«Όταν ο Μάρλον μπήκε στο στούντιο, γινόταν ένας πανικός. Οι γραμματείς
κρυφοκοίταζαν πίσω από τις γρίλιες, οι τεχνικοί σταματούσαν και τον
περιεργάζονταν. Αυτός ο άνθρωπος προκαλούσε πραγματικά αίσθηση!». Ο Τζακ
Νίκολσον θυμάται την πρώτη φορά που συνάντησε τον θρύλο της μεγάλης οθόνης στα
πλατό της MGM στους «Φυγάδες του Μιζούρι», για λογαριασμό του «Rolling Stone».
Και με αυτό τον τρόπο αποτίει ύστατο φόρο τιμής στο ίνδαλμά του, τον φίλο του,
τον μέντορά του. Και τον γείτονά του, επί χρόνια, στο Μαλχόλαντ Ντράιβ του Λος
Άντζελες. Τον άνθρωπο που συνέκρινε πολύ συχνά με το άλλο μεγάλο ίνδαλμά του,
τον ζωγράφο Πάμπλο Πικάσο. «Ήταν ο Πικάσο μου. Ένας ογκόλιθος που το πνεύμα
και το έργο του φάνταζαν για μένα άφταστα». Μόνον που ο Τζακ γκρινιάζει και
λίγο γιατί οι περισσότεροι εστίαζαν την τελευταία δεκαετία μόνον στο βάρος του
Μπράντο. «Ήταν τόσο ενοχλητικό. Αυτό που έκανε – και που ήταν – ο Μπράντο δεν
μετριέται με κιλά!».