«Φάρμα» τηλε-πολιτικής

Συγκεντρωθήκαμε με αφορμή τις ευρωεκλογές, αλλά έλα που έχουμε άλλους καημούς να συζητήσουμε

Μήπως τα φταίει ο καιρός, μήπως ο καύσων, μήπως που είμαστε χώρα παραθαλάσσια
και οι σειρήνες του γαλάζιου νερού μας παρασύρουν σε απολαύσεις τρυφηλές και
σε βουτιές δροσερές; Τι να φταίει άραγε που αποστρέφουν τα πλήθη το βλέμμα από
την πολιτική για να το ακουμπήσουν ανάλαφρο στους αφρούς της θάλασσας; Και να
‘ταν μόνον αυτό; Ποδόσφαιρο και ριάλιτι μονοπωλούν την προσοχή όσων κάθονται
μπροστά στη μικρή οθόνη.

Το ερώτημα τέθηκε σε πλείστα πάνελ της εκλογικής βραδιάς. H διαπίστωση
παντού πικρή. Δεν νοιάζεται και τόσο ο κόσμος για την Ευρώπη.

Γιατί έχει αντιλαϊκή πολιτική, ήταν η θέση μελών του KKE (Λιάνα Κανέλλη, NET).
Γιατί απέτυχε η οικονομική πολιτική και τα τελευταία χρόνια οι Ευρωπαίοι ζουν
σε καθεστώς ύφεσης, η θέση του Γιάννου Παπαντωνίου (Alpha, ΝΕΤ).

Οι θέσεις σεβαστές. Αλλά περιμένουμε το παρακάτω. Προτάσεις. Ποια
μέτρα; Με ποιους είμαστε; Τι διεκδικούμε;

Αντ’ αυτού παθιάστηκαν οι πανελίστες με τα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ. Τι θα
γίνει, πώς θα γίνει, ποιες οι συνθήκες, τα πάει καλά ο αρχηγός ή δεν τα πάει,
τον αμφισβητούν ή δεν τον αμφισβητούν.

Καταναλώθηκαν ωραίες κόντρες επί του θέματος και επί σειρά ωρών.
Πηγαινέλα οι πολιτικοί από νωρίς το απόγευμα ώς τα μαύρα μεσάνυχτα στα πάνελ
και διαπληκτίζονταν γύρω από το ποια θα είναι τα πρόσωπα της εγχώριας
πολιτικής σκηνής.

Με όλο το σεβασμό προς τους πολιτικούς και τις φούριες τους, με ακόμη
μεγαλύτερο σεβασμό προς την αξία της πολιτικής στην εποχή μας, τα εκλογικά
πάνελ μάς θύμιζαν την μάζωξη της Φάρμας γύρω από τον παρουσιαστή Ηλία για να
βγάλουν οι ριαλιτζήδες τα σώψυχά τους, οι μεν εναντίον των δε, να κρίνουν τον
αρχηγό και να κάνουν προγνωστικά για τον επόμενο. Τις υπόλοιπες στιγμές
θύμιζαν εκπομπές ποδοσφαιρικού σχολιασμού.

Σαν «Φάρμα» και η πολιτική. Κλειστοφοβική και κουτσομπολίστικη.
Τουλάχιστον στην τηλεοπτική της εικόνα. Ποιος θα είναι αρχηγός και πόσο θα τον
στηρίξουν ή θα τον υπονομεύσουν οι υπόλοιποι. Το θέαμα μπορεί να είναι
απολαυστικό, αλλά αν είναι για ριάλιτι φαίνεται πως το τηλεοπτικό κοινό
προτιμάει τα αυθεντικά.

Είναι γεγονός πως στην εποχή του τηλεοπτικού θεάματος η ατζέντα της
πολιτικής επικαιρότητας ακολουθεί τους όρους της τηλεόρασης, συντίθεται από
τις θεαματικές κόντρες των πολιτικών και τις κουτσομπολικού ενδιαφέροντος
κινήσεις τους. Και είναι αλήθεια πως υπήρξαν πολιτικοί ηγέτες που είχαν την
ευφυία να αξιοποιήσουν την τάση αυτή του θεάματος παράγοντας πολιτική ακόμη
και με την δημοσιοποίηση προσωπικών τους θεμάτων.

Μόνο που με την υπερβολή που χαρακτηρίζει τον τόπο αντικαταστάθηκε η πολιτική
από τα σκάνδαλα. Έτσι ότι έχει τη «μυρωδιά» σάρκας, εσωτερικής φαγωμάρας,
σκανδαλώδους συμπεριφοράς προβάλλεται στη θέση των αποφάσεων, των προτάσεων,
των θέσεων, των απόψεων. Είδηση είναι ο καβγάς δύο πολιτικών και όχι οι θέσεις
τους για συγκεκριμένα θέματα.

«Κάθε φορά που σε μια ομιλία μου μπορεί να εκφράσω μια άποψη για τα
εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ, μου έρχονται την επομένη πάκο τα δημοσιεύματα. Όλα τα
υπόλοιπα που μπορεί να έχω πει για την πολιτική μας στην Ευρώπη, προτάσεις για
την οικονομία κ.λπ. ουδέποτε έχω δει έστω και μια αράδα», έλεγε ο κ. Πάγκαλος
στο πάνελ της NET.

Κουτσομπολιό αντί πολιτικής

Αυτό «πουλάει»; Μπορεί, αλλά έχει αναδειχθεί και σε εξόχως βολική τακτική,
καθώς διαμορφώνει πεδίο για τηλεοπτικές κόντρες, κουτσομπολίστικη ατμόσφαιρα
για κατανάλωση και δεν εκθέτει, όπως για παράδειγμα οι προτάσεις και οι
αποφάσεις πολιτικών, για τις οποίες θα ελεγχθούν. Βολεύει άριστα και νεόκοπους
πολιτικούς, που μπορούν να κρύβουν απειρία ή και ανικανότητα να έχουν
ουσιαστική πολιτική δράση και προτάσεις, πίσω από την παθιασμένη συμμετοχή
τους σε πανελικές κόντρες κουτσομπολικής πολιτικής.

Αυτός ο συνδυασμός ριάλιτι θεάματος και πολιτικής που έχει καθιερωθεί στον
δημόσιο διάλογο είναι επόμενο να οδηγεί τους θεατές-πολίτες προς πιο αυθεντικά
και «ενωτικά» προγράμματα. H ωραία νίκη του ποδοσφαίρου εκτός από εκτόνωση
προσφέρει και εθνική ανάταση. Όσο για τη Φάρμα και το Fame Story, έχουμε να
ταυτιστούμε, έχουμε να μισήσουμε, έχουμε να χειροκροτήσουμε και όταν τελειώσει
ο ένας κύκλος, έχουμε φρέσκα πρόσωπα να καταναλώσουμε στον επόμενο. Πού να
συναγωνιστεί η πολιτική σκηνή τα εν λόγω θεάματα! Και το χειρότερο είναι ότι η
τηλεοπτική της εκδοχή το προσπαθεί.