…στον «Hριδανό»

Δεν μπορώ να μην έχω συμπόνια για τον άνθρωπο ο οποίος έστησε κάποτε ένα από
τα ιστορικά μαγαζιά της Αθήνας, αναγκάστηκε να το κλείσει ύστερα από χρόνια
στην πιάτσα, όταν το συμβόλαιο έληξε, άνοιξε κάτι άλλο σε ένα νησί, έκλεισε κι
αυτό και, τώρα, στην προσπάθεια να προκαλέσει ξανά την τύχη και τη δόξα,
άνοιξε ένα ομώνυμο με το πρώτο του μαγαζί σε μια μοδάτη γειτονιά της Αθήνας.
Μιλάω για τον «Ηριδανό». Τα πάντα ρει όμως, και δεν μπορείς ποτέ να μπεις στο
ίδιο σημείο του ποταμού, στα ίδια νερά.

Ο σημερινός «Ηριδανός» στεγάζεται σε ένα παλιό, όμορφο, ανακαινισμένο σπίτι
στον Κεραμεικό, απ’ αυτά που έχουν πάρει άλλοι τολμηροί περιμένοντας την
αρχαία αυτή γειτονιά να φτιάξει. Παρκάραμε και περπατήσαμε ακούγοντας με
ενδιαφέρον τις γλώσσες των διαφόρων φυλών που έχουν κατακτήσει τους γύρω
δρόμους. H νύχτα που πήγαμε ζεστή, από τις πρώτες του καλοκαιριού, και ο
κόσμος ήταν στο πεζοδρόμιο, καθισμένος σε καρέκλες και σε σκαλοπατάκια, καθώς
τα παιδιά τους έπαιζαν μπάλα και οι τηλεοράσεις αναβόσβηναν το μπλε τους φως
πίσω από τις κουρτίνες στα μικρά μπαλκονάκια.

Ο βετεράνος της εστίασης ήταν στην πόρτα, έχοντας το σαβουάρ βίβρ του καλού
οικοδεσπότη μέσα του πια. Ο σερβιτόρος που μας εξυπηρέτησε, δεν είχε
αφομοιώσει ακόμα τα μαθήματα της εστίασης. Μας έφερε τον κατάλογο μόνο και
μόνο για να τον πάρει δυο λεπτά μετά, και να τον δώσει σε άλλο τραπέζι.
Γενικά, όμως, τα μικρά λάθη ενός καινούργιου μαγαζιού συγχωρούνται.

Ο χώρος είναι πολύ λιτός. Τα κυρίως στοιχεία της διακόσμησης τα έχει δώσει ο
ζωγράφος Μανόλης Χάρος. Μια τοιχογραφία του με θέμα το φαγητό στολίζει τη σάλα
και παίζει τον ρόλο του μοτίβου ακόμα και στον κατάλογο. Τα τραπεζάκια μέσα
σχετικά λίγα. H αυλή, όταν πήγαμε εμείς, ήταν υπό αναμόρφωση, με όλες τις
υποσχέσεις να γίνει μια αστική όαση. Είναι μεγάλη.

Το μενού δεν είχε ακόμα «κάτσει». H προσέγγισή του είναι μεσογειακή με
διάφορες πιο ελληνικές πινελιές. Δοκιμάσαμε μια τάρτα με γιαούρτι και τυρί,
κάτι σαν quiche, η οποία είχε καλές προδιαγραφές χωρίς να είναι κάτι το
ιδιαίτερο. H πράσινη εποχική σαλάτα πλούσια και ωραία. Οι γαρίδες με σπαγκέτι
είναι ένα απλό φαγητό, το οποίο ήθελε λίγη σπιρτάδα για να σταθεί δίπλα στις
καλύτερες εκδοχές παρόμοιων πιάτων που έχουμε δοκιμάσει πρόσφατα αλλού.
Πρόκειται για ένα απ’ αυτά τα σημεία αναφοράς στα σημερινά μενού της Αθήνας.
Τα ζυμαρικά με φρέσκα λαχανικά και μια κρεμώδη, τυρένια σάλτσα, ήταν πιο
νόστιμα και πιο πολυεπίπεδα στη γεύση. Το χουνιάρ έπασχε από… ανατολίτικο
χέρι.

Ο «Ηριδανός» ρέει αλλά ίσως τον χειμώνα, όταν θα έχει περάσει το «βουνό» του
καλοκαιριού και του καινούργιου, τότε τα νερά του θα τρέχουν με περισσότερη
δύναμη.

«Ηριδανός»: Πλαταιών 15, Κεραμικός. Τηλ. 210-3462.983