Στροφή στο… έθνικ
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά  |
|
H Μέκκα του κινηματογράφου ανοίγει πιο εύκολα τις πύλες της σε ηθοποιούς |
Αίφνης στις αμερικανικές ταινίες παίζουν όλο και περισσότερο ηθοποιοί από
άλλες χώρες. Το Χόλιγουντ προσπαθεί να πείσει ότι ενδιαφέρεται για τους
απανταχού σινεφίλ, ωστόσο τα αίτια είναι άλλα. Θέλει να κάνει απόσβεση των
επενδύσεων σε ακριβές παραγωγές άμεσα. Συνήθως στις πρώτες τρεις ημέρες
προβολής κάθε ταινίας. Και για να έχει το μεγαλύτερο δυνατό τζίρο κάθε φορά,
προγραμματίζει ταυτόχρονα με τις ΗΠΑ την πρώτη προβολή τής εκάστοτε ταινίας
και σε άλλες χώρες, και φροντίζει το καστ των ηθοποιών να είναι όσο πιο
«διεθνές» γίνεται.
Στην υπερπαραγωγή «Βασιλιάς Αρθούρος» την τριάδα των πρώτων ρόλων έχουν δύο
ηθοποιοί από την Βρετανία κι ένας από τη Γερμανία. H Walt Disney, η παραγωγός
εταιρεία του φιλμ, το οποίο κόστισε κάπου 120 εκατ. ευρώ, θέλει να διανείμει
την ταινία σε 53 χώρες, αμέσως μετά την πρώτη προβολή στις ΗΠΑ. Προκειμένου η
ταινία να φέρει κόσμο στους κινηματογράφους άλλων χωρών, εκτός Αμερικής, η
εταιρεία προτίμησε ηθοποιούς που δεν είναι Αμερικανοί. «Είναι πολύ σημαντικό,
περισσότερο από ποτέ, να παίζουν σε ταινίες μας ηθοποιοί που να μην είναι
γνωστοί μόνον στην αμερικανική αγορά», έλεγε ο Ρίτσαρντ Κουκ, πρόεδρος των
Walt Disney Studios.
Το Χόλιγουντ επιλέγει πλέον ηθοποιούς διεθνούς ακτινοβολίας, αλλά και
από άλλες χώρες, σε πρώτους ρόλους, αναφέρει η Laura Μ. Holson στην
«International Herald Tribune». Στην ταινία «Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες»,
το καστ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και… μεικτή κόσμου. Και ποιοι δεν
παίζουν. Από Τζάκι Τσαν (Χονγκ Κονγκ) και Στιβ Κούγκαν (Αγγλία) ώς Σεσιλ ντ
Φρανς (Βέλγιο) και Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ. Οι Αμερικανοί έμειναν ασυγκίνητοι,
αλλά το στούντιο ρέφαρε από τα εισιτήρια που κόπηκαν σε άλλες χώρες.
Πριν από δύο χρόνια τα κέρδη από τη διεθνή αγορά ανέρχονταν στο 40% του
συνόλου. Σήμερα το μερίδιο διαμορφώθηκε στο 60%! Καθώς το κόστος παραγωγής
ταινιών έχει… ξεφύγει – κάποιες φθάνουν και τα 200 εκατ. ευρώ – το πλήθος
των λεγόμενων υπερπαραγωγών διαρκώς αυξάνεται και η πίεση για πωλήσεις – άρα
κέρδη – σε παγκόσμιο επίπεδο είναι ευθέως ανάλογη.
Ο «Τελευταίος Σαμουράι», με κόστος κάπου 140 εκατ. ευρώ, είχε τζίρο στις ΗΠΑ
μόλις 110 εκατ. ευρώ. Οι ειδικοί στο Χόλιγουντ έσπευσαν να μιλήσουν για
εισπρακτική αποτυχία. Πάντως οι εισπράξεις στην Ιαπωνία έφθασαν τα 127 εκατ.
ευρώ, διαμορφώνοντας τον συνολικό τζίρο στα 455 εκατ. ευρώ. Αν συνυπολογιστούν
τα έσοδα (πωλήσεις- ενοικιάσεις) από το DVD και τα τηλεοπτικά δικαιώματα, η
ταινία με τον Τομ Κρουζ και τον Ιάπωνα Κεν Γουατανάμπε μπορεί να θεωρηθεί
κερδοφόρος.
Αλλαγή διάθεσης
Πολλά άλλαξαν μετά την εισβολή στο Ιράκ και την 11η Σεπτεμβρίου του 2001
ακόμη και στον κινηματογράφο, λένε στελέχη αμερικανικών κινηματογραφικών
επιχειρήσεων. Με μια προσεκτική ματιά σε ηθοποιούς και ρόλους εύκολα μπορεί να
διαπιστώσει κάποιος ότι αντιλήψεις και στερεότυπα των προηγούμενων δεκαετιών
έχουν εγκαταλειφθεί. Στο παρελθόν ηθοποιοί που δεν ήταν Αμερικανοί δεν
εμφανίζονταν σε πρωταγωνιστικούς ρόλους. Είχαν ελάχιστες σκηνές, συνήθως
έπαιζαν τους κακούς και στο τέλος πέθαιναν. Επίσης ταινίες με Αμερικανούς
ηθοποιούς με θέματα «που αφορούν την εσωτερική αγορά» δεν έχουν την απήχηση
που είχαν άλλοτε και εκτός ΗΠΑ. Για παράδειγμα η περιπέτεια τρόμου «Van
Helsing», με κόστος παραγωγής περίπου 120 εκατ. ευρώ, στο πρώτο τριήμερο
προβολής της σε 40 χώρες ταυτοχρόνως είχε κάπου 62 εκατ. ευρώ εισπράξεις. Το
επόμενο τριήμερο ο τζίρος περιορίστηκε στα 30 εκατ. ευρώ. Μείωση, δηλαδή, που
ξεπέρασε το 50%. «Στην ουσία αντικατοπτρίζεται η στάση της κοινής γνώμης για
τις ΗΠΑ», έλεγε ο Άντριου Κριπς, πρόεδρος της United International Pictures.
Google news
