά αναγγελία ενός
μελλοντικού σημείου πώλησης.

Όπως, για παράδειγμα, εδώ και πάρα πολλά χρόνια διάφοροι σταρ εκμεταλλεύονται
τη «θέα» στο πρόσωπό τους, την εικόνα τους δηλαδή, για να διαφημίσουν έναντι
αδράς αμοιβής διάφορα προϊόντα, το ίδιο και στην Ολυμπιακή υπερπαραγωγή κάθε
στιγμή, πρόσωπο, γεγονός, αποτελεί εν δυνάμει διαφημιστικό σποτ. Ένα ζουμ του
κάμεραμαν σε όμορφο μουτράκι από το κοινό, δεν μπορεί να είναι «αθώο». Εάν
φορά το κασκέτο του χορηγού, αποτελεί ταυτοχρόνως και κράχτη για πωλήσεις.
Όχι, δεν πρόκειται για νεαρή καλλονή, αλλά για ένα «σημείο πώλησης».

Πρόκειται για ένα εμπόριο του βλέμματος, που βρίσκει την πλήρη ανάπτυξή του
υπό την σκέπη της Ολυμπιακής ιδέας.

Δεν μπορείς, αγαπητέ, να πας με εκείνο το T-shirt που έχει με μεγάλα γράμματα
φίρμα αναψυκτικού, η οποία δεν έχει πληρώσει για να έχει χώρο στο βλέμμα
εκείνων που θα σε βλέπουν. Κι ας το ‘χεις για γούρικο. Ξέχασέ το.

Το δικό μας βλέμμα, το βλέμμα των άλλων, το παγκόσμιο βλέμμα, είναι η
ισχυρότερη άυλη αξία της εποχής. Και όσο αυξάνονται τα σημεία θέασης με τις
κάμερες, διευρύνεται και η εν λόγω αγορά του βλέμματος. Περισσότερα βλέμματα
περισσότερα χρήματα, είναι η κορυφαία εξίσωση του πολιτισμού της όρασης.

Το Ολυμπιακό «πιο γρήγορα, πιο ψηλά, πιο δυνατά» συναντιέται με το «πιο
γρήγορο, πιο μικρό, πιο φθηνό» της τεχνολογίας τής παρακολούθησης, σύνθημα που
λάνσαρε η ΝΑΣΑ και που αφορά, υποτίθεται, τους δορυφόρους παρακολούθησης.

Παγκόσμια αγορά ηδονοβλεψίας

Μήπως χωρίς τις κάμερες στην «ακαδημία» του «Fame Story» θα πουλούσαν οι
παίκτες και θα αγόραζε το μεγάλο κοινό τη μετριότητά τους; Προϊόντα
κατασκευασμένα από την διαρκή «θέαση» όλα του είδους τα τηλεοπτικά
κατασκευάσματα δεν είναι παρά τα «ευαγγέλια» της νέας, μεγάλης αγοράς του
ματιού.

Πλέον, η απαίτηση ενός συνολικού ανταγωνισμού απαιτεί την υπερέκθεση, όχι
απλώς την παρακολούθηση – π.χ. για τροχαίες παραβάσεις – αλλά την
τηλε-επιτήρηση των προσώπων, της συμπεριφοράς τους, των ενδυματολογικών τους
συνηθειών, κάθε νέας τάσης ή και γκριμάτσας της ζωής που μπορεί να προκαλέσει
μια άμεση εμπορική αντίδραση. H ηδονή που μπορεί να προκαλέσει το «βλέμμα»
είναι ισχυρό εμπορικό κίνητρο, το ξέρουμε.

Ας είμαστε άνθρωποι της εποχής, «σημεία θέασης» μέσα σε μια παγκόσμια αγορά
της ηδονοβλεψίας.