«Δεν ζεις σε πόλη – στρατόπεδο»

![]() |
![]() |
|
«Βρίσκω υπερβολικά τα αρνητικά σχόλια του ξένου Τύπου για την Αθήνα», λέει η |
H Νοέλια Ρομάν, διαπιστευμένη της «El Pais», της εφημερίδας με τη μεγαλύτερη
κυκλοφορία (435.000 φύλλα την ημέρα – περίπου 2 εκατ. αναγνώστες) στην
Ισπανία, είναι στην Ελλάδα από τον περασμένο Οκτώβριο. Με τις ανταποκρίσεις
της θέλει να μεταφέρει την εικόνα της Αθήνας, όπως πραγματικά είναι, στους
αναγνώστες της εφημερίδας, για να «μην περιμένουν ότι θα έρθουν σε μια
γερμανικού στυλ πόλη». Μένει σε σπίτι που νοίκιασε στο Κουκάκι και όχι σε
ξενοδοχείο, διότι «μ’ αυτόν τον τρόπο θέλω να μεταφέρω πώς είναι η
καθημερινότητα στην πόλη».
«H Αθήνα είναι πλέον μια ακριβή πόλη, χωρίς να προσφέρει ανάλογες
παροχές. Μα να κοστίζει 6 ευρώ ο καφές; Έχουμε κι εμείς στη Βαρκελώνη, όπου
ζω, ωραία καφέ, αλλά δεν είναι έτσι. Ήρθα στην Αθήνα και το 2000 και το 2001.
Και τότε ήταν φθηνή πόλη. Επίσης, μου έκαναν εντύπωση οι ρυθμοί εξέλιξης των
πραγμάτων. Κι εμείς είμαστε κάπως έτσι, αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό. Λέω για τους
ρυθμούς που προχωρούν τα έργα, για τους δρόμους, το τραμ, τον προαστιακό.
Είναι μεν έτοιμα, αλλά λίγο πριν από τους Αγώνες. Κι έτσι οι αρμόδιοι δεν
έχουν την άνεση χρόνου να τα δοκιμάσουν. Εντύπωση μου κάνει επίσης η έλλειψη
πρασίνου. Ξέρω πως η δομή της πόλης είναι δύσκολη, αλλά νομίζω πως δεν έχουν
γίνει αρκετές προσπάθειες. Δεν έχει αρκετούς πεζόδρομους η Αθήνα κι έπειτα
γίνονται έργα παντού, με συνέπεια ο πεζός για να κινηθεί πρέπει να κάνει
ελιγμούς ανάμεσα σ’ αυτά, τα αυτοκίνητα που είναι σταθμευμένα στους
πεζόδρομους, τις μοτοσυκλέτες που πηγαινοέρχονται.»
«Βρίσκω υπερβολικά τα αρνητικά σχόλια του ξένου Τύπου για την Αθήνα.
Καθυστερήσεις έχουν γίνει σε έργα, αλλά δεν είναι τραγικές. Τα στάδια είναι
έτοιμα, οι συγκοινωνίες λειτουργούν και έπειτα τι άλλο να κάνουν οι Έλληνες
για την ασφάλεια των Αγώνων; Είναι αδύνατον να ελεγχθούν τα πάντα. Αυτό που
συμβαίνει στην Αθήνα, με τα μέτρα ασφαλείας, δεν έχει προηγούμενο. Ούτε καν
στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κολύμβησης στη Βαρκελώνη. Δεν γίνεται να ζεις σε μια
πόλη που θα μοιάζει με στρατόπεδο».
«Το στοίχημα της Ελλάδας για «πιο ανθρώπινους Ολυμπιακούς Αγώνες» είναι
δύσκολο στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και της εμπορευματοποίησης. Μην
ξεχνούμε πως οι πόλεις διεκδικούν τους Αγώνες για να βελτιωθούν. Έχουν όμως
κάτι ξεχωριστό. Οι Αγώνες γίνονται στον τόπο τους και βεβαίως ο κόσμος θα
παίξει τον ρόλο του. Οι άνθρωποι κάνουν τη διαφορά με το πνεύμα τους, τον
ψυχισμό τους».
