Έκρηξη στον Λόφο!

Όλοι του αμερικανικού συγκροτήματος στον Λόφο, επί… Φόσι

Το ομολογώ απερίφραστα. Ανηφόριζα στον Λυκαβηττό κρατώντας μικρό
καλάθι. «Φόσι», μιούζικαλ από το Μπρόντγουεϊ στην Αθήνα; Δεν έχει ματαγίνει
στην Ελλάδα. Κάτι συμπαραγωγές του Φεστιβάλ Αθηνών με ευρωπαϊκούς φορείς τα
δύο προηγούμενα καλοκαίρια είχαν καταλήξει σε… μιξομιούζικαλ. Φοβόμουν
ενδόμυχα μήπως πρόκειται για βαλκανική περιοδεία του τύπου «bon pour l’
Orient» – «καλό για την Ανατολή»… Διαψεύστηκα, όμως. Πανηγυρικά!

Καρέκλες απλωμένες εν είδει πλατείας στην ορχήστρα, στη θέση της σκηνής
στημένη μια ολόκληρη ιταλική σκηνή, με την «μπούκα» της και την «τάφρο» της
για την ορχήστρα, «αχρηστευμένες», μια και οι θεατές δεν θα μπορούσαν να δουν
από εκεί, οι πλαϊνές κερκίδες, γύρω στα δυόμισι χιλιάδες άτομα στο θέατρο,
στην τάφρο η μικρή ορχήστρα και στη σκηνή…: Μπομπ Φόσι!

Αυλαία αστραφτερά μαύρη, δύο επιπλέον «μπούκες» μέσα στη σκηνή, λοξά
τοποθετημένες που κινούνταν μηχανικά σε ράγες, δεύτερη αυλαία στο βάθος και
ένας στρουμπουλός, έξοχος μαύρος τραγουδιστής άνοιξε το θέαμα με ένα τραγούδι
από το μιούζικαλ «Μεγάλο κόλπο», το κύκνειο θεατρικό άσμα του Μπομπ Φόσι,
αποτυχία στα ταμεία αλλά βραβευμένο με «Τόνι» χορογραφίας.

Και μετά, τα κομμάτια από τις χορογραφίες του σπουδαίου ανανεωτή του
κατ’ εξοχήν αμερικανικού θεατρικού είδους που είναι το μιούζικαλ αλλά και της
κινηματογραφικής εκδοχής του, που σημάδεψε, με τις χορογραφίες και τις
σκηνοθεσίες του, θέατρο και σινεμά, «συρραμμένα» το 1999 με μοναδική μαεστρία
από μια ομάδα στενών συνεργατών του Μπομπ Φόσι – ανάμεσά τους δύο από τις
γυναίκες της ζωής του, η Γκουέν Βέρντον – που χάθηκε στο μεταξύ – και η Αν
Ρέικινγκ που υπογράφει και τη σκηνοθεσία και συν-χορογραφεί και στην οποία
οφείλονται όλες οι επιδέξιες «συνδέσεις» των κομματιών που πετυχαίνουν ως
αποτέλεσμα ένα ρέον θέαμα.

Καπέλα μελόν, ένας διάχυτος αισθησιασμός που ποτέ δεν γίνεται χυδαίος,
ωραίες γυναίκες, ωραία αγόρια, εξαίρετοι τραγουδιστές, εκπληκτικοί,
εκφραστικότατοι χορευτές με παλλόμενους όλους τους μυς τους, ενέργεια
εκρηκτική ακόμα και στην ακινησία τους, μια χορογραφία που σαν να γεννιέται
από την αντίσταση του σώματος και ξεσπάει κατανικώντας την. Αστείρευτα
ευφάνταστη, που σε σηκώνει από την καρέκλα. Μια χορογραφία καθόλου ρηχή,
καθόλου εύκολη αλλά ουσιαστικά ψυχαγωγική, με χιούμορ καυστικό.

«Σουίτ Τσάριτι» και «Καμπαρέ», «Ολ Δατ Τζαζ» και «Σικάγο» – τα γνώριμά
μας – σε «δόσεις» μικρές και σε σκηνές σύντομες, που κάποιοι τις ήθελαν,
επειδή, ακριβώς, τους ήταν γνώριμα τα έργα, μεγαλύτερες και περισσότερες γι’
αυτό και απογοητεύτηκαν, αλλά και μια σοφή επιλογή από τα εκλεκτότερα του
Φόσι, θεατρικά, κινηματογραφικά και τηλεοπτικά που εδώ αγνοούσαμε: «Λάιζα με
Z», «Πατζάμα Γκέιμ» και – κυρίως – το εκπληκτικό «Ντάνσιν’», που με την
ορχήστρα επί σκηνής στο δεύτερο μέρος, «εξερράγη» σε ένα εκτυφλωτικό φινάλε –
πυροτέχνημα το οποίο εκτόξευσε μέσα σε θερμότατο χειροκρότημα την εξαίρετη
παράσταση, παρά το αγενές τμήμα του κοινού που έφευγε ενώ οι καλλιτέχνες
παρουσιάζονταν και υποκλίνονταν.

Θα σας συνιστούσα να μην το χάσετε με τίποτα.

INFO

H παράσταση θα παίζεται τελικά έως και το Σάββατο, στις 21.30. Τιμές
εισιτηρίων: 75, 55, 40, (φοιτητικό) 30 ευρώ. Πληροφορίες – κρατήσεις με
πιστωτικές κάρτες: τηλ. 210-9213310, www.arfinfo.gr.