Tραμ-παλιζόμαστε

Καινούργιο κοσκινάκι μας… και για Αθηναίους, αλλά και για δελτία ειδήσεων

Ωραιότατο, καθώς μπουκάρει στο πλάνο της ακίνητης κάμερας, ένα ασημογάλαζο
«θηρίο» που κυλάει με φόρα επάνω στις ράγες και μετά σταματάει για να ανέβουν
πατείς με πατώ σε οι Αθηναίοι και από δίπλα οι ρεπόρτερ για την ανταπόκριση
της ημέρας που αφορά την υποδοχή, από τους κατοίκους, του νέου κυκλοφοριακού
μέσου και τα προβλήματα που προκάλεσε. Καιροφυλακτεί ο φακός για να συλλάβει
τους «παραβάτες», τους αυτοκινητιστές που δεν έχουν συνηθίσει και πατούν, με
κίνδυνο ατυχήματος, τις ράγες του τραμ.

Ωωωωωπ! Να ο ένας, να κι ο δεύτερος. Νομίζει πως δεν τον βλέπουμε; Καναλικές
κάμερες τους περιμένουν όλους στις γωνίες, γιατί είναι ωραίο και πρωτότυπο
αυτό το καινούργιο θέαμα, με το «θηρίο» να προσπαθεί να βολευτεί στους
αθηναϊκούς δρόμους. Και αποζημιώνονται. Ήδη έγιναν ατυχήματα. Ένας
«αφηρημένος» μοτοσυκλετιστής που πάρκαρε πάνω στις γραμμές, ένα αυτοκίνητο που
δεν πρόλαβε να τις διασχίσει. Να! και μια κυρία με ψώνια. Σακούλες να
κρέμονται τεράστιες, από τη μια έρχεται το τραμ και από την άλλη την
εμποδίζουν τα καγκελάκια του Αβραμόπουλου να ανέβει στο πεζοδρόμιο και να
γλιτώσει τη σύνθλιψη.

Ο φακός της τηλεοπτικής ενημέρωσης τρέχει πίσω από τα τραμ ολημερίς και
καταγράφει σκηνές τραγελαφικές από μια πόλη που σαν να τα ‘χει χαμένα. Σπεύδει
να χαρεί, αλλά ανακαλύπτει μικρές παγίδες και παραπονιέται. Και τα παράπονα
κάνουν ωραία τηλεόραση. Το ξέρουμε. Στον σταθμό πίσω από την Καστέλλα άλλη
κάμερα δείχνει πως οι επιβάτες πρέπει να διασχίσουν περίπου τριάντα μέτρα
ισορροπώντας σε ένα στενό πεζουλάκι, μεταξύ κάγκελων και χαντακίου, για να
βρεθούν στη στάση.

A! δεν τα προλάβαμε όλα. Και τραμ και διαβάσεις και σηματοδότηση και
εκπαίδευση αυτοκινητιστών και εκπαίδευση του κοινού. Σημασία έχει ότι
αποκτήσαμε τραμ και, προς το παρόν, αποκτήσαμε και θέμα στα δελτία ειδήσεων.
Γκρίνια για τις ελλείψεις, για τα ατυχήματα που μπορεί να προκληθούν και που
τελικώς προκλήθηκαν, πλάνα ενθουσιασμένων και πλάνα θυμωμένων από τη
λειτουργία του νέου μέσου. Σε ένα μπλοκάρισαν τα φρένα και καθυστέρησαν οι
επιβάτες, άλλο ήταν γεμάτο και δεν χώρεσαν ορισμένοι και άλλο πρέπει να
σταματήσει, για να κατέβει ο οδηγός και να αλλάξει τις ράγες.

Ωστόσο, η ατμόσφαιρα είναι γλυκά πανηγυρική. Απολαμβάνουμε, οι Αθηναίοι, μια
καθυστερημένη πρόοδο. «H Αθήνα ήταν σαν μια ένωση πολλών διαφορετικών χωριών,
με δύσκολη επικοινωνία μεταξύ τους και τώρα έγινε μια πόλη που ενώνεται από τη
μια άκρη στην άλλη», είναι η παρατήρηση ενός Βέλγου ανταποκριτή, που ζει 25
χρόνια στην Ελλάδα και μιλάει στον Alpha.

Επιτέλους, πρωτευουσιάνοι…

Μπορεί να λέει τον καλό του λόγο για το τραμ, αλλά δεν κρύβει πως η «ματιά»
του ήταν εκείνη ενός πρωτευουσιάνου σε επαρχιώτες. Ευτυχώς! Σαν να προλάβαμε
να χώσουμε στην αλυσίδα της εξέλιξης τον κρίκο που της έλειπε. Και επιτέλους,
αποκτήσαμε τα τυπικά χαρακτηριστικά του πρωτευουσιάνου.

«Σας αρέσει, κυρία μου, το τραμ;». «Πολύ», λέει με χαμόγελο. «Πού πάτε»;
«A! πουθενά, βόλτα». Ανέβηκε στο νέο «παιχνίδι» να γλεντήσει για λίγο την πόλη
σαν να ‘ναι λούνα παρκ. Ένας φωνάζει «κλέφτης! κλέφτης!». Του βούτηξαν το
πορτοφόλι στον συνωστισμό. Ένα ακόμη ενσταντανέ από το πανηγύρι της υποδοχής
που ξετυλίγεται ενθουσιώδες και δεόντως γκρινιάρικο.

Σημασία έχει που να, μας «βλέπουν» οι ξένοι με «άλλο» μάτι και εμείς τον
εαυτό μας. Και ευτυχώς είναι η κάμερα εκεί στους δρόμους να καταγράφει τις
στιγμές της γιορτής σαν τις κάμερες των παιδικών γενεθλίων που γυρνούν σε
βίντεο το σβήσιμο των κεριών, για να μένει στη μνήμη η παιδική χαρά του
μεγαλώματος.