ΓNΩMH Γιατί έπεσαν έξω;

Στην τελευταία έκθεσή του, τον Απρίλιο, το Ενιαίο Κέντρο για την Τρομοκρατική
Απειλή διαπίστωνε μια κάθετη πτώση της τρομοκρατίας. «Θα βρείτε σε αυτές τις
σελίδες σαφείς αποδείξεις ότι επικρατούμε σε αυτόν τον πόλεμο», δήλωσε ο
Ρίτσαρντ Άρμιτατζ, υφυπουργός Εξωτερικών.

Όμως, αυτήν την εβδομάδα η κυβέρνηση παραδέχτηκε ότι έχει κάνει σοβαρά
σφάλματα. Στην πραγματικότητα, το 2003 ο αριθμός των τρομοκρατικών ενεργειών
ήταν ο μεγαλύτερος της τελευταίας εικοσαετίας. Πώς μπόρεσαν να πέσουν τόσο
έξω; H σύνταξη αυτής της έκθεσης μήπως υπαγορεύτηκε από πολιτικά κίνητρα;
Άλλωστε, η κυβέρνηση Μπους έχει «μαγειρέψει» τα βιβλία σε πολλούς άλλους
τομείς, στον προϋπολογισμό, στη φορολογική πολιτική, στην περιβαλλοντική
πολιτική και στην πολιτική για την κλωνοποίηση. Γιατί να μην το κάνει και στην
περίπτωση της τρομοκρατίας;

Τα υποτιθέμενα καλά νέα για την τρομοκρατία συνέπεσαν με μια πολύ βολική
στιγμή. Ο Λευκός Οίκος πιεζόταν από τις αποκαλύψεις του πρώην αρχηγού του
αντιτρομοκρατικού αγώνα Ρίτσαρντ Κλαρκ ότι η κυβέρνηση Μπους έκανε
τσαπατσούλικη δουλειά στον πόλεμο κατά της Αλ Κάιντα. Επίσης, εκείνη την
περίοδο ο πρόεδρος Μπους περιόδευε στη χώρα διαλαλώντας τη νίκη του σε αυτόν
τον πόλεμο. Ο Άλαν Κρούγκερ, καθηγητής στο Στάνφορντ, αποδίδει τις ανακρίβειες
της έκθεσης σε ανικανότητα.

Όπως και να έχει το πράγμα, αυτή η ερμηνεία δεν είναι καθόλου παρήγορη. Ο
συντονιστής της αντιτρομοκρατικής δράσης Κόφερ Μπλακ μίλησε για
«επιπολαιότητα, ανεπάρκεια των ατόμων και δεδομένα τα οποία ήταν
απηρχαιωμένα». Όμως, ας μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για την κεντρική
αντιτρομοκρατική υπηρεσία της κυβέρνησης, που η ίδρυσή της διατυμπανίστηκε ως
ένα εντυπωσιακό βήμα στις αντιτρομοκρατικές προσπάθειες.

Και να μην είναι σε θέση αυτή η υπηρεσία να βάλει τα σωστά δεδομένα μέσα στα
κομπιούτερ της; (Δεν είναι να απορεί κανείς που, στην εποχή της Χαλιμπάρτον, η
τροφοδότηση των κομπιούτερ με δεδομένα είχε ανατεθεί σε ιδιωτικές εταιρείες.)
Ίσως είναι άλλη μία ένδειξη ότι ο πρόεδρος Μπους στην πραγματικότητα δεν
παίρνει στα σοβαρά όλη αυτή την υπόθεση της τρομοκρατίας. Μιλάει πολύ για
τρομοκρατία και την επικαλείται για να δικαιολογήσει τους πολέμους που θέλει
να πολεμήσει. Μα όταν πρόκειται να διαθέσει πόρους στο ελάχιστα δημοφιλές έργο
της προστασίας του έθνους από μια επίθεση, τότε πέρα βρέχει.