«H Αθήνα συγκαταλέγεται στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, αλλά διατηρεί το
χρώμα της. Έχει μέρη που σε κάνουν να σκέφτεσαι «είμαι ακόμη στο χωριό». Αυτό
είναι ευχάριστο για μένα. Δηλαδή, στο Λονδίνο δεν θα δεις δύο άτομα να παίζουν
τάβλι στον δρόμο. Είναι φιλική, ασφαλής πόλη. Περπατώ στους δρόμους, βράδυ,
ξένοιαστη»
media το προφίλ

Τα περίπου 41 εκατ. Ισπανών έχουν πολλές επιλογές στο ζάπινγκ και κυρίως
λόγω των καναλιών τοπικής εμβέλειας.
Τα σημαντικότερα τηλεοπτικά δίκτυα είναι τα TVE, La 2 (δημόσια
κανάλια), Tele5, Antena 3, Canal+ (ιδιωτικά), TV3, C33 (Καταλανικά), TVG
(Γαλικίας), Canal 9 (Βαλένθια), Canal Sur (Ανδαλουσίας), Tele Madrid
(Μαδρίτης), Euscal Televista 1& 2 (για τη χώρα των Βάσκων).

Συνολικά, κυκλοφορούν 135 καθημερινές εφημερίδες με σημαντικότερες τις «El
Pais», «El Mundo», «La Vanguardia», «El Periodico de Catalunya», «ABC», «La
Razon», «La Voz de Fahcia», «El Correo».
Στα ερτζιανά προτιμούν τους Radio National de Espana, Cadena 100, Ouda
Cero, Cope, Radio Galega.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ/ΙΑΠΩΝΙΑ/NTV
Ένα μικρό Τόκιο στο Κολωνάκι
![]() |
|
«Οι πολίτες της Αθήνας θα κερδίσουν την καρδιά του ξένου επισκέπτη» δηλώνει ο |
Βρέθηκε στο Τόκιο για μεταπτυχιακά (master και διδακτορικό) στις Διεθνείς
Σχέσεις το 2000. Τέσσερα χρόνια μετά, ο Αντώνης Χριστόπουλος – που μάθαινε
γιαπωνέζικα από το πρώτο έτος της Νομικής – επιστρέφει στην Αθήνα
διαπιστευμένος του NTV (Nippon Television), από τα μεγαλύτερα ιδιωτικά
τηλεοπτικά δίκτυα της Ιαπωνίας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, με
αρμοδιότητα σε θέματα οργάνωσης παραγωγής. Αν δεν ερχόταν στην Ελλάδα για τους
Ολυμπιακούς, θα έκανε τον γύρο της Ισλανδίας με μοτοσυκλέτα παρέα με τον
κολλητό του.
«Όταν ύστερα από τέσσερα χρόνια στο «τακτοποιημένο» Τόκιο περπάτησα
στην Αθήνα, ένιωθα σαν να είχα πάθει ηλεκτροσόκ. H ενέργεια, η ζωντάνια της
πόλης είναι απαράμιλλη, με το χάος που πολλές φορές επικρατεί, τον θόρυβο, τις
οπτικές αντιθέσεις. Με εντυπωσιάζει το αγανακτισμένο πρόσωπο των Αθηναίων που
συγχρόνως λατρεύουν την πόλη».
«Από τον Ιανουάριο που είμαι εδώ αισθάνομαι να μου κόβεται η αναπνοή
από το άγχος. Αργήσαμε. Για την ασφάλεια όμως, θεωρώ τις ανησυχίες υπερβολικές
και αβάσιμες. Ως ξένος ανταποκριτής πρέπει να ανησυχήσω. Ως Έλληνας χαμογελώ
με αυτοπεποίθηση».
