ΓNΩMH Aυτή η ομάδα έχει στρατηγική

«Είναι η μεγαλύτερη νίκη του ελληνικού ποδοσφαίρου. Συνοδεύτηκε δε, από πολύ
καλή απόδοση. Έχουμε κάνει και άλλες νίκες στο παρελθόν, αλλά στη Δανία μάς
έμεινε η απόδοση του Σαργκάνη και το… «φάντομ», ενώ ακόμη και κόντρα στην
Ισπανία με το γκολ του Γιαννακόπουλου, ο αντίπαλός μας δημιούργησε και έχασε
πλήθος πολύ σημαντικών ευκαιριών. Τότε, αναμφίβολα είχε παίξει ρόλο μεγάλο και
ο παράγοντας τύχη. Στο παιχνίδι του Σαββάτου, κατά το πρώτο ημίχρονο εμείς
φτάσαμε κοντά στο γκολ πέντε φορές και η Πορτογαλία μόλις δύο! H Εθνική ομάδα
είχε στρατηγική, κάτι που συμβαίνει πάντα με τον κ. Ρεχάγκελ στον πάγκο. Το
δείχνει σε κάθε ματς – άλλωστε δεν είμαστε η Βραζιλία να έχουμε δική μας
αγωνιστική ταυτότητα, αλλά προσπαθούμε να προσαρμόζουμε το παιχνίδι σύμφωνα με
το σύστημα και την τακτική του αντιπάλου. Στον χώρο του κέντρου ήμασταν
ιδιαίτερα ισχυροί, γιατί θέλαμε να σταματήσουμε και να ελέγξουμε τους πολύ
ταλαντούχους χαφ της Πορτογαλίας. Βέβαια, προσπαθήσαμε να πάμε από την άμυνα
στην επίθεση με μεγάλες μπαλιές, δίχως δηλαδή να περάσουμε από τη μεσαία
γραμμή.

Με τους Μπασινά, Καραγκούνη, Ζαγοράκη κλείσαμε διαδρόμους, γεμίσαμε το κέντρο
και έτσι οι Πορτογάλοι αναγκάστηκαν να παίξουν με ψηλές σέντρες από τα πλάγια.
Ήταν μέρος της στρατηγικής κατά τη γνώμη μου. H Εθνική διαθέτει επτά
υψηλόσωμους ποδοσφαιριστές και φυσικά τον Δέλλα, ποδοσφαιριστή κοντά στα δύο
μέτρα! Ακόμη και οι πλάγιοι μπακ, ο Σεϊταρίδης με τον Φύσσα, είναι ψηλά
παιδιά. Παράλληλα, το πρέσινγκ μας ήταν συνεχές και τους αναγκάσαμε να κάνουν
λάθη σε πάσες. Αν θυμηθούμε τα γκολ, τόσο το πρώτο όσο και η αντεπίθεση για το
δεύτερο, από κλεψίματα της μπάλας προήλθαν. Επίσης, φροντίσαμε να φεύγουμε
γρήγορα στην κόντρα – επίθεση. Κατά συνέπεια, η τακτική ήταν πολύ επιτυχημένη.

Ο Άγγελος Χαριστέας ήταν ο κορυφαίος στο πρώτο ημίχρονο. Βγήκε πέντε φορές σε
θέση για γκολ, μολονότι άρχισε ως δεξιός χαφ ή εξτρέμ. Απείλησε και
δημιούργησε, ενώ κέρδισε και κίτρινη κάρτα. Ωστόσο, όλα τα παιδιά έπιασαν
εξαιρετική απόδοση. Ο Δέλλας, ο Ζαγοράκης, ο Μπασινάς (περιόρισε τον Ρούι
Κόστα), ο Καψής. Να επισημάνω και το εξής: η αποχή κάποιων ποδοσφαιριστών που
δεν ήταν βασικοί στις ομάδες του εξωτερικού όπου αγωνίζονται, δεν επηρέασε την
απόδοσή τους. Αντίθετα έδειξαν μεγαλύτερη διάθεση, ήταν διψασμένοι. Ξαναλέω
πως η νίκη μας ήταν δίκαιη και συνοδεύθηκε από εξαιρετική απόδοση. Άλλωστε
χειροκρότησαν την ομάδας μας και οι Πορτογάλοι. Όσον αφορά την Ισπανία, παίζει
περίπου το ίδιο παιχνίδι με τους Πορτογάλους και μας γνωρίζει. Αυτό είναι
κακό.

Σημειώνω πως αυτή η Εθνική μας δύσκολα χάνει, ειδικά αν της πάει λίγο το
παιχνίδι. Οι παίκτες διαθέτουν εμπειρία και δεν είναι σαν κι εμάς στο
Παγκόσμιο του ’94, που ξαφνικά είδαμε μπροστά μας τον Μαραντόνα και τον
Μπατιστούτα! Μια άλλη διαφορά έχει να κάνει με την ηλικία. Ο μέσος όρος είναι
μικρότερος από την τότε ομάδα και οι ποδοσφαιριστές βρίσκονται στην κορύφωση,
περίπου στα 30 τους χρόνια. Και οι εναλλακτικές λύσεις που έχουμε στον πάγκο
είναι πάρα πολλές. Μαζί φυσικά με το ταλέντο, υπάρχει πληρότητα. Ακόμη, οι
εμπειρίες από τα παιχνίδια στο Τσάμπιονς Λιγκ βοηθούν, υπάρχει αυτοπεποίθηση
και δείχνουμε πως «κι εμείς μπορούμε». Δίνω συγχαρητήρια στην ομάδα, να
συνεχίσουν έτσι οι παίκτες και μόνο με τέτοιες επιτυχίες θα έρθουν άνθρωποι με
διάθεση να επενδύσουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο και θα υπάρξει συνέχεια».

Ο Στέλιος Μανωλάς είναι προπονητής της Εθνικής Ελπίδων και παλαίμαχος ποδοσφαιριστής