«Aμάρτημα» σε ξωκκλήσια και αυλές

![]() |
![]() |
|
H Λουκία Πιστιόλα και ο Τάκης Χρυσικάκος σε πρώτο πλάνο και οι Παναγιώτης |
Σε χώρους «που υποδείχτηκαν από το ίδιο το έργο», μια και ένα μεγάλο μέρος της
δράσης του εκτυλίσσεται μέσα σε μια εκκλησία, θα παρουσιαστεί το φετινό
καλοκαίρι από το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου το διήγημα του Γεωργίου Βιζυηνού «Το αμάρτημα
της μητρός μου» σε διασκευή για το θέατρο και σκηνοθεσία του καλλιτεχνικού
διευθυντή του θεάτρου, Θοδωρή Γκόνη.
Το αυτοβιογραφικό διήγημα του Βιζυηνού, ο οποίος «επανανακαλύπτεται» τα
τελευταία χρόνια μέσω κυρίως του θεάτρου, γραμμένο το 1883, δημοσιεύτηκε για
πρώτη φορά, μεταφρασμένο στα γαλλικά, στη «Nouvelle Revue» και αμέσως μετά –
το πρωτότυπο ελληνικό – στο περιοδικό «Εστία» σε δύο συνέχειες, ενώ ο Βιζυηνός
βρισκόταν στο Λονδίνο προετοιμάζοντας την επί υφηγεσία διατριβή του «H
φιλοσοφία του καλού παρά Πλωτίνω», η οποία δημοσιεύτηκε τον επόμενο χρόνο στην
Αθήνα.
Αναγνωρισμένο ως ένα από τα αριστουργήματα του νεοελληνικού αφηγηματικού
λόγου, το διήγημα «φέρει», όπως σημειώνεται, «όλα τα χαρακτηριστικά των
κλασικών δραμάτων: την ακούσια ενοχή του ήρωα, το μοιραίο έγκλημα και τον
σπαραγμό της καθυστερημένης και ανώφελης θυσίας». Περιγράφοντας την απόλυτη
προσήλωση της μάνας στο άρρωστο Αννιώ και την αδιαφορία της για τα άλλα της
παιδιά, την επιδείνωση της υγείας του κοριτσιού, την εφιαλτική νυχτερινή
ατμόσφαιρα της εκκλησίας, τον ψυχικό τραυματισμό του μικρού αφηγητή – Βιζυηνού
από τα λόγια της μητρικής προσευχής, ο Γεώργιος Βιζυηνός στο αρτιότερο, ίσως,
διήγημά του «δεν καταδέχεται», όπως αναφέρεται, «τα τεχνάσματα των περιπλοκών
αλλά δίνει την τραγική κλιμάκωση με απλά, πηγαία και καθαρά εσωτερικά μέσα».
H πρεμιέρα της παράστασης θα δοθεί, στο πλαίσιο της ανάδειξης νέων
χώρων όχι κατ’ ανάγκην θεατρικών που επιχειρεί το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου – παλιές
καπναποθήκες Παπαστράτου, λίμνη Τριχωνίδα, κηποθέατρο πάρκου Αγρινίου… – στο
ξωκκλήσι της Αγίας Μαρίνας της πόλης. Ενώ ανάλογοι αύλειοι χώροι, όχι πάντα
εκκλησιαστικοί, έχουν επιλεγεί για όλες της παραστάσεις της περιοδείας που θα
ακολουθήσει και που είναι περίπου είκοσι πέντε.
Στην Αθήνα «Το αμάρτημα της μητρός μου» θα παιχτεί στο Δρομοκαΐτειο, όπου ο
Βιζυηνός άφησε την τελευταία του πνοή το 1896, έγκλειστος εκεί μετά τη
φρενοβλάβεια που του είχε εκδηλωθεί τέσσερα χρόνια νωρίτερα, παράλληλα με το
πάθος του για τη δεκατετράχρονη Μπετίνα Φραβασίλη.
Την εικαστική παρέμβαση υπογράφει ο Χρήστος Μποκόρος, τη μουσική ο
Νίκος Ξυδάκης, τους φωτισμούς ο Δήμος Αβδελιώδης, τα κοστούμια η Αλεξία
Θεοδωράκη και τη χορογραφία η Αγγελική Παπαδάτου. Τον ρόλο του Βιζυηνού
ερμηνεύει ο Τάκης Χρυσικάκος και της Μητέρας η Λουκία Πιστιόλα. Συμμετέχουν
οι: Παναγιώτης Εξαρχέας, Θύμιος Κούκιος, Κατερίνα Λιάτσου. Ο Θοδωρής Γκόνης
είχε παρουσιάσει «Το αμάρτημα της μητρός μου» στο Κρατικό Θέατρο Βορείου
Ελλάδος το 1996 με τη μορφή «θεατρικού αναλογίου» και πάλι με εικαστική
παρέμβαση του Χρήστου Μποκόρου και με μουσική του Νίκου Ξυδάκη, η οποία
μάλιστα δισκογραφήθηκε και κυκλοφόρησε με μεγάλη επιτυχία. Το καινούργιο
ανέβασμα, με νέο δεδομένο τους ανοιχτούς χώρους, πραγματοποιείται με τους
ίδιους τρεις βασικούς συνεργάτες αλλά με εντελώς νέα εικαστική αντίληψη και
μουσική.
«H αρετή των παλαιών δασκάλων»
«H Γεωγραφία και πάλι», γράφει ο σκηνοθέτης της παράστασης Θοδωρής Γκόνης.
«Αυτή να σου επιβάλει το ρεπερτόριο. Ο περίπατος. Ο τόπος. H Αγία Μαρίνα, το
Αγρίνιο.
“…Σαράντα ημερονύκτια εντός της εκκλησίας, προ του Αγίου Βήματος…”.
Ο Βιζυηνός και πάλι. Αντιγράφοντας και διορθώνοντας ξανά και ξανά. Το ίδιο
κείμενο, την ίδια φράση. Χωρίς διακοπή. Απαγγέλλοντας, τραγουδώντας φωναχτά
την ξάστερη αρετή των παλαιών δασκάλων, σε μέρη κρυφά και απρόσιτα.
“Γιατί μ’ έχ’ η μουσική / μαγεμένο της φωνής Σου /κι ωσάν όνειρο γλυκύ / τη
θαρρώ του παραδείσου”».
INFO
Πρεμιέρα την Δευτέρα 28 Ιουνίου στο Αγρίνιο (μέχρι 4 Ιουλίου). Στις 7 Ιουλίου
στο νησάκι Κλεισούρα της λιμνοθάλασσας του Μεσολογγίου, όπου οι θεατές θα
μεταφερθούν με βάρκες. Ακολουθεί περιοδεία. Στις 8 Σεπτεμβρίου στην Αθήνα, στο Δρομοκαΐτειο.















