…στον «Ξυπόλητο»

Το αίσθημα της φυγής από την πολύβουη και αποπνικτική Αθήνα και τα ασφυκτικά
πλέον βόρεια προάστιά της, μας ανάγκασε με τον φίλο και συνάδελφο Βασίλη να
αναζητήσουμε λίγη δροσιά, γαλήνη και ηρεμία. Του είπα το δρομολόγιο και
φθάσαμε, έστω και με δυσκολία λόγω της κυκλοφορίας, στη Λούτσα, πολύ κοντά
στον Άγιο Νικόλαο. Καταλύσαμε στην παλιά οικογενειακή ψαροταβέρνα του
«Ξυπόλητου». Είχα πάει πριν από τρία χρόνια. Είπα λοιπόν στον Βασίλη ότι
προκειμένου να ψάχνουμε για καλό φαγητό, ας επιμείνουμε σε μια δοκιμασμένη
συνταγή.

Πιάσαμε τραπέζι πλάι στο κύμα και ήρθε κοντά μας για παραγγελία ο Χρήστος
Αραπάκης, ο οποίος μας μίλησε για την ιστορία του μαγαζιού. Μας εντυπωσίασε
όταν αναφέρθηκε στις φιλικές και οικογενειακές σχέσεις που είχαν οι γονείς
του, και κυρίως ο πατέρας του, με γνωστούς καλλιτέχνες του λαϊκού τραγουδιού
που ήταν πελάτες στο μαγαζί, όπως η Σωτηρία Μπέλλου, ο Γιάννης Παπαϊωάννου, ο
Ηλίας Ποτοσίδης, η Ρένα Ντάλια, Μήτσος και Σπύρος Ευσταθίου, Γιάννης
Τατασόπουλος, Γιάννης Σταματίου και άλλοι σημαντικοί άνθρωποι του ρεμπέτικου.

Ο Χρήστος Αραπάκης (που μαζί με τον αδελφό του Φώτη είναι ιδιοκτήτες της
ψαροταβέρνας) έζησε από μικρό παιδί κοντά στον πατέρα του αξέχαστες στιγμές,
μέσα κι έξω, στο μαγαζί, πλάι στο κύμα, με τους λαϊκούς καλλιτέχνες. Όταν
τελείωναν τη δουλειά τους, πήγαιναν εκεί το πρωί για ψαρόσουπα. H Σωτηρία
Μπέλλου, μάλιστα, έπαιρνε την κιθάρα, έπαιζε και τραγουδούσε.

«Ήταν όλοι φίλοι με τον πατέρα μου», λέει ο Χρήστος, «μα οι πιο κοντινοί, ο
Παπαϊωάννου και η Μπέλλου. Όταν δεν μπορούσαν να κατέβουν αυτοί εδώ στην
ταβέρνα, στη Λούτσα, πήγαινε ο πατέρας μου στα κέντρα όπου δούλευαν και με δύο
– τρεις κατσαρόλες ψαρόσουπα». Στην «Τριάνα» της Λεωφόρου Συγγρού, στο
«Σκοπευτήριο» της Καισαριανής, στο «Ροσινιόλ» των Σεπολίων. Οι καλλιτέχνες του
λαϊκού τραγουδιού, τότε, όταν τελείωνε το πρόγραμμα έτρωγαν καλά στα μαγαζιά
όπου δούλευαν. H ταβέρνα του «Ξυπόλητου» συμπλήρωσε φέτος 40 χρόνια
λειτουργίας. Άνοιξε το 1962, αλλά στα μέσα του 1959 ο Γιάννης Αραπάκης είχε
στήσει ένα μεγάλο κιόσκι, όπου οι ψαράδες ξεψάριζαν τα δίχτυα τους. Και η
Μαρία Αραπάκη άρχισε να φτιάχνει σούπες, αν και το τσούρμο των ψαράδων έβρισκε
καλύτερο μεζέ τα ψάρια με χοντρό αλάτι που τα έψηναν πάνω στη σόμπα.

H ταβέρνα του «Ξυπόλητου» σήμερα είναι ένα από τα ωραιότερα στέκια της
περιοχής, ιδιαίτερα όταν τα τραπεζάκια βρίσκονται πλάι στο κύμα. Έτσι, με
πανσέληνο ή και με συννεφιά, όταν το φεγγάρι «παίζει κρυφτό» με τα σύννεφα,
απολαμβάνετε ρετσίνα ή ουζάκι με ψαρομεζέδες, αλλά και κύριο πιάτο με ψάρι
πάντα φρέσκο.

Ο Φώτης Αραπάκης, τέλειος στο ψήσιμο, σερβίρει: λυθρίνια, φαγγρόπουλα,
τσιππούρες, σαργούς, μπαρμπούνια. Πριν από το ψάρι υπάρχουν σαλάτες εποχής,
πατάτες τηγανητές, καλαμαράκι φρέσκο τηγανητό, γαύρος ξιδάτος. Τον τελευταίο
καιρό όμως σερβίρει και χέλι καπνιστό, που είναι θαυμάσιος μεζές.

Πολύ καλό το σέρβις, καθαροί οι κοινόχρηστοι χώροι, πεντακάθαρη κουζίνα. Σας
υποδέχονται και σας αποχαιρετούν εγκάρδια και ειλικρινά ο Χρήστος και η Αλέκα
Αραπάκη. Πριν πάτε στο μαγαζί, πρέπει απαραιτήτως να τηλεφωνήσετε για τραπέζι.

Ψαροταβέρνα «ΞΥΠΟΛΗΤΟΣ», Παπανδρέου 1 – Άγιος Νικόλαος Λούτσα. (Μπαίνουμε
από Λεωφόρο Σπάτων ή Ραφήνα). Τηλέφωνα: 22940-28342 και 24937.