Δρόμοι

Υπήρξε…

… «σκληρό νόμισμα» για την Ελλάδα ο Ξενοφών Ζολώτας, σε περιόδους που όλα τα
άλλα νομίσματά της είχαν χάσει την αξία τους. Υπήρξε ένας άνθρωπος που ενέπνεε
εμπιστοσύνη, σε περιόδους που η χώρα ήταν βυθισμένη σε κρίση δυσπιστίας. Ο
θάνατός του, που συμπίπτει με τις ευρωπαϊκές εκλογές, φέρνει στο νου το όραμά
του για τη διεθνή θέση της χώρας και του πολιτισμού της, όπως αυτό είχε
εκφραστεί μέσα από την ομιλία που είχε εκφωνήσει στις 2 Οκτωβρίου 1959 σε
σύνοδο της Διεθνούς Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης, στην Ουάσιγκτον.
Τυπικά, ο καθηγητής είχε μιλήσει στα «αγγλικά», αλλά πίσω από την αγγλική
τυπολογία, αν εξαιρέσει κανείς μερικά άρθρα, προθέσεις και συνδέσμους, η
γλώσσα που ξεπροβάλλει είναι καθαρότατα ελληνική.

Kyrie…

… It is Zeus’ anathema on our epoch and the heresy of our economic method
and policies that we should agonize the Skylla of numismatic plethora and the
Charybdis of economic anaemia. It is not my idiosyncracy to be ironic or
sarcastic but my diagnosis would be that politicians are rather
cryptoplethorists. Although they emphatically stigmatize numismatic plethora,
they energize it through their tactics and practices. Our policies should be
based more on economic and less on political criteria. Our gnomon has to be a
metron between economic strategic and philanthropic scopes.

In an epoch…

… characterized by monopolies, oligopolies, monopolistic antagonism and
polymorphous inelasticities, our policies have to be more orthological, but
this should not be metamorphosed into plethorophobia, which is endemic among
academic econo-mists. Numismatic symmetry should not antagonize economic acme.
A greater harmo-nization between the practices of the economic and numi-smatic
archons is basic. Parallel to this we have to synchronize and harmonize more
and more our economic and numismatic policies panethnically. These scopes are
more practicable now, when the prognostics of the political end economic
barometer are halcyonic.

The history…

… of our didymous organization on this sphere has been didactic and their
gnostic practices will always be a tonic to the polyonymous and idiomorphous
ethnical economies. The genesis of the programmed organization will dynamize
these policies. Therefore, I sympathize, although not without criticism one or
two themes with the apostles and the hierarchy of our organs in their zeal to
program orthodox economic and numismatic policies. I apologize for having
tyrannized you with my Hellenic phraseology. In my epilogue I emphasize my
eulogy to the philoxenous autochthons of this cosmopolitan metropolis and my
encomium to you Kyrie, the stenographers.