«Το σύνθημα της Ελλάδας «να είναι οι πιο ανθρώπινοι Ολυμπιακοί Αγώνες»
ευσταθεί. Όμως δεν προβλήθηκε όσο θα έπρεπε στο εξωτερικό. Οι Αγώνες είναι
δική μας πνευματική ιδιοκτησία και ήταν η ευκαιρία μας να επιβάλουμε την
εικόνα που θέλουμε εμείς να έχουν. Εδώ το καταφέραμε. Έξω ίσως δεν πείσαμε».
«Οι άνθρωποι κάνουν φιλική και φιλόξενη μια πόλη. Οι πολίτες της Αθήνας
θα κερδίσουν την καρδιά του ξένου επισκέπτη. Όμως η έλλειψη πρασίνου,
πεζόδρομων και μορφών καλλιτεχνικής έκφρασης στους δρόμους την κάνουν να
μοιάζει αρκετά με νευρική πεθερά και λιγότερο με καλλικέλαδη νύφη».
«Πώς λειτουργώ στην εργασία μου; Στο γραφείο, δουλεύοντας με Ιάπωνες,
υποκλίνομαι. Ακόμα και μιλώντας στο τηλέφωνο κάνουμε υποκλίσεις στον
συνομιλητή μας από συνήθεια. Το θέαμα για έναν ξένο είναι για γέλια. Οι
κώδικες εργασίας και επικοινωνίας είναι καθαρά ιαπωνικοί. Έχουμε μεταφέρει ένα
μικρό Τόκιο στην καρδιά του Κολωνακίου».
«Πώς επιδρούν οι ρυθμοί της Αθήνας στη δουλειά μας; Ένα θα σας πω. Στην
Ιαπωνία με πήραν τηλέφωνο στις 27 Απριλίου για επαγγελματικό ραντεβού στις 3
Σεπτεμβρίου! Επίσης, δίνουμε ραντεβού στις 20.33 στον σταθμό του Μετρό γιατί
ξέρουμε πως εκείνη την ώρα ακριβώς θα φθάσει το τρένο. Στην Αθήνα ο χρόνος
είναι πάντα κατά προσέγγιση και επικρατεί μια χαλαρότητα που, όταν παρεισφρέει
στη δουλειά μας, με φέρνει σε δύσκολη θέση όταν προσπαθώ να τη δικαιολογήσω
στους Ιάπωνες».
«Στον ελεύθερο χρόνο μου θα διασκεδάσω όπως οι περισσότεροι Έλληνες.
Από ολονύχτιο κλάμπινγκ έως ήρεμα στο σπίτι με φίλους για κουβέντα, με κεριά
και lounge μουσική».
«Μου αρέσει το Γκάζι. Είναι σαν μικρογραφία της Αθήνας. Το παλιό που
προσπαθεί να πείσει πως εκσυγχρονίστηκε, το ζεστό φως που σε χαϊδεύει το
βράδυ, ο ετερόκλητος κόσμος, οι παρέες που γελούν συνωμοτικά. Το Γκάζι σού
κλείνει το μάτι».
media το προφίλ

Τα 127 εκατ. Ιαπώνων έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε 211 τηλεοπτικούς
σταθμούς, 89 ραδιοσταθμούς στα FM, 215 στα ΑΜ εθνικής εμβέλειας και πλήθος
εφημερίδων.
Τα τηλεοπτικά δίκτυα εθνικής εμβέλειας είναι έξι (TV Asahi, TBS, ΝΗΚ,
TV Tokyo, Nippon TV, Fuji Television). Στους δημοφιλείς ραδιοφωνικούς σταθμούς
συγκαταλέγονται οι NHK, TBS Radio, Tokyo FM, J-Wave, FM- Fuji, Inter FM, Radio
Nippon, Radio Nikkei.
Οι εφημερίδες με τις μεγαλύτερες κυκλοφορίες είναι: «Yomiuri Shimbun»
(10 εκατ. φύλλα ημερησίως), «Asahi Shimbun» (8 εκατ. φύλλα ημερησίως),
«Mainichi Shimbun», «Nihon Keizai Shimbun» (οικονομική – επιχειρηματική),
«Seikyo Shimbun» (θρησκευτικού περιεχομένου).
















