Σείστηκε το Hρώδειο!

Ξεσήκωσε το Ηρώδειο ο 62χρονος τροβαδούρος Ζιλμπέρτο Ζιλ, υπουργός Πολιτισμού της Βραζιλίας

Αυτός είναι υπουργός Πολιτισμού! Λευκό παντελόνι, ριχτό ριγέ πουκαμισάκι,
«παντόφλα» δερμάτινη στα πόδια, τα μαλλιά ράστα και στο χέρι κιθάρα ηλεκτρική:
κυρίες και κύριοι, ο Ζιλμπέρτο Ζιλ, υπουργός Πολιτισμού της Βραζιλίας στην
κυβέρνηση του «Λούλα», οικολόγος και μουσικός διεθνούς εμβέλειας, από τους
δημιουργούς του κινήματος του «τροπικαλίσμο», που, δένοντας τη ροκ του ’60 με
τη ρέγκε και την άφρο τζαζ με την παραδοσιακή μουσική της πατρίδας τους,
δημιούργησαν έναν εντελώς καινούργιο ήχο, τον βραζιλιάνικο.

Και, επιπλέον, περφόρμερ ικανότατος: με το που μπήκε στη σκηνή του
Ηρωδείου, όπου τον φιλοξένησε το Φεστιβάλ Αθηνών, ο εξηνταδυάχρονος
Βραζιλιάνος ξεσήκωσε τα πλήθη! Και τα κράτησε στην τσίτα επί μία ώρα και
σαράντα λεπτά. Χωρίς φτερά και πούλιες, χωρίς χορούς και γκλαμουριές, με
τέσσερις μόνο μουσικούς γύρω του και έναν «γκεστ» με ηλεκτρικό βιολί, με τον
οποίο «κουβέντιασαν» μουσικά επί σκηνής. Μόνο με τη μουσική, τη ζεστή φωνή του
και την προσωπικότητά του.

Γελαστός και συμπαθέστατος, ο Ζιλμπέρτο Ζιλ μάς ζήτησε συγγνώμη που δεν
μιλάει ελληνικά και μεγαλόψυχα – καθότι οι Βραζιλιάνοι «αδέλφια» των
Πορτογάλων είναι και πορτογαλικά μιλούν – μας συγχάρηκε για το Ευρωπαϊκό
Κύπελλο Ποδοσφαίρου.

Σχεδόν γεμάτο το Ηρώδειο, στον θώκο και στις πρώτες σειρές, μεταξύ
άλλων, ο υπουργός Τουρισμού κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος, ο υφυπουργός Οικονομίας
κ. Πέτρος Δούκας, η βουλευτίνα κ. Έλσα Παπαδημητρίου, οι πρεσβευτές της
Βραζιλίας, του Μεξικού, της Τουρκίας και του Ισραήλ, ο πρόεδρος του Ελληνικού
Φεστιβάλ κ. Γιώργος Βουλγαράκης, η Μαρία Φαραντούρη, αλλά τον τόνο έδωσε η
βραζιλιάνικη παροικία της Αθήνας – πολλές πανέμορφες παρουσίες σε… χρώμα
λευκό, εβένινο μαύρο και σοκολατένιο -, ενθουσιώδης και εκδηλωτική.

H συναυλία άνοιξε με ένα… πλούσιο γιουχάισμα του κ. Αβραμόπουλου –
«είδος» υπουργού, με το υπέρκομψο λευκό σακάκι του, εντελώς διαφορετικό από
του Ζιλμπέρτο Ζιλ… – ο οποίος θέλησε να προλογίσει, αλλά το κοινό που
ανυπόμονα περίμενε τον καλλιτέχνη δεν τα σήκωνε – τέτοια ώρα, τέτοια λόγια…
– τα λογύδρια και αντέδρασε, οπότε ο κ. Αβραμόπουλος «τα μάζεψε» και επανήλθε
γρήγορα στον θώκο.

Ο υπουργός – με την παντόφλα, όχι με το λευκό σακάκι… – τα έδωσε όλα
και η πλειονότητα του κοινού τον ακολούθησε: τραγούδησε μαζί του, χειροκρότησε
ρυθμικά, άναψε αναπτήρες όταν άκουσε διά στόματος Ζιλμπέρτο Ζιλ το «Imagine»,
ενώ οι θερμόαιμοι Βραζιλιάνοι ακολουθούμενοι από θερμόαιμους Έλληνες δεν
άργησαν να σηκωθούν όρθιοι και να χορεύουν, από τον θώκο έως τα βραχάκια όπου,
στην αρχή, ανοίχτηκαν και δύο βραζιλιάνικες σημαίες. Έβλεπες το Ηρώδειο,
ύστερα από «ακινητοποιήσεις» – τετράωρες θεατρικές και δυομισάωρες…
κλασικομουσικές – να σείεται και να λυγιέται. Το Ηρώδειο κουνήθηκε!

«Τούτι φρούτι»… Κι αν μερικοί «ξίνισαν» κι αν μερικοί σκεφτήκαμε ότι
άλλου είδους θέατρο θα ταίριαζε στον Ζιλμπέρτο Ζιλ, το πρόγραμμα του Φεστιβάλ
Αθηνών είναι τόσο «τούτι φρούτι», που η επί του θέματος συζήτηση δεν είναι του
παρόντος. Εκείνο που έμεινε, είναι μια βραδιά ξεδόματος με καλής ποιότητας
μουσική από έναν πανάξιο μουσικό.