Οι υπερήρωες «προσγειώνονται»

Οι σούπερ ήρωες, έτσι όπως τους έχουμε μάθει από τις σελίδες των κόμικ και τις

ταινίες, έχουν ιλουστρασιόν και επιτυχημένες ιδιωτικές ζωές. Κάτω από τον

μαύρο μανδύα του Μπάτμαν κρύβεται ο επιτυχημένος πολυεκατομμυριούχος του

Γκόθαμ Σίτι, Μπρους Γουέιν. Όταν δεν φορά την εφαρμοστή γαλαζωπή στολή του

Σούπερμαν, ο Κλαρκ Κεντ είναι ο δαιμόνιος ρεπόρτερ τής «Daily Planet».

Αμφότεροι είναι ώριμοι άνδρες (με ενδείξεις ότι διακατέχονται από το κόμπλεξ

του σωτήρα του κόσμου). Ο Πίτερ Πάρκερ όμως, ο τύπος που, όταν φορά το ολόσωμο

κολάν με το ζωγραφισμένο δίχτυ, πετάγεται με άνεση αράχνης από τον τελευταίο

όροφο κάποιου ουρανοξύστη στο πεζοδρόμιο, μερικές δεκάδες μέτρα πιο κάτω,

είναι τελείως διαφορετική περίπτωση.

Ο Πίτερ Πάρκερ, που μεταμορφώνεται σε Σπάιντερμαν (Άνθρωπο-Αράχνη) είναι ένας

κοινός θνητός. H γρίπη τον ρίχνει στο κρεβάτι. Το ειδύλλιό του με τη φοιτητική

του αγάπη, Μαίρη Τζέιν Γουάτσον, διακόπτεται από το αδιάκοπο κυνηγητό του για

την πάταξη του εγκλήματος. H ηλικιωμένη θεία του, η Μέι, είναι διαρκώς στο

όριο της φτώχειας και μεταξύ «ογδόντα και τάφου». Για να την βοηθήσει ο Πίτερ

τα βράδια μοιράζει πίτσες, τα πρωινά εργάζεται ως φωτογράφος στην «Daily

Bugle» και ενδιαμέσως «τσακίζει» μερικούς κακοποιούς.

Ο Σπάιντερμαν εξακολουθεί να είναι δημοφιλής επί 42 ολόκληρα χρόνια κι έχει

απήχηση σε κάθε γενιά εφήβων. Τους μοιάζει. Δείχνει κι εκείνος αιωνίως έφηβος,

είναι ολίγον σπασίκλας και εμπνέει οικειότητα.

Ο Σπάιντερμαν πρωτοεμφανίστηκε το 1962 στις σελίδες τών Marvel κόμικ. Σχεδόν

από το πουθενά. Χωρίς παρελθόν. Ούτε μία έστω αναφορά για γονείς. Ένα παιδί

που διαρκώς αναρωτιέται αν κάνει το σωστό. Ως ήρωας της Marvel αυτονομήθηκε το

1963, όταν κυκλοφόρεσε το «The Amazing Spiderman». Έναν χρόνο νωρίτερα, το

περιοδικό «Fantasy» δημοσίευσε εν συντομία το παρελθόν τού Πίτερ Πάρκερ. Οι

γονείς του, Ρίτσαρντ και Μαίρη, έπεσαν θύματα αεροπορικής τραγωδίας, ενώ

ταξίδευαν για την Αλγερία σε αποστολή της κυβέρνησης, ως μυστικοί πράκτορες.

Μοιραία πήγε, στα έξι του, σε ορφανοτροφείο. Ως μαθητής ήταν προικισμένος,

αλλά και ολίγον ιδιόρρυθμος. Σπασίκλας της τάξης για τους συμμαθητές του. Ήταν

καχεκτικός, μύωψ και υπέφερε από ιλίγγους. Ποιος μίλησε για προδιαγραφές ήρωα;

Αυτό που άλλαξε άρδην τη ζωή του ήταν το τσίμπημα ραδιενεργούς αράχνης, σε

επίσκεψή του στο εργαστήριο του Πανεπιστημίου. Την επομένη διαπίστωσε πως δεν

είχε μυωπία, είχε αποκτήσει γραμμωμένους μυς και ανέπτυξε έκτη αίσθηση, με την

οποία αντιλαμβανόταν κάθε επικείμενο μπελά.

Μπορεί να μην είναι του βεληνεκούς ενός Σούπερμαν ή ενός Μπάτμαν, όμως είναι

δημοφιλής, ταυτίζεσαι μαζί του, είναι ο «δικός» σου ήρωας, γιατί είναι

ανθρώπινος.

Μήπως χρειάζεται ψυχολόγο;

Κανονικά θα ήταν 42 ετών σήμερα. Ο Πάρκερ όμως εξακολουθεί να είναι ο νεαρός

φοιτητής που προσπαθεί να αποτρέψει την αγαπημένη του Μαίρη Τζέιν από έναν

συμβατικό, ανιαρό γάμο. Μεγάλωνε σιγά σιγά. Έφηβος το ’62, τελείωσε το

Γυμνάσιο το ’65 και το Πανεπιστήμιο το ’78. Πάντως, τη δεκαετία του ’90

εξακολουθούσε να κάνει το μεταπτυχιακό του! Στο μεταξύ, γνώρισε την αισθησιακή

Φελίσια Χάρντι – την Black Cat. H θυελλώδης σχέση τους και η κοινή μάχη

εναντίον του κακού διήρκεσε έως το 1985.

Και ύστερα; Έγινε επανασύνδεση με την Μαίρη Τζέιν – είχε στο μεταξύ

μετακομίσει στη Φλόριντα – και τελικώς παντρεύτηκαν τον Οκτώβριο του ’87. H

ηλικιωμένη θεία Μέι αφήνει την τελευταία της πνοή τον Απρίλιο του ’95 σε

ηλικία – λογικά – 110 ετών. Κι όμως, ο θάνατος ήταν φτιαχτός, όπως

αποκαλύπτεται στην πορεία. Και σαν να μη φθάνουν όλα αυτά, το 1992 ο ήρωας των

κόμικ μαθαίνει πως οι γονείς του ζουν! Δεν σκοτώθηκαν σε αεροπορικό δυστύχημα,

αλλά είχαν συλληφθεί ως πολιτικοί κρατούμενοι… Αλλά και πάλι δεν ήταν οι

γονείς του, αλλά δύο ρομποτοειδή κατασκευάσματα του μοχθηρού αντιπάλου του

Χαμαιλέοντα. Θέλει ή δεν θέλει ψυχολόγο;

Επιμέλεια: Χρήστος Ιερείδης